zaterdag 29 september 2018

Sjok, sjok, sjok en daar loopt hij zomaar bij ons door de straat.....


Vanochtend om 8.00 uur deden we de gordijnen open en zagen we een witte waas over het land in het Vångdalen. 29 September 2018 de eerste nachtvorst. Het had een half graadje gevroren vannacht. Ik las op het Zweden Forum dat er in Midden en Noord Zweden sneeuw is gevallen. Is dat een voorbode voor een lange winter?
Bij ons was de vorst snel weer verdwenen toen de zon eenmaal begon te schijnen. Vanochtend was het dan ook prachtig weer.


Naast de verrassing van de nachtvorst was er vanochtend nog een verrassing. Toen we aan de ontbijttafel zaten zagen we een eland achter ons huis lopen. Wanneer ze lopen gaan ze best wel snel met hun lange poten dus ik moest me haasten om hem op de foto te krijgen. Hij liep naar de voorkant van ons huis dus toen ik hem achter op de foto had gezet liep ik zelf ook even naar voren en ja hoor...daar zag ik hem staan tussen de bomen aan de zijkant van ons huis. Hij zette de stap er weer in en liep al sjokkend bij ons door de straat. Heb je ooit, loopt er een eland door de straat!! Prachtig!! Bij het kruispunt sloeg hij of zij, dat heb ik in de haast niet kunnen zien,  linksaf, daar is namelijk de ingang van het bos. Daar liep hij naartoe. Ik probeerde er nog een filmpje van te maken maar toen ik dacht dat het filmpje liep stond die op uit en toen ik dacht het filmpje te stoppen zette ik hem op aan. dus in plaats van de eland had ik de schoenen in de hal op het filmpje te staan. Ik zal dat hier maar niet plaatsen....
Hier is de eland nog ver weg
Hier loopt hij naar de zijkant van ons huis
en hier loopt hij sjok sjok door onze straat. 
 Later op de dag waren Gerrit en ik in de tuin aan het werk. Tijdens onze werkzaamheden wandelde er een buurvrouw met haar hondje die even bleef staan. Wij liepen naar haar toe en ze vertelde ons dat gisteravond tijdens het hond uitlaten er een eland in onze tuin onder de perenboom stond te snoepen van onze peren. Nu hebben we die gelukkig meer dan genoeg, die peren bedoel ik dan. Wij scheppen ze in de kruiwagen waarna ze op onze kuilbult terecht komen. Het zal vanwege het vele fruit in de tuinen zijn dat de elanden nu zo in de bewoonde wereld komen. Ik las in een krantenbericht dat er momenteel elke 9 minuten wel een ongeluk met wild plaatsvindt in Zweden. Tijdens het autorijden is het dus een kwestie van goed naar de bermen kijken of er ook iets uitkomt. Wij hebben zelf al diverse malen gehad dat er een eland de weg overstak. Maar gisteravond hadden we de eland even gemist, jammer want ik had het wel willen zien. Vanavond maar af en toe even een blik door het raam werpen. Behalve het praatje over de eland hebben we nog even met de buurvrouw staan praten. Ze vertelde ons dat zij en haar man dertien jaar terug ons huis hadden willen kopen. Toen ze een bod uitbrachten was het destijds net een half uur verkocht aan de vorige eigenaars waarvan wij dan weer het huis hebben gekocht. Zij had van de aanbouw een atelier willen maken. Ze is kunstschilder en schildert met goud op glas, zo vertelde ze. Maar nu ze ouder wordt en de ogen slechter moet ze ermee stoppen. Binnenkort zou ik eens eventjes naar haar toe om naar haar werk te kijken. Dat lijkt me wel leuk.
Nu het duidelijk kouder begint te worden hebben we ook de voederbak voor de vogeltjes weer gevuld met pinda's en zaden en vetbollen. De koolmeesjes zaten vanmorgen al vragend op onze balustrade naar binnen te kijken.
Verder heeft Gerrit vandaag het gras gemaaid en heb ik de groentetuin winterklaar gemaakt. Er komen al steeds meer bladeren in de tuin. De vorige jaren hadden we erg veel werk van het aanharken en afvoeren van al die bladeren. Nu hebben we een borstelbak gekocht die we achter de grasmaaier kunnen bevestigen. De borstel draait tijdens het rijden en veegt zo alle bladeren in de grote opvangbak. Dat scheelt ons mooi wat werk.

