vrijdag 19 juni 2026

Svolvaer, Vinkingmuseum te Borg en afvaart te Lödingen en een Glad Midsommar!

uitzoombare kaart staat onderaan

We hebben drie nachten gestaan op de camping in Kabelvåg (E). Niet dat het een heel mooie camping is, het uitzicht is beperkt en het is een komen en gaan van campers, maar ik kon er wel even de was doen en alle voorzieningen waren prima. We maakten een uitstapje naar de hoofdstad van de Lofoten Svolvaer. We gingen daar op de fiets naartoe, ongeveer 8 km vanaf de camping. Svolvaer daar moet je, je niet al teveel van voorstellen, ik geloof zo ongeveer 4700 inwoners. Er was een overdekt winkelcentrum en een haven omgeving. Dat laatste was heel leuk om langs te lopen. 






We liepen daar heel relaxed door de havenomgeving totdat ik ontdekte dat ik mijn telefoon, die ik bij het bezoek aan het openbare toilet op de wastafel had neergelegd, had laten liggen. De adrenaline piekte gelijk en ik zette het op een lopen. Ik hoorde Gerrit nog net zeggen 'geef je rugzak maar aan mij' dus die wierp ik tijdens het hardlopen nog af. Het werd een lange sprint en tijdens de sprint hield Gerrit, die zicht had op het toiletgebouw,  in de gaten of er ook mensen in en uit liepen. Toen ik arriveerde zag ik gelukkig mijn dierbare bezit daar liggen. Ohhh wat een schrik toch weer! Maar gelukkig liep het goed af. We hebben nu maar afgesproken dat we elkaar, wanneer we ergens zijn geweest, vragen of je de telefoon hebt. Voor zolang het duurt dan want ook daar komt de klad weer in. Het duurde wel even voordat mijn hele systeem weer tot rust kwam. Maar verder vonden we het daar bij de haven mooi. De rest van de stad is niet heel speciaal. Tijdens onze fietstocht kwamen we ook de Lofoten kathedraal tegen. Hij was gesloten, alleen een jonge organist kon even naar binnen om te oefenen denk ik.



De volgende dag gingen we naar het Viking museum in Borg. Daar waren we een heel aantal jaren geleden ook eens geweest maar ons geheugen kon wel een opfrisbeurtje gebruiken. We liepen daar rond als zagen we het voor het eerst. Nu was volgens mij de ontvangsthal ook helemaal nieuw. Daarin was een deel van de tentoonstelling gehuisvest en er werd een film vertoond. Het allerleukste deel is het 'Långhus'. Dat is de plek waar de leider woonde met zijn gezin en waar de samenkomsten werden gehouden. In het achterste deel werden ambachten uitgeoefend en werd het vee gehouden. Een 'långhus' is dus echt een heel lang huis.


Het museum ligt aan een fjord in een gebied van de Lofoten waar ook een beetje landbouw mogelijk is. Dat laatste zal de reden zijn dat de Vikingen zich hier hebben gevestigd. Dat ze hier hebben gewoond werd heel duidelijk toen een heel aantal jaren geleden, het museum viert dit jaar haar 30-jarig bestaan en is naast museum een kenniscentrum over de Vikingen, een boer zijn land aan het ploegen was en tijdens dit ploegen wel heel vreemde voorwerpen naar boven haalde. Op deze manier werd duidelijk dat op deze plek een Viking nederzetting was geweest. Op die plek is sindsdien veel archeologisch onderzoek gedaan en de vondsten zijn tentoongesteld in het ontvangstgebouw. De nederzetting is gedateerd op ongeveer 800- 1050 na Chr. Er zijn zelfs voorwerpen van glas gevonden, hoe bijzonder. Hieronder nog enkele foto's die ik genomen heb in het 'Långhus'.

in het woonhuis staan twee weefgetouwen, aan de muur hangen voorbeelden van zaken die destijds werden geweefd.





de eettafel in het woonhuis met spelletjes

in het woonhuis, de slaapkamer, afgeschermd met kleden

Toegangspoort tot de zaal waar samenkomsten werden gehouden

de zetel van de leider met aan weerskanten lange tafels met banken.

in die zaal werd veel gegeten en gedronken. in het midden was een vuurplaats die o.a. werd gebruikt voor bereiding van het eten. Ook nu zat er soep in de pan en het rook er heerlijk.

de timmerwerkplaats waar ook kunst werd vervaardigd.

Het museum is zeer de moeite waard, niet alleen voor volwassenen maar ook voor kinderen. Het is een soort van openlucht museum waarin mensen actief zijn met het laten zien van vaardigheden die men toen had om dingen te maken. 

