Däckia en Postnord

 Deze week moest onze camper 'Bosse' voor de keuring. Voordat die keuring gaat plaatsvinden loopt Gerrit altijd een aantal zaken na. Je wilt immers niet graag dat er een afkeuring komt op futiliteiten. Bij de controle van de banden bleek dat onze rechter voorband, geredeneerd vanuit de camper, tot 3 mm was afgesleten. De linker voorband had aanzienlijk meer profiel. Hoe kan dat? Mogelijk, zo denken wij, omdat je veel rotondes neemt en daarbij meer druk op de rechter voorband komt...... Hoe dan ook Gerrit vond het tijd om voor nieuwe banden te bestellen. Dat viel nog niet mee! We willen graag weer all season banden van Michelin. De gekozen banden bleken veelal uitverkocht en niet meer op voorraad. Na lang zoeken bleken ze bij Däckia nog op voorraad te liggen. Levertijd 2-4 dagen. Die banden bestelden we. Echter....... vier dagen later hadden wij nog niets gehoord. 10 dagen later kregen we een bericht dat onze bestelling werd klaargemaakt voor verzending. Wij blij! De keuring van de camper had inmiddels al lang en breed plaatsgevonden en hij was met glans door de keuring gekomen. 'Allt ser jättebra ut' zei de keurmeester tegen ons en dat hoor je heel graag. Deze week kregen we dan eindelijk een appje van Postnord dat onze band(en) geleverd zouden worden en wel op donderdag tussen 9.00 uur en 17.00 uur. Wij zaten die hele dag in spanning te wachten op de levering, we controleerden onze bel en hielden de oprit nauwlettend in de gaten. Zo rond twee uur 's middags, moest Gerrit even naar de winkel en terwijl hij daar was, kreeg hij een appje van Postnord dat de levering vandaag helaas niet kon plaatsvinden. Geen reden en geen vervangend tijdstip. Wij gingen op zoek in de app van Postnord met onze leveringscode en konden in die app aangeven dat we de banden zelf zouden gaan halen uit Tibro. Dit is bij ons vandaan meer dan een half uur rijden maar dat hadden we er wel voor over. We hadden namelijk al een afspraak gemaakt voor het omzetten van de nieuwe banden en bij zelf halen kon die afspraak op de vrijdag gewoon doorgaan. Dus snel naar Tibro gereden. Daar aangekomen vertelde de medewerker aan het loket dat onze banden daar niet lagen. Wanneer ze zocht op ons ID nummer dan kon ze zien dat de banden zelfs nog niet in Zweden waren maar in Denemarken waren blijven steken. Wel je snapt het al,....... ons humeur werd er niet beter op. Temeer omdat we begin volgende week op reis willen gaan. (met de nieuwe banden). 

De volgende ochtend om 7 uur loopt Gerrit zijn hardloop rondje. Hij komt opgetogen tuis. 'De banden zijn in Tibro', hoor ik hem zeggen. Wat een opluchting! We kunnen ze zelf halen en de afspraak voor het omzetten kan zo gewoon blijven staan. 's Middags rijden we naar Tibro. Ik blijf daar maar even in de auto zitten en Gerrit loopt naar binnen om de banden in ontvangst te nemen. Na vijf minuten komt hij terug en hoor ik hem zeggen dat er maar één band is aangekomen. De andere band heeft een andere code en die is niet aanwezig in Tibro. Een andere man, die ook een pakket kwam afhalen, zei tegen Gerrit dat dit heel vaak het geval is bij levering door Däckia, dat de banden niet gelijkertijd worden afgeleverd omdat ze afzonderlijk verpakt worden verstuurd.  Gerrit is niet zo snel boos maar nu kwam het stoom hem toch echt bijna uit de oren. We hebben nu dus één band.

Wel een hele mooie echter.... maar één! 

Ondertussen had Gerrit nog voordat we de band(en) gingen halen alvast de oude banden van de camper gehaald. Die staat nu enigszins desolaat op onze oprit te wachten op andere tijden.

We kunnen nu op de app zien dat de andere band ook in Denemarken is. Daar in die app staat ook dat de ontvanger van de band een bericht heeft ontvangen over de leveringstijd. Dat bericht moeten wij echter nog binnenkrijgen, we weten tot op dit moment nog niets over die leveringstijd terwijl we het plan hadden om morgen op reis te gaan. Wanneer die reis nu kan beginnen is ons nog onduidelijk. Martijn, de monteur die onze banden gaat omzetten, heeft al gezegd dat hij dit voor ons doet zodra de beide banden binnen zijn. Dat zit dan weer goed mee!! 