Vanavond hebben we gefacetimed met Femke en Louis. Die zijn koud een week terug van hun vakantie op Sulawesi waar ze een maand hebben vertoeft en laat daar vandaag toch een tsunami zijn geweest. Een vloedgolf die aan wel 400 mensen het leven heeft gekost. Wat zijn Gerrit en ik blij dat Femke en Louis veilig in hun huis in Nl zijn. Maar wat verschrikkelijk voor de mensen die daar wonen! Zo'n bericht relativeert de dingen in je eigen leven, de dagelijkse bezigheden waar we ons druk om kunnen maken. Maar het leven gaat door ons leven gaat door...
En morgen....dan kunnen we beginnen met het inrichten van de weefkamer. De nieuwe planten heb ik alvast in de vensterbank gezet.



Wordt vervolgd......




vrijdag 28 september 2018

Nieuwe dingen.......

Vanmorgen om 8.00 uur waren de eerste dertig euro al verdiend!! Dat beloofde een goede dag te worden. Ik had namelijk schoon genoeg van mijn lange haar dat bovendien sinds ik in maart ben gestopt met werken ongelooflijk uitvalt. Dus bij het wakker worden vroeg ik aan Gerrit of hij iets voor mij wilde doen. Namelijk mijn kapper zijn. Nu is het zo dat hij erg goed is in timmeren maar kapperen is niet echt zijn ding. Maar na enig aandringen mijnerzijds ging hij akkoord. Dus ik mijn haar uitkammen en de lengte aangeven. Hij begon goed dat moet ik toegeven maar aan het einde zag het eruit als twee weken geleden ons plafond in de tussenkamer. Hij eindigde wel 2 cm hoger dan het beginpunt. Daarna heeft hij de bril opgezet en is opnieuw begonnen aan de knipklus en ja hoor... na 5 minuten was mijn haar op een 'tekorte' maar rechte lengte. Het groeit wel weer aan was zijn commentaar op mijn opmerking dat het iets aan de korte kant was geworden. En dat is natuurlijk ook zo.
Na het ontbijt zijn we afgereisd naar Skövde. Daar hadden we als belangrijkste missie het openen van een rekening bij de Handelsbanken. In NL kun je dat soort dingen voor een groot deel online doen maar dat is hier niet zo. Je dient je persoonlijk te melden bij de bank. Voor de specifieke rekening die wij wilden openen moesten we eerst een formulier invullen van wel 4 kantjes. Dat moesten we inleveren met onze contact gegevens en vervolgens krijgen we binnen een niet genoemde tijd een afspraak voor een gesprek. Afwachten hoe dit verder gaat. Wij probeerden nog eventjes met de mededeling dat we een uur moeten reizen..... maar dat zette geen zoden aan de dijk. Wat is nu een uurtje reizen in Zweden, daar ligt niemand wakker van. Met een glimlach kregen wij te horen dat we wel een berichtje kregen. 