Na een paar uurtjes gingen we weer terug naar onze camping. De volgende dag zouden we voor ons doen al vroeg vertrekken. We verlaten de Lofoten waar we een prachtige week hebben doorgebracht met ook nog eens prachtig helder weer. Een heel verschil met ons vorige bezoek waarin de Lofoten in nevelen gehuld waren  en bleven en wij toen weinig hebben gezien.
Doel voor vandaag was de overtocht met een ferry van Lödingen(F) naar Bognes (G), een overtocht van een uur. Met het nemen van deze overtocht laten we Narvik liggen.
De boot is splinternieuw en elektrisch aangedreven. We laten ook deze keer de Lofoten in nevelen gehuld achter ons. We hadden een regenachtige nacht gehad maar tijdens onze rit van vandaag bleef het gelukkig grotendeels droog.


wat was het mooi

In Bognes aangekomen nemen we de E6. Dat klink gewichtig maar het ziet eruit als een binnenweg. Behalve het verkeer dat van de ferry afkomt is het niet druk. We hebben een super nette camperplaats gevonden in Innhavet net naast de E6 die op een paar honderd meter afstand ligt maar die we niet horen.
Zo staan we nu...


en dit is ons uitzicht. Hier kunnen we de nacht wel doorbrengen

We merken er hier in het noorden niet veel van maar dit weekend is het feest omdat het zondag de langste dag is. Vanaf nu worden de dagen weer steeds een beetje korter. Wij wensen iedereen die dit leest een 

Glad Midsommar!




dinsdag 16 juni 2026

Lofoten: Camping te Valberg en de reis naar Kabelvåg

 


druk op de + om in te zomen op het kaartje

Zoals je op de kaart kunt zien hebben we het zuidelijke deel van de Lofoten verlaten. We zitten nu zo'n 2 uur rijden noordelijker. Langs een prachtige route, waarbij we gelukkig die drukke E-10 voor even  konden verlaten. We werden  op de weg 816 getrakteerd op prachtige vergezichten over zee. Hieronder een aantal foto's van onze tocht....




Die vergezichten komen eraan maar eerst wil ik iets vertellen over de camping waarop je Bosse hierboven ziet staan. Het is een kleine camping bij het plaatsje Valberg. Er zit een verhaaltje bij. Toen we in het drukke zuiden van de Lofoten op de camperplaats stonden besloten we voor de volgende dagen een camping te reserveren. Dat doen we nooit maar voor nu, in die drukte, leek ons dat een goed plan. We zochten op de kaart naar een camping waar we in 2012 (maar het jaar weet ik niet geheel zeker) ook hebben gestaan. Destijds waren we onder de indruk van de sfeer op die specifieke camping. Deze was toen in nevelen gehuld maar iets en dat kan ik niet zo goed met woorden beschrijven, maakte dat die camping heel bijzonder voelde. Ik heb er destijds twee kaarsenstanders gekocht van opaalglas en deze staan nog altijd te pronken op de salontafeltjes in de woonkamer. Elke keer als ik de kaarsjes aansteek denk ik weer even aan dat goede gevoel en aan die camping. We dachten op de kaart die camping te hebben gevonden bij Kabelvåg en zo maakten we hier onze reservering. Gisteren besloten we een dag eerder van de camperplaats te vertrekken en op een klein uurtje voor Kabelvåg (E) op een camping te gaan staan. De camping bij Valberg (D) op de foto hierboven. We vonden het gelijk een heel fijne camping. Toen we goed en wel stonden begonnen we dingen te herkennen en na een poosje zeiden we tegen elkaar..... 'dit is hem'. Hoe bijzonder dat we zonder dat we er erg in hadden toch weer op die plek terugkomen. We stelden elkaar de vraag wat die camping zo'n bijzonder sfeer geeft. Een poging brengt ons bij het volgende. De camping is  aan drie kanten ingekapseld door een stuk of vier bergen die er fris groen en vriendelijk uitzien. Hij ligt heerlijk rustig aan een heel klein weggetje waar schapen en paarden los rondlopen, de indeling is organisch met kronkelende paadjes en niet strak afgebakende velden, er zijn geen genummerde plaatsen, je mag zelf een plekje zoeken, alles is schoon en netjes en zorgvuldig eenvoudig, het is er heel stil en rustig en de zee kronkelt zo de camping in...........
Hoe leuk om weer terug op deze plek te zijn. Kaarsenstanders hoef ik echter niet meer te kopen..... 

Vanochtend vertrokken we weer, we vonden het jammer dat we een reservering hadden gemaakt voor de camping verderop maar ja..... Loslaten hoort bij het leven he, je kunt niets vasthouden.

De tocht naar Kabelvåg was prachtig en hier dan de foto's....










Op deze camping staan we eveneens prima, toch heeft het hier niet de bijzondere sfeer die we gisteren aantroffen. Vandaag hebben we ons, nadat we ons geïnstalleerd hadden, bezig gehouden met aardse zaken. De was..... is nu weer -was-. Ook heerlijk dat dit weer aan kant is en we vanavond onder schoon fris ruikend beddengoed kruipen.

zondag 14 juni 2026

Lofoten: Å en Nusfjord

We staan nog steeds op de camperplaats bij Sakrisøy waar we na aankomst op de Lofoten naartoe zijn gereden. We hebben hier een mooie plek met prachtig uitzicht. Er staan veel campers (40) maar daar hebben we geen last van. Vanuit deze camperplaats maken we uitstapjes in deze omgeving (zuid Lofoten).