Gelukkig hadden we vandaag heel andere bezigheden. We konden Henk en Chang en Emke uit Örebro gaan ophalen. Niet dat ze nu bij ons zijn maar hun auto stond hier gestald en die hebben ze nodig om naar huis te rijden. Wat was het toch heel fijn om hen weer te zien. In alle consternatie heb ik vergeten er een foto van te nemen maar ik heb wel heel leuke foto's van hun afscheid in Shanghai....

Iedereen kijkt terug op een heerlijke tijd in Shanghai en een prachtige reis naar Sichuan.

Emke en haar opa Hua

Emke, Chang en Min(moeder van Chang en oma van Emke)

Hartverwarmend om te zien! Het afscheid is gelukkig voor hen niet van lange duur omdat Chang haar ouders deze zomer weer naar Zweden komen. Ze zijn hier dan niet heel lang omdat ze een reis door noord-oost Europa willen gaan maken. Ik hoop dat Gerrit en ik hen nog kunnen treffen want ook wij hebben deze zomer een vol programma.

Zo laat ik het eerst maar. Ik laat nog wel even weten wanneer band nummer twee arriveert :-)

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd....

Hij ligt om

 Op de scheiding van onze tuin en de kerkgrond naast ons huis staat een rij bomen. Die zijn van ons en het zijn Lindebomen. Aanvankelijk stonden er vier op een rij maar vorig jaar hebben we er eentje moeten laten kappen. Die boom werd te kwetsbaar. Vlak aan de weg staat in die rij bomen ook een afwijkende. Lang wist ik niet wat voor boom dit was. Hij ziet er ook niet uit met twee stammen die heel schuin overhellen. Deze boom is ook niet in een heel goede conditie want er groeien zwammen op de stam. Gistermiddag heb ik. uitgezocht om wat voor een boom het gaat.

Een deel van de zwammen in de boom

Het blijkt een Oxel te zijn, dat is een lijsterbes en wel een meelbes. Kenmerkend voor de meelbes is de witte viltige beharing aan de onderkant van het blad.  De zwammen dat zijn Tonderzwammen of Roodrandhoutzwammen. Deze zwammen veroorzaken witrot en dat maakt het hout vezelig en daardoor verliest het tot wel  80% van zijn sterkte. De boom vormt dus een gevaar zo aan de rand van onze tuin hangend in de richting van de weg. In de zomer wandelen en fietsen er veel toeristen door ons dorp en mocht er iets met de boom gebeuren dan zijn wij daarvoor aansprakelijk. Je snapt het al... de beslissing was snel genomen. Die boom moest om en we wilden er niet lang mee wachten. Toen we al deze informatie op een rij hadden gezet besloten we de boom de volgende dag (dat is vandaag) om te halen. Gisteravond na het eten, ik was nog een tuintje aan het schoonzoeken, hoorde ik Gerrit al voorbereidingen treffen Hij kwam aanzetten met een touw, had met een soort van driehoek berekend hoe hoog de boom is ( één, één, wortel twee bij een hoek van 45 graden) en ik hoorde op een gegeven moment de kettingzaag lopen. Even later vroeg hij me om ergens mee te helpen en toen we daar zo stonden leek het ons een goed moment om de boom  diezelfde avond nog om te halen. Er was nu geen verkeer op de weg, alles was er klaar voor en dan hoefden we er ook niet een nacht wakker van te liggen. Ik reed de rode Volvo in de goede richting en we spanden het  touw strak. Eerst een driehoekje eruit, daarna de achterkant rondzagen. Toen kwam Gerrit naar de auto toe lopen en vroeg me voorzichtig te trekken. En ja hoor.... daar ging de eerste helft van de boom. (het waren immers twee stammen). Toen was de tweede helft aan de beurt, de slechtste. Ik reed de auto op de kerkgrond (want deze stam hing de andere kant over), weer het touw aanbrengen en Gerrit begon te zagen, eerst de driehoek en daarna achter rond zagen. Terwijl hij hiermee bezig was viel dit deel van de boom ook al. Sneller dan verwacht en in een iets andere richting. Maar gelukkig niet op het elektriciteitshuisje en niet op de lantaarnpaal en niet tegen de eik en wel voor een deel op de weg. Pfff die klus zat erop. De stam was van binnen helemaal hol en op sommige plekken was er nog maar weinig hout over. Vandaar dat de boom zo snel viel. Hij knapte gewoon door het gewicht van de boven hangende takken. We hebben de weg vrijgemaakt en de ergste rommel opgeruimd en toen het half elf 's avonds was, hebben we voor die dag de punt gezet. 