De rest van de dag hebben we boodschapjes gehaald. Lekkere warme winterschoenen, voor als het straks Scandinavisch koud gaat worden :) En nog een speciale aankoop namelijk......een gitaar! Daarvoor moesten we naar de muziekwinkel in Skövde. Fredrik had ons die winkel getipt en laten zien waar we die konden vinden. Dat was maar goed ook want op eigen kracht was ons dat niet gelukt. De muziekwinkel was aan een soort binnenplaatsje in het winkelcentrum en dan ook nog eens in een kelder. Maar eenmaal binnen in de muziekwinkel, geen etalage overigens en geen imponerende entré, troffen wij een winkel aan waar geen nee te koop was. Dat was echt een positieve verrassing. De verkoper was een vriendelijke jongeman en wij mochten rustig alle gitaren uitproberen. Reden van de aankoop is dat Gerrit een nieuwe vriend heeft. Zijn naam is Koen! Eenmaal per week stuurt Koen een berichtje per email aan Gerrit en vervolgens besteedt Gerrit daaraan elke dag een kwartier tijd. Koen heeft namelijk een sublieme online cursus gitaarspelen ontwikkeld. Eerst een weekje gratis, met elke dag een nieuwe les, en daarna serieus aan de slag. Koen zegt dat wanneer je elke dag een kwartier oefent je na 22 weken al leuk bij een kampvuur liedjes kunt spelen. Dat klinkt goed!! De eerste stappen zijn gezet op een oude gitaar van Fredrik. Dat is de sambo van Suzanne die ook gitaar speelt.  Koen zegt dat het belangrijk is dat je in het begin niet teveel wisselt met gitaren vandaar dat we in deze prille fase al direct een investering hebben gedaan. Zo kan Gerrit wennen aan zijn nieuwe eigen gitaar. 

De oude...


Samen hebben we een prachtige gitaar uitgezocht....

De nieuwe....

Er zit een grote sticker op waarop aangegeven Solid Top en dat betekent dat het bovenblad en het onderblad van massief hout is dit in tegenstelling tot een gelammineerd boven-en onderblad. De klank zou bij een solid top gitaar voller zijn en met het bespelen ook nog voller worden. Bovendien zitten er stalen snaren op. Dat is pijnlijker aan de vingers maar mooier in de klank. Gerrit kan nu een aantal akoorden spelen en dat klinkt werkelijk prachtig! 
Nadat we nog een aantal andere boodschapjes hebben gedaan zijn we rond half zeven 's avonds weer terug gereden naar huis. Dat doen we dan 'binnendoor' zoals we dat noemen over landweggetjes. Deze keer hebben we onderweg wel 8 elanden gezien waarvan er twee de weg overstaken en twee anderen redelijk nabij de wegrand in het weiland stonden. We zagen ook een stuk of 7 reeen maar die zien we wel veel vaker, daar stoppen we niet meer voor om ze te aanschouwen. Maar voor de elanden nog wel!!


Het was al een beejte schemerig aan het worden zodat de foto's niet al te scherp meer zijn maar toch zijn ze nog goed te zien. Een eindje verder zagen we nog deze twee, die te ver uit elkaar stonden om ze op een foto te krijgen.


Weer een eindje verder passeren we dan deze uitloper van het Viken, zo prachtig in het roze avondlicht! Wat hebben we genoten van dit ritje!


Thuisgekomen heb ik de planten die ik heb gekocht voor de nieuw in te richten weefkamer gelijk verpot en in nieuwe aarde gezet. Mijn handen jeuken om de kamer in te richten maar mijn geduld wordt op de proef gesteld omdat de vloer 48 uur niet belopen mag worden na de oliebeurt. Hier nog even mijn nieuwe plantjes....


Vroeger toen ik op de middelbare school zat, ik was toen denk ik een jaar of 13, moest ik eens een soort werkstukje maken over een zelf te kiezen kamerplant. We moesten daar van alles over uitzoeken, wat de classificatie naam was en de volksnaam, dingen over de verzorging en de bloei van de plant etc. Ik had toen gekozen voor de Stephanotis Floribunda of in het NL gewoon Bruidsbloem. Destijd mocht ik van mijn moeder die plant ook kopen zodat ik het geleerde ook in de praktijk kon brengen en toetsen. Wat lief toch van haar!
Vandaag zag ik in de plantenwinkel de Stephanotis staan en heb ik heb die, 48 jaar later, opnieuw gekocht..... Hij ruikt nog net zo lekker als vroeger!!


Ik wens al mijn lezers een fantastisch weekend toe!

Wordt vervolgd.....

donderdag 27 september 2018

Het voorlopige eindresultaat van de renovatie van de weefkamer......

