Östra Löa aan de Ån

We zijn nu alweer een paar weken thuis uit Nederland en in die weken hebben we ons niet verveeld. De moestuin is nu klaar voor de groei en de enige belemmering die er nog is, is de nachtvorst. Ondertussen groeiden de voorgezaaide groenten mijn vensterbank bijna uit want overdag schijnt de zon op de ramen en 's avonds geef ik water en dan groeit het lekker! Vorige week hield ik de weerapp nauwlettend in de gaten. Er werd nog eenmaal nachtvorst voorspeld en daarna zou het kwik boven de nul blijven. Nog steeds geen tropische nachten maar zo rond de 3 of 4 graden. Donderdag besloten we de plantjes uit te poten. De bakken waren er klaar voor met goede bemeste grond, en water uit de drupslangen en de molentjes. En ohh wat stond het mooi die jonge plantjes in onze nieuwe bakken.

In de nacht van donderdag op vrijdag kregen we dan toch nog weer een klein nachtvorstje!!!! De volgende ochtend snel naar de moestuin en ja hoor.... Alles bevroren, niets meer aan te doen. Ook mijn mooie tomaten en de paprika die in het nieuw gecreëerde tuintje hun plek hadden gekregen achter een schermpje tegen de harde wind en de felle zon hebben het begeven, Op één na, de grootste, die heeft wel schade opgelopen maar groeit door. Wat jammer! Het is niet anders. Nu maar zaaien in de koude grond en kijken wat er opkomt.

Donderdag waren we ook met geheel iets anders bezig geweest. Het was een prachtige dag, blauwe lucht en volop zon. We besloten 'Bosse' (onze camper) te wassen van binnen en van buiten. We hebben er tenslotte weer bijna twee maanden in geleefd. Ik deed de binnenkant terwijl Gerrit het dak op klom. Beide activiteiten is best wel een hele klus en we waren ongeveer tegelijkertijd klaar. Daarna hebben we de buitenkant gewassen met het hele schoonmaak programma (voorwas en hoofdwas en poets) Daar zijn we een paar uurtjes zoet mee geweest. Na het wassen en drogen heb ik nogmaals een coating aangebracht. Dat had ik vorige herfst ook gedaan en dat wilde ik nu herhalen. Vanaf nu hoeft dat maar eenmaal per jaar. De moeilijke hoekjes poetsten we uit met een zachte doek en de grote vlakken deed Gerrit met de poleermachine. Overigens heeft hij het hele dak ook in de was gezet en gepoleerd. Dat ging allemaal heel goed en Bosse ziet er prachtig uit! Glimmend schoon. Toen we klaar waren heb ik nog een foto gemaakt maar toen was de meeste zon al weg. De glans moet je dus maar van mij aannemen.

daar staat hij dan te 'shinen' 😂

Omdat het heerlijk weer was besloten we direct maar een tripje met Bosse te maken. Vrijdag ochtend weg en maandagavond weer thuis. We reden naar Östra Löa en stonden daar aan de Ån, dat is een riviertje. Het is een plekje in de buurt waar Henk en Chang en Emke wonen. We gingen gelijk ook even kijken in hun huis en in de tuin of alles goed was want ze zijn langdurig afwezig (en komen gelukkig bijna weer thuis). Toen we Henk vroegen of we ook ergens speciaal op moesten letten was zijn antwoord dat het enige wat er toe deed was of het goed was met de buren. Wel daar zijn we een kopje koffie wezen drinken en gelukkig is alles goed met hen en ook met het huis en de tuin. Ze kunnen wel thuiskomen!

Östra Löa ligt in een prachtige omgeving, rustig, heuvelig en harmonieus. 

Tegenover de camperplaats is een oude ijzersmelterij, het geheel functioneert natuurlijk niet meer maar ligt er nog wel zo bij zoals het destijds was. Het hoort bij het dorp.

de camperplaats

Wat in Östra Löa bijzonder is, is dat je de school kunt sponseren. Ik meen van de buren van Henk en Chang eens gehoord te hebben dat de school met sluiting wordt bedreigd. Dat is jammer want hij staat er al sinds 1908. In de tuin van de school staat een groot bord en ben je één van de grotere sponsoren dan wordt je naam daarop vermeld. De school ziet er heel gezellig uit, het is net een huis. Ik zei nog tegen Gerrit, je zult maar op school zitten met dit uitzicht.... Ik hoop maar dat de school het redt op deze manier.

Van dat uitzicht heb ik dan weer even geen foto gemaakt. 

We hebben een prachtige wandeling gemaakt door de omgeving en achteraf bij een klein cafeetje een kopje koffie met iets lekkers genuttigd. We zaten buiten aan het water van de Ån (het riviertje). Op de steiger waren kinderen aan het spelen die af en toe ook een duik in het nog koude water namen. Brrr..

koffie met zelf gebakken appelcake

tijdens de wandeling

Zondag zijn we weer vertrokken richting Hästholmen en dat is dan weer aan de andere kant van het Vättern. Daarover morgen meer.

Hästholmen met uitzicht op Hjo

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij, wordt vervolgd.....