Zo wat een zooi

Vanmiddag om twee uur konden we met een aanhanger vol boomkroon naar het stort rijden en daarna hoefden we nog slechts een aantal goede blokken naar het houthok af te voeren. De klus was geklaard, gelukkig!

Na het legen van de aanhanger hebben we in Karslsborg lekker een ijsje gegeten, wel verdiend!!

wat zaten we daar toch even met een voldaan gevoel te smullen van ons ijsje

Weer thuis, besloten we daarna de overgebleven bomen nog een beetje bij te snoeien want her en der groeiden wat wilde takken. Het ziet er allemaal weer goed uit maar het belangrijkste is dat we zijn verlost van een hoog risico boom.

alsof er niets is gebeurd 

Het leuke is dat er aan de voet van de nu opgeruimde boom een jonge boom groeide. Die hebben we voorlopig laten staan. We gaan zien of dit een gezond groeiende boom is. Zo hebben we dan gelijk een vervanger. 

We hadden trouwens maandag, voordat we ons verdiepten in de boom, al een boompje geplant. Bij het tuincentrum in Möltorp kochten we maandag een pruimenboom. Ik vind pruimen heel lekker en heb bijzondere herinneringen aan 'Reine Claude' pruimen, die is het dus geworden. Hij staat nu bij de appelbomen in de tuin op het zuiden.

we wensen hem een vruchtbare toekomst toe

Zo zijn we nu een heel eind op weg in de finale van de eerste tuinronde van deze zomer. Onderstaand nog even een beeld van de onkruidvrij geschoffelde oprit. Altijd een mooi gezicht.

Gerrit overpeinst 's avonds nog even al het werk dat we de afgelopen weken hebben verzet in onze tuin.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.......

Dagelijkse dingen

 Van het babynestje dat ik voor Greetje en Eliot heb gemaakt had ik nog een stuk stof over. Zonde om daar niets mee te doen dacht ik. Ik had ook nog een stukje kant, overgehouden van het nestje dat ik destijds voor Henk en Chang maakte. Van die twee zaken heb ik nog een lakentje gemaakt, zo is het mooi een setje.

We zijn bij mooi weer, en dat is het bijna alle dagen wel eventjes, nog steeds bezig met de eerste ronde in de tuin. Door de aanleg van de nieuwe moestuin is deze eerste ronde een beetje uit de hand gelopen dit jaar. Gerrit heeft een geul gegraven voor de waterslang die de verbinding vormt tussen de pomp en het verdeelpunt in de moestuin. In die geul kwam een soort van verharde slang waar de waterslang kon worden ingeschoven. Zo is die mooi uit het zicht. Er wordt momenteel op meerdere plaatsen in de tuin gegraven. We hebben namelijk nu ook een mol en langs de rand met het Vångdalen ontstaan meerdere molshopen. Ik trapte er al eentje dicht maar al vlot kwam ernaast een nieuwe! Dat heeft dus geen zin. We laten het maar.

Vijf jaar geleden kochten we een Magnolia, ja zelfs twee, om voor langs de weg in de tuinrand te planten. In Dokkum hadden we er ook eentje in de achtertuin en die bloeide elk voorjaar zo heel mooi. We kochten die Magnolia's, die best wel duur zijn destijds voor onze 38e huwelijksdag. Voor een bloeiend huwelijk verwacht je dan ook een weelderige groei :-). Helaas, dat mocht niet het geval zijn, eentje legde het loodje en de andere had zeer veel moeite om te overleven. Elk jaar werd de plant een beetje kleiner. Twee jaar geleden hebben we hem een andere plek gegeven in de tuin, verder weg van de beuken. Daar lijkt de plant nu te gaan herstellen van een zeer zware periode. Voor het eerst heeft hij dit jaar drie bloemen en ook verschijnen er nieuwe takjes met blaadjes eraan. Gerrit heeft de plant nu ook wat mest gegeven, speciaal voor Magnolia's. Ik hoop dat hij het redt en ons in tweede instantie nog gaat verrassen met die weelderige groei!

Gisteren was Henk jarig, hij is 44 jaar geworden! We hebben hem natuurlijk even gefeliciteerd en met hen gebeld. Aanstaande zaterdag komen ze weer terug uit China, dan zijn ze daar 100 dagen geweest. In het felicitatie appje dat ik hem stuurde heb ik even een foto van ons achteruitzicht meegestuurd. Zo kan hij even zien hoe groen het hier nu is. Bij thuiskomst zal hij wel snel in hun eigen tuin aan het werk gaan want ook daar krijgt alles de groei te pakken. Hij heeft onze nieuwe elektrische snoeischaar al bij voorbaat ingehuurd.