's Ochtends wanneer we ontbijten kijk ik altijd even op mijn telefoon of er ook appjes zijn van de kinderen. Vaak niet want ze hebben het door de week allemaal druk druk druk!! Maar deze ochtend was er een berichtje van Suzanne. Ze heeft eigenlijk nog een week vakantie voordat ze maandag a.s. begint met haar nieuwe baan. Ze appte ons of ze eventjes langs kon komen. Wel dat is niet tegen dovemansoren gezegd, dat vinden we altijd erg leuk. Net toen ik mijn berichtje terugstuurde stond ze warempel al voor de keukendeur. De honden sprongen bijna door het raam heen zo enthousiast waren ze. We hebben eerst gezellig even zitten koffiedrinken met een nieuwe pot verse koffie en daarna zijn we met z'n drieën aan de slag gegaan. Want daar had ze wel zin in, in even lekker aan de klus.
Lekker stoer in de werkbroek dan wil het extra goed! Maar natuurlijk niet nadat ze een lekkere wandeling met Arvid en Fynn had gemaakt.
 Het is vandaag de de dag van de panelen. Daarmee hadden we al een begin gemaakt en vandaag konden we de rest van de panelen plaatsen. Gerrit zaagt en timmert en Suzanne en ik schuren en schilderen. Het is nog best wel een klusje want ze moeten nog een keer in de grondverf en daarna nog in de aflakverf. Gerrit zaagt de panelen niet op zijn tafelzaagmachine maar op zijn afkapzaag. De zaagsnede moet dan in twee keer maar het voordeel van de afkapzaag is dat hij voortreffelijk haaks zaagt. Dat is best wel belangrijk omdat bovenop de panelen nog een sierplint moet komen en het zou niet mooi worden wanneer die bovenkant niet mooi recht loopt. Het gaat allemaal als een tierelier en we vinden alle drie dat het prachtig mooi wordt. Deze eens zo donkere en aftandse tussenkamer wordt zo een sierraad in ons huis. Op onderstaande foto's zijn we nog druk aan het werk.


  
Zelf heb ik nog verder gewerkt aan mijn raamkozijn. Gisteren had ik het deels in de aflak en dat heb ik vandaag afgemaakt. Daarna moesten de ramen nog schoongemaakt, 6 glazen 12 kanten afkrabben, sponzen en zemen en daarna heb ik het schoongemaakte sluitwerk terug gemonteerd.

 Het kozijn en de ramen zien er weer helemaal puik uit. Aan het eind van de middag heb ik nog stoftape tussen de ramen aangebracht en tochtstrip in het kozijn. Daarna konden de ramen eindelijk dicht. Ondertussen stormde het alweer 21 m/sec, dat is windkracht 9 en de gesloten ramen hielden de bulderende wind buiten. Eindelijk!
Aan het einde van de middag hebben we de vloer helemaal leeggemaakt en gezogen en licht vochtig afgenomen. Tijdens het eten kon hij mooi opdrogen. Na het warm eten hebben Gerrit en ik de vloer in de olie gezet. De klus is nu bijna geklaard. De deur moet nog afgehangen worden en ik moet weer aan de slag met de gordijnen. Daarvoor heb ik nog stof dus dat komt wel.





De geschuurde vloer mooi in de olie gezet.
En dan nog even voor de leuk de foto's van voor en na:
Zo was de kamer
en zo ook...
En zo is het geworden.....
en zo ook.....
Al met al was het nog een hele klus waar we twee weken intensief en met veel plezier mee bezig zijn geweest! Morgen gaan we iets anders doen, de vloer moet drogen en we mogen er een dag niet op lopen, eventjes verlof dus.....


Wordt vervolgd......

Plinten en ramen zijn niet voldoende blogwaardig.....