de camperplaats bij Sakrisøy

Gisteren maakten we een uitstapje naar Å een klein dorpje op de zuidelijkste punt van de Lofoten. Het ligt zuidelijker dan de haven waar de boot aankomt en de meeste toeristen zetten gelijk vaart richting noorden. Dat maakt dat het hier relatief iets rustiger is dan bijvoorbeeld het super toeristische Reine (daar waar wij de wandeling maakten de berg op). 

de bakkerij

Het zuidelijke deel van de Lofoten wordt wel beschreven als het mooiste deel. Å is eigenlijk een superklein dorpje maar nog wel redelijk authentiek. Het is leuk er doorheen te lopen en het is zeker een bezoekje waard. Bij de oude bakkerij wordt nog ambachtelijk gebakken en je kunt er heerlijke broodjes kopen. Dat hebben we dan ook gedaan en we hebben ze op de pier genuttigd, lekker in het zonnetje. Vanaf de pier heb je een mooi uitzicht op het haventje en op het dorpje zelf. 
We treffen het heel erg met het weer, alle dagen schijnt de zon tot nu toe en dat maakt natuurlijk dat het mooie van de Lofoten supermooi uitkomt. We genieten dan ook volop.

de pier






de zuidelijkste punt

Na ons bezoek aan Å zijn we naar de camperplaats terug gereden en hebben we later op de middag een wandeling gemaakt naar het dorpje Hamnoy dat net ten noorden van onze camperplaats ligt. Ook dat is een klein visserdorpje maar de informatie zegt ons al dat we er niet voor hoeven te stoppen. Zo is het ook, er staan nog enkele oude huizen maar het dorpje zelf bestaat eigenlijk alleen maar uit vakantie huisjes en appartementen. Alles wel in stijl maar het leeft niet echt.


alles is vakantiewoning


Vandaag, dat is dan zondag 14 juni, zijn we opnieuw op stap gegaan. De bestemming was deze keer Nusfjord. Nusfjord is een museumdorpje en het is wereld erfgoed. Het is nog volledig authentiek. Vanaf onze camperplaats was het 45 minuten rijden, het is dan ook gelegen op een ander eiland, meer noordelijk. We zien ook dat het landschap er een andere sfeer ademt. Het fijne, lieflijke en robuuste van het meest zuidelijke eiland heb je hier niet. Het is groots en woest met kolossale massieve bergen.






Zoals gezegd moesten we 3 kwartier rijden. Vrij aan het begin kwamen we deze bruggen tegen. We hadden een stevige wind zo'n 15 m/sec. De wind wordt bij elke brug digitaal aangegeven. Ik dacht nog... Ik hoop maar dat we daar niet overheen hoeven. Gelukkig... wij hoefden deze bruggen niet over. Wel een andere maar daarbij hadden we gelukkig geen last van die 15 m/sec.

Nusfjord is heel erg leuk! Het is wel een probleem om er te komen want er is bijna geen parkeer gelegenheid. Wij konden onze Bosse er niet parkeren. Er was één wat groter parkeer terrein bij het dorp maar daarvoor moest je eerst een stijle helling op. Dat hebben we maar niet gedaan. We zijn terug gereden en vonden op een kilometer afstand van het dorp naast de weg een parkeerplaats. Daar hebben we Bosse neergezet en met spierpijn in de benen als gevolg van onze berg beklimming, zijn we naar het dorp gelopen. Je moet bij aankomt een entré betalen van 150 NOK p.p. Daarvoor kun je drie tentoonstellingen bekijken en vrij door het dorp wandelen met alles wat daar is. Zoals:

de smederij


de bakker met wederom heerlijke broodjes


mooi aangelegde en verzorgde moestuin

lanthandel

Waar je ook mooie truien kon kopen

niet gekocht maar wel mooi

en koffie kon drinken

We dronken even koffie/thee bij de bakker. Het broodje kregen we geserveerd op vetvrij papier waarop een deel van een oude krant stond afgedrukt.




Vlak voor de 2e WO kende het dorpje z'n glorie tijd wat de visserij betreft. Er waren toen soms wel 1500 vissers actief en op de rekken lagen miljoenen vissen te drogen. Daarover vertellen foto's die in een oude visverwerking zijn tentoongesteld. 

het fileren van de vis

geen kaas maar vis




miljoenen vissen op rekken te drogen

de haven

Dit hebben we elders vaker gezien, dat het broeden van deze vogels wordt gefaciliteerd. Deze vogels zijn geen gewone meeuwen maar het is, in het Engels Black-Legged Kittiwakes of in het Noors Krykkja (drieteen meeuw). Het is echt een arctische vogel. Men ziet dat de populatie aan het afnemen is en daarom worden de vogels geholpen met hun nesten. Er worden speciale nestplaatsen gemaakt op plekken waar de vogels graag broeden. Aan de toeristen wordt gevraagd de vogels niet te storen zodat ze ongestoord voor hun jongen kunnen zorgen.

Tot zover de tour door Å en Nusfjord. 

Hieronder nog een mooie foto van ons uitzicht vanaf de camperplaats







Wordt vervolgd.....