Gelukkig hebben we de afgelopen dagen wat regen gehad. Dat was echt broodnodig want de grond was gortdroog. Tussen de buien door is het dan weer heerlijk buiten en kunnen we lekker doorwerken. Gisteren heb ik al het grind van de oprit geschoffeld want naast de dingen waarvan we graag willen dat ze groeien zijn er ook altijd zaken die spontaan groeien en waar ik dan weer niet zo blij mee ben. Een foto van mijn arbeid kan ik jullie nog niet aanbieden want net toen ik klaar was kwam er weer hemelwater en moest ik snel naar binnen. 

Gistermiddag kwam Inger even bij ons langs. Inger is al 90 jaar en nog bijzonder vitaal. Ze onderhoudt zelf nog haar eigen huis en haar tuin. Helaas heeft ze in december afscheid moeten nemen van haar man Göran. Ze is daar vanzelfsprekend nog heel verdrietig over en ze moet erg haar best doen om een nieuw ritme in haar leven te vinden. Ik ga de komende tijd maar af en toe even bij haar langs, misschien kunnen we samen kleine wandelingen maken en een beetje praten, dat helpt! 

Zo dit was een blogje met dagelijkse dingetjes en wellicht iets leuker te lezen dan mijn vorige blog over wereldpolitiek. Toch is dat ook een onderdeel van ons leven hier want zoals de meesten onder ons, leeft ook bij ons de vraag van hoe het allemaal komt. Wat betekenen alle veranderingen voor Europa, voor  Nederland en Zweden, voor ons dorp en voor ons persoonlijk. Onzekerheid is altijd een factor waarmee moeilijk is om te gaan. Ik verlang terug naar rust en stabiliteit maar ik zal nog wel eventjes geduld moeten hebben, mocht het ooit weer komen.

Wel heb het goed en ontvang een warme en vooral vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.

Dagens Nyheter: De VS zijn een grootmacht in verval

In de Dagens Nyheter (krant in Zweden) staat vandaag een heel interessant artikel, geschreven door Torbjörn Petersson, over het bezoek van Trump aan China. In het artikel staat een interview met  Wang Yiwei, professor internationale betrekkingen in Peking centraal. Kern van het artikel is waarom de VS een grootmacht in verval zijn. Ik heb de tekst mbv Chat GPT naar het Nederlands vertaald. Het artikel is zeker lezenswaardig!

Uit de Dagens Nyheter van woensdag 13 mei 2026

PEKING. China bereidt zich erop voor dat Donald Trump tijdens zijn bezoek aan het land, van 13 tot 15 mei, krijgt wat hij nodig heeft om eruit te zien als een winnaar.

Maar in Peking zijn de experts het eens: de Verenigde Staten zijn een grootmacht in verval.

Tekst
Torbjörn Petersson

De Chinese leider Xi Jinping herhaalt al lange tijd een uitspraak: Het Oosten is in opkomst, het Westen is op weg naar beneden.

Wang Yiwei, professor internationale betrekkingen in Peking, vindt dat China Trump mag bedanken dat dit werkelijkheid begint te worden.

– Tegenwoordig komt China betrouwbaarder en stabieler over. Wij kunnen gewoon rustig blijven, zegt hij.

De strategie van China is om rustig af te wachten terwijl de Amerikaanse president zichzelf in de problemen brengt.

Op terreinen waar de VS China probeerden tegen te werken, heeft het land zich snel aangepast. Toen Trump dreigde met importheffingen, verlegde China zijn handel naar andere markten. Toen de VS de export van de modernste onderdelen in de AI-race verboden, reageerde China met meer eigen innovatie.

– Trump kan erg machtig lijken, hij oogt offensief, maar wat hij eigenlijk doet is zich terugtrekken uit de wereld, zegt Wang Yiwei.

Volgens hem verhult de oorlog tegen Iran die terugtrekking.

– Maar hij doet alleen wat van hem verwacht wordt: een terugtocht naar het westelijk halfrond met Amerikaanse troepen. De VS zijn nog steeds een machtig land, maar hebben niet zoveel geld als het lijkt en hebben hun schuldenplafond bereikt.

Tien jaar geleden plaatsten de VS een geavanceerd raketafweersysteem in Zuid-Korea als bescherming tegen Noord-Korea. Dat systeem is nu afgebroken en verplaatst naar het Midden-Oosten.

– Dat is goed voor China, omdat het ook tegen ons gericht was. En het betekent dat de VS zich niet kunnen veroorloven er meer van te produceren, zegt de professor.

In een tijd waarin de VS een oorlog tegen Iran zijn begonnen die nog niet voorbij is, en waarin de Amerikaanse president van het ene grote statement naar het andere springt, wordt Trump nauwlettend bestudeerd door Wang en zijn collega’s aan de universiteit van Peking.