Het is vandaag woensdag en het is herfstig weer bij ons in Undenäs. Vanmorgen blies de regen door het Vångdalen. Het stormde de hele dag en de wind gierde door onze bomen. Ik zit er dan altijd wel een beetje over in of er ook eentje omwaait. Niet dat dit helpt maar toch.... Gelukkig staan ze allemaal  nog en zijn er alleen maar veel bladeren afgewaaid.
De afgelopen dagen waren er geen posts over het renoveren van de weefkamer. Dit betekent niet dat we niets hebben gedaan, in tegendeel, we hebben hard gewerkt. Echter de dingen die we hebben gedaan zijn niet zo spectaculair dat ik er een blog mee kon vullen.
De werkzaamheden bestonden voornamelijk uit schuren en schilderen. Omdat het gisteren, in tegenstelling tot vandaag zonnig weer was hebben we de drie ramen uit het kozijn getild en zijn we die buiten gaan schuren. Ik schrijf we maar eigenlijk moet ik zeggen Gerrit want die schuurde de ramen en ik het kozijn. Toen ik klaar was met het kozijn en het mooi in de grondverf stond heb ik de randjes van de raamkozijnen geschuurd en ze in de grondverf gezet. Daarna hebben we de ramen weer ingehangen. Het hang en sluitwerk staan in de week in de aceton om zo de oude verfresten te kunnen verwijderen. Daarom hebben we de ramen aan de buitenkant maar even een steuntje gegeven gezien de harde wind van vandaag.

Alle plinten zijn ook geschuurd en geverfd. Verder heeft Gerrit in de kamer een kozijn voor een deur gemonteerd. De vorige eigenaren van ons huis hadden geen deur naar de gang in de kamer. De kamer was een soort doorloopkamer waar spullen stonden opgeslagen. Wij hadden in de deuropening zonder deur een vouwdeur geplaatst zodat we de kamer toch af konden sluiten. Die vouwdeur hebben we er nu weer uit gehaald en er komt een heuse deur in met kozijn. Die stond mooi in de kelder opgeslagen, een deur uit eigen voorraad dus.

Het nieuwe kozijn, de deur moet nog ingehangen.
Vandaag hebben we alle plinten rond ramen, deuren en vloer weer teruggemonteerd. Dat is altijd een heel gepuzzel om uit te vogelen welke plint bij welke deur hoort, we hebben nl drie deuren in deze kamer. Vergeet ik bijna nog te vermelden dat we ook samen de hele vloer hebben geschuurd. Elk met een schuurtol. Wanneer we straks de kamer klaar hebben zetten we de vloer in de olie. Die olie moet een tijdtje intrekken, ik geloof 24 uur en dan kunnen we er niet op lopen. Dus dat doen we als laatste.
De eerste panelen hebben we inmiddels ook geplaatst en dat staat prachtig. Daarvan laat ik in mijn volgende blog een paar foto's zien. Het blijft zo nog even spannend.......

Wordt vervolgd.......

zondag 23 september 2018

Vandaag hadden we een gezellige dag....


