woensdag 11 december 2019

Winter en toch ook weer niet...een karkas en een julbord......

Heel eventjes maar hadden we weer een wintertje. Dinsdag werden we 'wit' wakker. Tenminste na het openen van de gordijnen. De lucht was wederom strak blauw zoals je dat graag wilt hebben bij een winter. Het wit en het blauw maakt mij altijd heel opgewekt van binnen. Dan heb ik echt zin de dag te beginnen en naar buiten toe te gaan. Dat hebben we ook gedaan. 's middags zijn we naar Mariestad geweest. Ik had daar een paar boodschapjes en we zouden even naar de loppis, ons favoriete uitje daar. Maar daarin had ik me vergist. Dinsdag is de loppisdag in Skövde. Dat wisselt elkaar af. De ene dag in Mariestad en de andere in Skövde. Dat kon dus niet doorgaan. Maar de andere boodschapjes wel natuurlijk zodat de reis niet vergeefs was.


Van de reis zelf die heel mooi was heb ik geen foto's. Het is namelijk nu zo dat ik ook moet autorijden. Anders ging ik er altijd naast zitten, naast het stuur dan, maar nu doen we dat ietsje meer om en om omdat ik anders nooit meer autorijd, nu zat ik er dus achter.
In Mariestad moest ik o.a. ingredienten kopen voor mijn gerechten voor het julbord van de weefclub. Ik had op de website delish.com een paar leuke appetizers gevonden waarvan ik dacht dat het mooi zou staan op het julbord (de kersttafel). Delish is een erg leuke site met een speciale afdeling voor Keto recepten, dit naast de normale gerechten. Voor de meeste recepten geldt dat er ook een klein filmpje bij zit over het wordingsproces. Koken voor dummies zou je kunnen zeggen.


Vandaag was de winter weer opgelost en was het een wat donkere dag. We hebben met de honden door het Vångdalen gewandeld en zagen daar in een weiland het karkas van een ree liggen. Helemaal leeggevroten. Het is een beetje een naar en raar verhaal zo als intermezzo tussen de gerechten in maar toch....het was een soort van belevenis. Een confrontatie met hoe de natuur werkt met het recht van de sterkste. Toen we vanavond aan het julbord zaten heb ik de dames gevraagd of er wellicht iets bekend is over wolven in de omgeving, Van Ingemari had ik gehoord dat die er wel zijn. Ik vertelde over onze vondst (eerlijk gezegd was het de vondst van Fynn, die wilde ineens een heel andere kant oplopen en toen ik in zijn richting keek, zag ik het karkas liggen en is Gerrit er even naartoe gelopen. Hij wilde er geen foto van maken omdat het er niet uitzag. Dus nu zit ik met een stukje verhaal zonder beeld en moet ik proberen het beeldend te beschrijven). Op de weefclub vertelde Mona (tevens mijn buurvrouw) mij dat het ook wel eens een Lynx zou kunnen zijn geweest. Die jagen ook op reeën. Dus een wolf of een lynx. Beiden heb ik nog nooit in levende lijve gezien.

Toen we later naar huis wandelden zijn we even langs geweest bij Inge och Göran. Inge was net geopereerd en we konden zo even informeren hoe het met haar gaat. We hebben er een uurtje gezeten met een kopje koffie en hierbij hebben we het lekkers maar even laten schieten.
Thuisgekomen ben ik gaan kokkerellen. Het water liep Gerrit al in de mond maar hij moest nog even wachten tot einde van de middag en avond voordat hij kon aanvallen. Het heeft hem net als ons op de club, goed gesmaakt.
Hieronder een afbeelding van mijn producten.



 De kerstavond is voor mij inspannend. Niet vanwege het eten, dat gaat vanzelf maar vanwege het volgen van de gesprekken. Vorig jaar vroeg ik me steeds af waar men toch over praatte, dit jaar kon ik de hoofdlijn van de gesprekken volgen maar de details ontgaan me nog. Na zo'n lange avond luisteren ben ik best moe. Af en toe stel ik een vraag of maak ik een opmerking en dan krijg ik wel een duidelijk antwoord maar wanneer het gesprek zich weer verplaatst naar onderling dan moet ik echt mijn oren spitsen en vooral niet gaan vertalen in mijn hoofd want dan loop ik steeds een fractie achter en raak ik de draad kwijt. De avond met het julbord is de afsluitende avond van de weefclub voor dit kalenderjaar. 15 jan beginnen we weer. De avond wordt gehouden in de huiskamer van de prästgård. Het weven vindt plaats op de slaapkamers boven. In twee slaapkamers staan 8 weefgetouwen. Je kunt er je k.... niet keren zo vol staat het daar.





 De huiskamer is heel gezellig, kijk eens naar die mooie kanten vitrages.
Zo tegen een uur of half tien was ik weer thuis. Ik kan nog net weer even een paar steken breien aan mijn trui en dan zit deze dag er ook alweer op.


Heeft Gerrit ook iets gedaan vandaag.....? Jawel, hij heeft energie zuinige TL lampen en armaturen opgehangen in de kelder. Vandaag zegt onze app, die hoort bij onze nieuwe aangeschafte slimme meter, dat we 47% beter scoren dan de gemiddelde Zweed in een huis zo groot als het onze en met hetzelfde aantal personen. We zijn dus beter en worden ook nog elke dag een beetje beterder. Is dat niet een mooie afsluiting van deze blog.....????


Wordt vervolgd!

Reacties

Bloggen is in principe geen eenrichtingsverkeer. Het reageren op een post of op een reactie op een post maakt een blog levendig. Reacties worden daarom erg op prijs gesteld!
Al enige tijd is het bijzonder lastig om reacties op mijn blog achter te laten zeker wanneer je geen blogger profiel hebt.
Daarom heb ik nu een mogelijkheid tot reageren toegevoegd om het achterlaten van reacties soepeler te laten verlopen. Deze mogelijkheid maakt gebruik van Facebook. Onder je FB profiel kun je nu een reactie schrijven en deze gemakkelijk plaatsen. Dit lukt ook vanaf je tablet of je mobiel. Het kan zijn dat je bij het plaatsen wordt gevraagd om in te loggen op je FB. Dit kan door je wachtwoord in te toetsen en vaak ook met je vingerafdruk herkenning. Je reactie komt niet automatisch op FB te staan, wil je dit dan kun je dat aanvinken. Misschien ten overvloede, ik kan je wachtwoord natuurlijk niet zien noch krijg ik automatisch toegang tot je FB pagina door het plaatsen van je reactie, we worden ook niet automatisch FB vrienden doordat je reageert.
Natuurlijk kan het reageren ook nog altijd op de Blogger wijze plaatsvinden, de keuze is aan jezelf.
Ik hoop je in een reactie te mogen ontmoeten.

hartelijke groet, Johanna