– De oorlog tegen Iran heeft het beeld van de VS wereldwijd beïnvloed. Het laat zien dat de VS niet zo sterk zijn als Trump beweerde. Zelfs als Trump de oorlog begon en nu wil beëindigen, laat hij het probleem misschien aan andere landen over om op te lossen.

In Peking lijken de meeste experts het erover eens dat de positie van de VS als supermacht begint te verzwakken. De toon is anders dan vroeger. Trump wordt in academische rapporten bedankt voor de hulp die hij China heeft gegeven. Politicologen die vroeger voorzichtig waren, spreken nu vrijuit.

– De VS kunnen het zich niet langer veroorloven hun bondgenoten te beschermen en offeren hen op. De relatie met China kunnen de VS daarentegen niet opofferen, zegt Wang Yiwei.

China, vervolgt hij, is het land ter wereld dat het meest onafhankelijk staat van de VS. Wij hebben eigen platforms en systemen en zijn niet afhankelijk van Google, X, Facebook of vergelijkbare diensten.

– Als de VS alles zouden afsluiten, kan China nog steeds overleven. Noord-Korea ook, en het Russische leger redt zich eveneens, maar Europa overleeft dat niet.

– China produceert bijna alles zelf, dus wij zijn niet bang voor sancties. Maar omdat wij op lange termijn investeren, hebben wij stabiliteit nodig.

Daarom is professor Wang voorzichtig met het afschrijven van de VS, nog altijd de grootste economie ter wereld en de sterkste militaire macht. China doet er volgens hem verstandig aan geen overmoedige stappen te zetten die de VS kunnen provoceren.

– Voor Trump is de ontmoeting in Peking niet de belangrijkste gebeurtenis van het jaar; dat zijn de tussentijdse verkiezingen in eigen land. Als het een groot succes wordt, creëert hij volgend jaar misschien opnieuw problemen voor China, waarschuwt Wang Yiwei.

De vorige keer dat Donald Trump in Peking was, in 2017, werd de rode loper uitgerold. De leiders dineerden in de Verboden Stad en de Amerikaanse president genoot zichtbaar. Kort daarna begon hij de eerste handelsoorlog tegen China.

Dit keer wordt geen vergelijkbare ontvangst verwacht. In juni organiseert China een topontmoeting tussen China en de Arabische wereld in Peking.

– Een uitbundige welkomstceremonie voor Trump is in deze situatie onmogelijk. De VS bombardeerden aan het begin van de oorlog een school in Iran waarbij 168 mensen omkwamen. Dan kan China Trump niet als een held ontvangen, slechts enkele weken voordat wij leiders uit de Arabische wereld ontvangen, legt professor Wang uit.

– Maar wij zullen hem geven wat hij wil. Trump moet eruitzien als een winnaar voor de tussentijdse verkiezingen.

Volgens Wang is het plan dat China mogelijk overeenkomsten sluit om 500 vliegtuigen van het Amerikaanse Boeing te kopen, evenals andere deals voor de aankoop van sojabonen van boeren in staten waar Trump veel kernkiezers heeft.

Een verlenging van het bestand in de handelsoorlog staat uiteraard ook op de agenda.

– De ontmoeting is erg belangrijk voor China; wij hebben stabiliteit met de VS nodig. Maar Trump komt ook naar China omdat hij hulp nodig heeft om de oorlog in Iran te beëindigen.

Wat de Chinese leiding uit de ontmoeting wil halen, is een Amerikaanse garantie dat het raketartilleriesysteem Himars niet naar Taiwan wordt geëxporteerd. China maakt aanspraak op het democratische en zelfbesturende eiland. De meeste landen, waaronder de VS, erkennen Taiwan niet als onafhankelijk land, maar het Witte Huis verzet zich tegen iedere poging om het eiland met militair geweld over te nemen en verkoopt wapens aan Taiwan.

Voor Xi Jinping zou niets belangrijker zijn dan dat de VS bereid zijn te onderhandelen over hun houding tegenover Taiwan — nu in China algemeen wordt aangenomen dat de Amerikaanse invloed in de wereld afneemt.

Feiten: drie gebieden waarop China ver voorloopt op de VS

● Export

Ondanks de handelsoorlog met de VS behaalde China in 2025 een recordhandelsoverschot van meer dan 11.000 miljard Zweedse kronen. Toen de export naar de VS met 20 procent in waarde daalde, verlegde China de handel naar Afrika (+26 procent), Zuidoost-Azië (+13 procent) en de EU (+8 procent).