Vandaag is het zondag en op zondag zijn we niet aan de klus. Hieraan ligt verder niet iets principieels ten grondslag maar af en toe moet het lichaam ook even bijkomen en dat kan mooi op zondag. Dan kunnen we op de maandag weer vol frisse moed verdergaan. Zo hebben we toch ook nog een soort van week beleving.
Vanmorgen hebben we na het ontbijt eerst weer flink tijd in ons Zweeds geïnvesteerd. We proberen daar elke dag aan te werken maar soms trekt de klus zo hard aan ons dat we het laten schieten. Vorige week is ons dat ook overkomen :) vandaar dat we vandaag even wat inhaal tijd moesten besteden. We zitten met de grammatica in het vervoegen van de bijvoeglijke naamwoorden. Zelf vind ik dit één van de lastigste delen in de Zweedse grammatica. Het vervoegen van de bijvoeglijke naamwoorden (even ter opfrissing: het bijvoeglijke naamwoord zegt iets over een zelfstandignaamwoord en het zelfstandignaamwoord dat kun je herkennen omdat je er 'de', 'het' en 'een' voor kunt zetten), het vervoegen van de bijvoeglijke naamwoorden is afhankelijk van het woord dat erachter staat en het woord dat ervoor staat. Er zijn drie vormen, de gewone vorm zal ik maar zeggen, de gewone vorm + t en de gewone vorm + a. Voor het woordje 'groot' wordt dat ' stor-stort-stora'. En wanneer je het verkeerd zegt, echt waar, dan word je niet verstaan. Het is dus erg belangrijk dat we dit leren. Dat is dus een ingewikkeld gedoe en je moet dat ter plekke allemaal bedenken wanneer je met iemand aan het praten bent. Voorheen ging dat helemaal niet! Nu bemerkt ik tijdens het praten soms dat ik even tijd heb om het regeltje erbij te halen en het daarna nog steeds fout te zeggen en me er tegelijkertijd van bewust te zijn dat ik het fout heb gezegd. En dat overkomt me nu vaker dat ik me nadien realiseer wat ik fout heb gezegd. Ik zie dit als een voorstadium van het, het goed zeggen!! Ik kom dus echt verder met het Zweeds. Onze dochter Suzanne, die ook in Zweden woont met haar Zweedse sambo, zegt nooit met grammaticale regeltjes bezig te zijn maar het gewoon aan te voelen hoe het moet. Kijk...zo zou ik het ook wel willen hebben maar wanneer ik ga voelen kom ik heel andere dingen tegen dan intuïtieve grammaticale regeltjes... helaas.
Maar laat ik terugkeren naar het hoofdonderwerp van vandaag en dat is de leuke dag die we hadden. Na de Zweedse les zijn we naar Skövde gereden. We hadden afgesproken met Suzanne en Fredrik om daar half drie te zijn. Met hen hadden we een ieniemienie feestje te vieren vanwege Suzanne haar baan! We begonnen dan ook met koffie en gebak. Hembakat cheesecake! Heerlijk! Toen we dat op hadden, zijn we gaan wandelen in Billingen . Billingen is een Berg vol met recreatieve en sportieve belevingen. S en F wonen naast Billingen, even de weg oversteken en je bent er. Wij zijn eerst met de auto de berg opgereden om daar bovenop de berg een boswandeling te gaan maken. We parkeerden bij de camping, nooit geweten dat die er was. Billingen camping zag er prima uit, daar kun je zo staan





Veel paddenstoelen vonden we niet in het bos, die zijn waarschijnlijk al geplukt. Gerrit vond enkel nog een Eekhoorntjesbrood. Deze stond aan de rand van het pad en hebben we wijselijk maar laten staan  in verband met de pissende honden die er elke dag langslopen.

 Het eindje het bos in ligt een klein meer waar je kunt kanoën, vissen, zwemmen, schaatsen al naar gelang het seizoen natuurlijk.



 Aan de rand van het meer staan her en der mooie hutten waar je een vuurtje kunt stoken om een worstje te grillen (en dat mag nu weer).

Nabij de camping en onze parkeerplaats was ook nog een leuke speeltuin met een klein kabelbaantje of hoe dat ook maar heet. Ik kon het niet laten.....


Na de wandeling zijn we met z'n vieren uit eten geweest. Het restaurant van de eerste keuze was helaas wegens renovatie gesloten maar uiteindelijk vonden we een heel gezellig plekje waar we leuk konden zitten en heerlijk hebben gegeten. Zo hebben we vandaag even stilgestaan bij het feit dat ook onze jongste spruit nu economisch zelfstandig is. Voor ons voelt het ook een beetje als een taak die is volbracht!

Wordt vervolgd...


zaterdag 22 september 2018

Behangen.......


Knud trekt weer weg. Hij was sterk en pas tegen de middag hield hij het voor gezien. De zon ging schijnen en achter het raam leek het mooi buiten. Koud maar mooi! En dat is prima. In de keuken branden wij de Karl-Johan nu twee keer per dag en het is er met 24 graden heerlijk warm. De Bergvärme of aardwarmtepomp hoeven we nog niet aan te zetten. De kachel in de keuken verwarmt ons huis tot nu toe voldoende. Binnenkort krijgen we hier op het dak van ons huis ook 20 zonnepanelen, daarvoor hebben we gisteren een bestelling gedaan. Het worden zwarte panelen met een opbrengst van 5000 kW per jaar (als de zon schijnt natuurlijk). De zonnepanelen worden goed gesubsidieerd met 30% kosten retour. Wanneer we meer elektriciteit produceren dan we verbruiken krijgen we 10 cent per kW terug. Voorlopig zal dat denk ik niet aan de orde zijn met de winter voor de deur. De zonnecellen kunnen een deel van de energie die de aardwarmtepomp verbruikt, produceren.

