Gerrit en ik hebben momenteel elk een eigen agenda. Ik ontferm me over (de opvoeding) van Folke en Gerrit is aan het timmeren.
Daar ligt hij met een bal in een oude sok. Het speelgoed dat we zelf maken wordt verkozen voor de gekochte zaken zoals een kouwtouw en een kouw eend. Nee geef hem maar een zelf veroverde slof en dus een bal in een sok. Hij wil de hele dag wel kouwen en daarom heb ik het ontwikkelen van het begrip over 'ja' en 'nee' als prioriteit gesteld. Dat doe ik met zijn maaltijd, het is een lekkere eter dus daarmee kan ik wellicht wat bereiken. Ik geef hem zijn brokken wanneer hij rustig zit of ligt. Hij mag van mij niet direct gaan schransen maar moet even wachten op mijn toestemming. Ik zeg dus eerst duidelijk 'nee' waarbij ik mijn hand opsteek en wanneer hij rustig blijft zeg ik 'ja' en dan begint hij te eten. Elke maaltijd doe ik dit twee of drie keer. Hij kijkt mij dan aan met een blik van 'moet dit nou?' Ik vind dat het moet. Ik train hem ook met de bench. Bij het binnengaan gaat hij eerst zitten en dan krijgt hij een brokje. Dan wacht ik tot hij gaat liggen waarna ik het deurtje dicht doe. Ik wacht dan een momentje en loop weer naar de bench, zodra hij gaat liggen doe ik het deurtje open. Ik wil hem daarmee leren dat z'n bench een plek is waarin hij rustig kan liggen. Overdag komt hij tot nu toe verder niet in de bench, dat hoeft alleen 's nachts en dat gaat tot op dit moment prima! Verder leer ik hem het commando 'Folke KOM'. Dat doet hij perfect. Komt hij bij me dan krijgt hij een brokje, we zijn nu zover dat ik soms ook alleen een knuffel geef en hem vertel dat hij het goed doet 'bra!!' of 'Good boy' in elk geval woorden met een positieve intonatie.
vermoeiend hoor dat trainen.
Hij slaapt overigens veel. Ik las ergens dat kleine welpjes wel 20 uur per dag kunnen slapen. Dat haalt hij niet volgens mij maar ik heb de uren niet geteld. Wel is het zo dat op de vele momenten dat hij een tukje doet ik ook even kan uitrusten 😂
De foto's geven wellicht de indruk dat hij de hele dag binnen is. Het tegendeel is waar. In onze afgeschermde achtertuin heeft Gerrit in het weekend een deel afgezet. Dat is het deel waar je vanuit de keuken de tuin inloopt. Zo kan hij heerlijk en naar behoefte, zelf buiten spelen.
Het deel is goed te overzien voor ons. In dat deel doet hij ook zijn p-je en pl-je. De eerste ruimen we direct op met een schepje en een duwertje. Nu is het al zo dat wanneer hij heeft gepoept, hij naar de plek waar het schepje staat loopt. Hoe schrander!!
Zijn er dan geen dingen die lastig zijn..... Oh jawel hoor!! bijvoorbeeld de jeuk in zijn mond die hij wil laten uitdoven door te knagen. De eerste dagen had hij hiervoor diverse voorwerpen. Onze handen, onze tenen, de tafelpoot, de vloerkleden, de lamsvachten op het bankje, Gerrit zijn pantoffels en mijn breiwerk. De meeste voorwerpen proberen we te beschermen met het geleerde nee + handgebaar (dat gaan nog niet perfect maar hij leert). De tafelpoot heb ik op advies van Elio, onze schoonzoon, afgenomen met water met daarin gemalen Chilipoeder. Daar komt hij nu niet meer aan (pffff). Mijn breiwerk en de bolletjes garen moet ik goed onbereikbaar neerleggen, dan gaan het goed, zo niet dat moet ik een ramp herstellen.
deze heb ik oogluikend toegestaan
Het lopen aan de lijn is ook nog wel een dingetje. Het eerste wandelingetje (10 min) durfde hij niet over het asfalt te lopen. Ik kon hem niet in beweging krijgen. Toen hij weer gras onder zijn poten had ging het prima. We hebben dat daarom even geoefend met gras, asfalt, gras, asfalt. Nu is die angst overwonnen geloof ik. Hij blijft ook nog vaak even staan, terwijl ik zou willen dat hij loopt. Dit gebeurt vooral in het begin van de wandeling. Zijn we weer op thuisreis dan gaat hij te snel. Hier moet ik de boeken nog even op naslaan. Trekken aan de lijn heeft nooit zin daarbij gaan honden in de 'achtruit
Je snapt wel, ik heb een dagtaak......
En Gerrit is dus aan het timmeren, de nieuwe schuur bij de houtopslag. Het krijgt al vorm en het is bijna jammer dat het maar een schuur wordt.
het dak ligt er bijna op