● Groene technologie

China heeft grote delen van de wereldmarkt voor groene technologie veroverd. Het land produceert 70 procent van alle elektrische auto’s ter wereld. Daarnaast produceert het 60 tot 80 procent van alle zonnepanelen, windturbines en lithiumbatterijen wereldwijd.

● Maakindustrie

De Amerikaanse economie is groter dan de Chinese, gemeten in dollars, maar de Chinese maakindustrie — goed voor 25 procent van het Chinese bbp — is 60 procent groter dan die van de VS, waar de sector slechts 10 procent van het bbp vertegenwoordigt.

Een Sjamaan bij Hästholmen....

 De laatste dag van ons uitstapje stonden we op Hästholmen, aan het Vättern en recht tegenover Hjo, alleen het Vättern zit ertussen. We staan graag op Hästholmen. Het uitzicht is wijds, je kunt er fantastische zonsondergangen meemaken en het is altijd bijzonder om aan dit grote meer te staan. Gerrit zegt altijd: 'We staan aan zee'. 

het uitzicht vanuit de camper

Nu zijn er natuurlijk meer camperplaatsen met deze kenmerken. Toch is Hästholmen bijzonder! Er zijn namelijk rotstekening gevonden van wel 3000 jaar oud. 91 afbeeldingen, dat is niet weinig toch.... De meeste afbeeldingen zijn van schepen, zeilende schepen, er zijn afbeeldingen van bijlen en  van paarden en andere dieren. Het Zweedse woord voor paard is 'Häst' en daaraan heeft de plek haar naam te danken. In de tekeningen zijn zeven dieren te onderscheiden waaronder een tekening van een berenpoot. Ook is er een afbeelding van een wagen met twee wielen. Er zijn stenen gevonden met kuiltjes die erin zijn gemaakt 'Skålgroparna'. Mogelijk werden deze gebruikt voor het brengen van een offer om de goden goed te stemmen en zo voor het verkrijgen van voorspoed. Men dacht ook dat deze kuiltjes gebruikt werden door elfen om er hun meel in te malen, behalve 'Skålgroparna' heetten de kuiltjes dan ook wel 'älvkvarnar', waarbij 'älv' staat voor 'elf' en 'kvarn' voor 'molen'.

Opvallend is het grote aantal afbeeldingen van schepen, soms met, soms zonder bemanning. In de bronstijd en de vroege ijzertijd stond een schip ook symbool voor een graf. Men denkt dat de afbeeldingen op de rotsen van Hästholmen 'de vaart naar het dodenrijk', symboliseren.

Het afbeelden van paard en wagen had een bijzondere betekenis. Het paard kwam tijdens de bronstijd naar Noord-Europa en alleen rijke mensen konden zich een paard veroorloven. Het moet een symbool van status en macht zijn geweest. Het paard had ook een goddelijke status. Tijdens de bronstijd vereerde men de zon, en men geloofde dat deze door een paar paarden over het hemelgewelf werd getrokken.

Rotstekeningen werden hoogstwaarschijnlijk aangebracht in een cultische of rituele context. Als men kijkt naar de afbeeldingen en naar waar toentertijd elk voorwerp of dier voor stond, lijkt het waarschijnlijk dat ze werden uitgehakt tijdens rituele activiteiten. Aangenomen wordt dat de afbeeldingen een verbindingsschakel vormden tussen de mens op aarde en het goddelijke. Misschien voerde een sjamaan rituelen uit terwijl de afbeeldingen werden uitgehakt.

Bovenstaande informatie over de rotstekeningen heb ik vrij vertaald naar de tekst die bij de tekeningen te vinden is.

Deze tekeningen die zo oud zijn, maken deze plek zeker tot een bijzondere!

Wij hebben op de laatste dag van ons tripje een wandeling gemaakt door het natuurreservaat langs de kust. Voor ons was deze wandeling een primeur. Eerder wilden we hem al maken maar konden we met Gösta niet over de traphekken heenkomen. De wandeling langs de kust is echt prachtig en ook wel wat een uitdaging vanwege de grote stenen of rotsen die er liggen. Hieronder volgen enkele foto's, genomen tijdens de wandeling.

😁...... is eigenlijk dit  

De wandeling ging nog verder maar wij zijn via de golfbaan en door de weilanden weer terug gelopen naar Bosse. Voor ons was het toen tijd om te vertrekken. 

Onderweg naar huis zagen we hoe het koolzaad alweer in bloei komt te staan. Altijd een prachtig gezicht die gele koolzaadvelden!!

Tot zover het verslagje van ons weekendtripje met Bosse.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd......