Ook vandaag waren we weer aan de klus!!
We zijn vanmiddag begonnen met het afschuren van de muren, daarna heb ik gaatjes gevuld met plamuur en na de thee heeft Gerrit de geplamuurde gaatjes wederom geschuurd. Nu zijn de muren mooi strak en kan ik beginnen met behangen. Ik ben helemaal fan van Zweeds behang. Prachtige behangen met een designs uit vervlogen tijden. Echt schitterend. Borasheeft voor haar collectie 2018 dan ook een designsprijs gekregen. In mijn weefkamer hebben we gekozen voor Ellen 4541 dat is een behang met een motief uit de late Jugenstil periode die zich kenmerkte door functionele, strakke patronen met de natuur als inspiratiebron. Het is een zachtgeel behang met zilverkleurige motieven. Een mooi zachte en zonnige kleur omdat de kamer op het oosten ligt en er na het middaguur geen zon meer in de kamer komt.

Met de nu strakke wanden plakt het heerlijk. Alleen de hoeken zijn niet recht. Ik heb alle hoeken door moeten snijden. Ik plak dan de rechterzijde van het behang tegen door voorliggende baan aan natuurlijk en de linker zijde plak ik tegen een vooraf getrokken lijn die waterpas is afgetekend. de ruimte die ik overhoud verdwijn in de hoek die ik doorsnijd, het linkerdeel wordt tegen de muur geplakt het rechterdeel overlapt het linkerdeel. Zo verkrijg je mooie hoeken wanneer de hoek niet recht loopt. Je ziet er eigenijk niets van. Na een paar uurtjes plakken zat het behang tegen de muur.


Het begin...
De laatste hand....

Nu denk je waarschijnlijk dat het een beetje vreemd lijkt omdat het behang niet tot de vloer is geplakt. Dit heb ik gedaan omdat de onderkant een wit paneel gaat worden. Dus de  plint en daar bovenop een wit paneel met een sierlijst aan de bovenkant. Uiteraard moet ik dat allemaal nog gaan schilderen. Dat komt volgende week want morgen gaan we andere dingen doen.
Gerrit heeft vandaag de oude plinten, die we gaan hergebruiken want wat nog goed is doen we niet weg, van spijkers ontdaan en geschuurd. Ook die moet ik volgende week schilderen. We zijn nu weer aan het opbouwen en dat is leuk werk! Vanaf nu zien we het elke dag mooier worden (hoop ik).

Reacties

Bloggen is in principe geen eenrichtingsverkeer. Het reageren op een post of op een reactie op een post maakt een blog levendig. Reacties worden daarom erg op prijs gesteld!
Al enige tijd is het bijzonder lastig om reacties op mijn blog achter te laten zeker wanneer je geen blogger profiel hebt.
Daarom heb ik nu een mogelijkheid tot reageren toegevoegd om het achterlaten van reacties soepeler te laten verlopen. Deze mogelijkheid maakt gebruik van Facebook. Onder je FB profiel kun je nu een reactie schrijven en deze gemakkelijk plaatsen. Dit lukt ook vanaf je tablet of je mobiel. Het kan zijn dat je bij het plaatsen wordt gevraagd om in te loggen op je FB. Dit kan door je wachtwoord in te toetsen en vaak ook met je vingerafdruk herkenning. Je reactie komt niet automatisch op FB te staan, wil je dit dan kun je dat aanvinken. Misschien ten overvloede, ik kan je wachtwoord natuurlijk niet zien noch krijg ik automatisch toegang tot je FB pagina door het plaatsen van je reactie, we worden ook niet automatisch FB vrienden doordat je reageert.
Natuurlijk kan het reageren ook nog altijd op de Blogger wijze plaatsvinden, de keuze is aan jezelf.
Ik hoop je in een reactie te mogen ontmoeten.

hartelijke groet, Johanna