Östra Löa aan de Ån

We zijn nu alweer een paar weken thuis uit Nederland en in die weken hebben we ons niet verveeld. De moestuin is nu klaar voor de groei en de enige belemmering die er nog is, is de nachtvorst. Ondertussen groeiden de voorgezaaide groenten mijn vensterbank bijna uit want overdag schijnt de zon op de ramen en 's avonds geef ik water en dan groeit het lekker! Vorige week hield ik de weerapp nauwlettend in de gaten. Er werd nog eenmaal nachtvorst voorspeld en daarna zou het kwik boven de nul blijven. Nog steeds geen tropische nachten maar zo rond de 3 of 4 graden. Donderdag besloten we de plantjes uit te poten. De bakken waren er klaar voor met goede bemeste grond, en water uit de drupslangen en de molentjes. En ohh wat stond het mooi die jonge plantjes in onze nieuwe bakken.

In de nacht van donderdag op vrijdag kregen we dan toch nog weer een klein nachtvorstje!!!! De volgende ochtend snel naar de moestuin en ja hoor.... Alles bevroren, niets meer aan te doen. Ook mijn mooie tomaten en de paprika die in het nieuw gecreëerde tuintje hun plek hadden gekregen achter een schermpje tegen de harde wind en de felle zon hebben het begeven, Op één na, de grootste, die heeft wel schade opgelopen maar groeit door. Wat jammer! Het is niet anders. Nu maar zaaien in de koude grond en kijken wat er opkomt.

Donderdag waren we ook met geheel iets anders bezig geweest. Het was een prachtige dag, blauwe lucht en volop zon. We besloten 'Bosse' (onze camper) te wassen van binnen en van buiten. We hebben er tenslotte weer bijna twee maanden in geleefd. Ik deed de binnenkant terwijl Gerrit het dak op klom. Beide activiteiten is best wel een hele klus en we waren ongeveer tegelijkertijd klaar. Daarna hebben we de buitenkant gewassen met het hele schoonmaak programma (voorwas en hoofdwas en poets) Daar zijn we een paar uurtjes zoet mee geweest. Na het wassen en drogen heb ik nogmaals een coating aangebracht. Dat had ik vorige herfst ook gedaan en dat wilde ik nu herhalen. Vanaf nu hoeft dat maar eenmaal per jaar. De moeilijke hoekjes poetsten we uit met een zachte doek en de grote vlakken deed Gerrit met de poleermachine. Overigens heeft hij het hele dak ook in de was gezet en gepoleerd. Dat ging allemaal heel goed en Bosse ziet er prachtig uit! Glimmend schoon. Toen we klaar waren heb ik nog een foto gemaakt maar toen was de meeste zon al weg. De glans moet je dus maar van mij aannemen.

daar staat hij dan te 'shinen' 😂

Omdat het heerlijk weer was besloten we direct maar een tripje met Bosse te maken. Vrijdag ochtend weg en maandagavond weer thuis. We reden naar Östra Löa en stonden daar aan de Ån, dat is een riviertje. Het is een plekje in de buurt waar Henk en Chang en Emke wonen. We gingen gelijk ook even kijken in hun huis en in de tuin of alles goed was want ze zijn langdurig afwezig (en komen gelukkig bijna weer thuis). Toen we Henk vroegen of we ook ergens speciaal op moesten letten was zijn antwoord dat het enige wat er toe deed was of het goed was met de buren. Wel daar zijn we een kopje koffie wezen drinken en gelukkig is alles goed met hen en ook met het huis en de tuin. Ze kunnen wel thuiskomen!

Östra Löa ligt in een prachtige omgeving, rustig, heuvelig en harmonieus. 

Tegenover de camperplaats is een oude ijzersmelterij, het geheel functioneert natuurlijk niet meer maar ligt er nog wel zo bij zoals het destijds was. Het hoort bij het dorp.

de camperplaats

Wat in Östra Löa bijzonder is, is dat je de school kunt sponseren. Ik meen van de buren van Henk en Chang eens gehoord te hebben dat de school met sluiting wordt bedreigd. Dat is jammer want hij staat er al sinds 1908. In de tuin van de school staat een groot bord en ben je één van de grotere sponsoren dan wordt je naam daarop vermeld. De school ziet er heel gezellig uit, het is net een huis. Ik zei nog tegen Gerrit, je zult maar op school zitten met dit uitzicht.... Ik hoop maar dat de school het redt op deze manier.

Van dat uitzicht heb ik dan weer even geen foto gemaakt. 

We hebben een prachtige wandeling gemaakt door de omgeving en achteraf bij een klein cafeetje een kopje koffie met iets lekkers genuttigd. We zaten buiten aan het water van de Ån (het riviertje). Op de steiger waren kinderen aan het spelen die af en toe ook een duik in het nog koude water namen. Brrr..

koffie met zelf gebakken appelcake

tijdens de wandeling

Zondag zijn we weer vertrokken richting Hästholmen en dat is dan weer aan de andere kant van het Vättern. Daarover morgen meer.

Hästholmen met uitzicht op Hjo

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij, wordt vervolgd.....

De moestuin V: automatisch bewateren uit onze waterput

 

Zo kwam ik gisterochtend thuis na mijn kleine rondje hardlopen. Wat ziet het er toch mooi uit! Ik kan daar echt zo van genieten. 

Deze dag hadden Gerrit en ik ieder een eigen programma. Ik besloot me te richten op het maken van een babynestje voor de baby van Greetje en Eliot. Tot nu toe heb ik voor de eerste baby in de gezinnen van onze kinderen een babynestje gemaakt. Want ja... een tweede baby kan ook prima in het nestje dat er al is toch....

Het begon me al een beetje achter te zitten, het maken van dit nestje. Het is al mei en de zomermaanden vliegen altijd zo voorbij. Ik wilde het nu klaar hebben en gisteren heb er heerlijk rustig aan gewerkt. Nu maar hopen dat er straks een blakend gezonde baby in mag slapen.

Mijn dag was dus om voordat ik er erg in had. Gerrit moest wel wat hobbels nemen in de moestuin. We zijn nu bezig met het installeren van een bewatering systeem. We willen graag bewateren vanuit de put in de tuin. Maandag hebben we hiervoor spullen gekocht. Een pomp die het water uit de put omhoog pompt, slang, een verdeelblok en aansluit materiaal. In de slang die op de groentebedden ligt, zitten gaatjes waaruit water drupt wanneer de pomp aanstaat. Aanvankelijk vonden we de slang nog niet mooi in de bedden liggen. Gerrit heeft nog hoekstukjes opgehaald zodat je scherpere hoeken kunt maken waardoor de slang rechter komt te liggen. De twee brede bedden hebben drie slangen en het smallere bed heeft er twee. De bewatering met alleen de slang vonden we nog niet helemaal optimaal. We hebben er nog sproeiertjes bij gekocht die je aan dezelfde slang kunt monteren en zo krijgen we een betere verdeling van het water over de bedden. Ik zal even wat foto's laten zien van hoe we het nu hebben gemaakt.

onze put met twee pompen, de handpomp kunnen we ook nog gebruiken. Het snoer voor de stroom ligt nog op het gras maar het is de bedoeling een stroomkabel in te graven en in de moestuin een stroompunt te maken.

Het verdeelblok met vier waterpunten. drie voor de bedden en nog eentje voor sproeien met een losse slang. Het punt bovenop is de wateraanvoer vanuit de waterpomp

de drie bedden

Hier zie je de blauwe punten op de slang, dat zijn de sproeiers. Dit bed heeft ietsje meer sproeiers omdat er maar twee druppelslangen in liggen.

We hadden nog een beetje hout over en daarvan heeft Gerrit nog twee kleine bakken gemaakt. Die hebben we tegen de wand van het hoger gelegen deel van de altan aan gezet. Hier is veel zon en veel wind. We hebben onze tomatenplanten en de paprikaplant in deze bakken gezet. De tomaten hebben elk een stok waar ze bij op kunnen groeien. Die stok gaat door een plankje dat we aan de altan hebben geschroefd, waarin gaten zijn gemaakt voor de stokken. Nu kunnen de planten niet omwaaien. Bovendien is er nog een bescherming tegen de wind. Een raam van kunststof (dat we nog hadden liggen) dat ook de zonnestralen een beetje dempt. Nu hoop ik maar dat de tomaten het daar naar de zin hebben. Deze bak heeft geen automatische bewatering. Mochten we langer weg zijn dan kunnen we hier alle potten met bloemen neerzetten en vervolgens een watersproeier met een tijdklok aansluiten.

We dachten vandaag de voorgekweekte groenten uit te poten. We hadden op de app gezien dat afgelopen nacht, die van dinsdag op woensdag,  de laatste nachtvorst zou zijn. Er was ook vorst......

maar was dit ook de laatste nachtvorst. De diverse apps zijn er niet eensgezind over. Eéntje zegt dat er in de nacht van donderdag op vrijdag ook nog nachtvorst zal komen. Dat wachten we ook maar even af, na vrijdag lijkt het veilig.

Wel hebben we gele en rode uien geplant en wortelzaad ingezaaid. Dat ligt eerst veilig in de grond.

We hebben er maar een hele drukte mee maar wie weet..... eten we straks lekker van onze eigen groente. Bovendien was het vandaag (woensdag) heerlijk weer en geen straf om lekker buiten in de tuin bezig te zijn.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.....