Gerrit en ik hebben momenteel elk een eigen agenda. Ik ontferm me over (de opvoeding van Folke en Gerrit is aan het timmeren.
Daar ligt hij met een bal in een oude sok. Het speelgoed dat we zelf maken wordt verkozen boven de gekochte zaken zoals een kauw-touw en een kauw-eend. Nee geef hem maar een zelf veroverde slof of een bloempot of dus een bal in een sok. Hij wil de hele dag wel kauwen en daarom heb ik het ontwikkelen van het begrip over 'ja' en 'nee' als prioriteit gesteld. Dat doe ik met zijn maaltijd, het is een zeer goede eter dus daarmee kan ik wellicht wat bereiken. Ik geef hem zijn brokken wanneer hij rustig zit of ligt. Hij mag van mij niet direct gaan schransen maar moet even wachten op mijn toestemming. Ik zeg dus eerst duidelijk 'nee' waarbij ik mijn hand opsteek en wanneer hij rustig blijft zeg ik 'ja' en dan begint hij te eten. Elke maaltijd doe ik dit twee of drie keer. Hij kijkt mij dan aan met een blik van 'moet dit nou?' Ik vind dat het moet. Ik train hem ook met de bench. Bij het binnengaan gaat hij eerst zitten en dan krijgt hij een brokje. Dan wacht ik tot hij gaat liggen waarna ik het deurtje dicht doe. Ik wacht dan een momentje en loop weer naar de bench, zodra hij gaat liggen doe ik het deurtje open. Ik wil hem daarmee leren dat z'n bench een plek is waarin hij rustig kan liggen. Overdag komt hij tot nu toe verder niet in de bench, dat hoeft alleen 's nachts en dat gaat tot op dit moment prima! Verder leer ik hem het commando 'Folke KOM'. Dat doet hij perfect. Komt hij bij me dan krijgt hij een brokje, we zijn nu zover dat ik soms ook alleen een knuffel geef en hem vertel dat hij het goed doet 'bra!!' of 'Good boy' in elk geval woorden met een positieve intonatie.
vermoeiend hoor dat trainen.
Hij slaapt overigens veel. Ik las ergens dat kleine welpjes wel 20 uur per dag kunnen slapen. Dat haalt hij niet volgens mij maar ik heb de uren niet geteld. Wel is het zo dat op de vele momenten dat hij een tukje doet ik ook even kan uitrusten 😂
De foto's geven wellicht de indruk dat hij de hele dag binnen is. Het tegendeel is waar. In onze afgeschermde achtertuin heeft Gerrit in het weekend een deel afgezet. Dat is het deel waar je vanuit de keuken de tuin inloopt. Zo kan hij heerlijk en naar behoefte, zelf buiten spelen.
heerlijk dat tuintje
Het afgezette deel is goed te overzien voor ons. In dat deel doet hij ook zijn p-je en pl-je. De eerste ruimen we direct op met een schepje en een duwertje. Nu is het al zo dat wanneer hij heeft gepoept, hij naar de plek waar het schepje staat loopt. Hoe schrander!!
Zijn er dan geen dingen die lastig zijn..... Oh jawel hoor!! bijvoorbeeld de jeuk in de bek, die hij wil laten uitdoven door te knagen. De eerste dagen had hij hiervoor diverse voorwerpen. Onze handen, onze tenen, de tafelpoot, de vloerkleden, de lamsvachten op het bankje, Gerrit zijn pantoffels en mijn breiwerk. De meeste voorwerpen proberen we te beschermen met het geleerde nee + handgebaar (dat gaan nog niet perfect maar hij leert). De tafelpoot heb ik op advies van Eliot, onze schoonzoon en de vader van Ildri, afgenomen met water met daarin gemalen Chilipoeder. Daar komt hij nu niet meer aan (pffff). Mijn breiwerk en de bolletjes garen moet ik goed onbereikbaar neerleggen, dan gaat het goed, zo niet dat moet ik een ramp herstellen.
deze heb ik oogluikend toegestaan
Het lopen aan de lijn is ook nog wel een dingetje. Het eerste wandelingetje (10 min) durfde hij niet over het asfalt te lopen. Ik kon hem niet in beweging krijgen. Toen hij weer gras onder zijn poten had ging het prima. We hebben dat daarom even geoefend met gras, asfalt, gras, asfalt. Nu is die angst overwonnen geloof ik. Hij blijft ook nog vaak even staan, terwijl ik zou willen dat hij loopt. Dit gebeurt vooral in het begin van de wandeling. Zijn we weer op thuisreis dan gaat hij te snel. Ik moet eerst maar even op een veldje oefenen met aandacht en contact en dat belonen als randvoorwaarden voor een toertje aan de lijn. Dat lopen aan de lijn in een wandelingetje is voor nu nog een stap te ver.
En Gerrit is dus aan het timmeren, de nieuwe schuur bij de houtopslag. Het krijgt al vorm en het is bijna jammer dat het maar een schuur wordt. We willen het schuurtje het uiterlijk geven van een leuk huisje.
het dak ligt er bijna op
Dinsdag heeft Gerrit hout gehaald voor het betimmeren van de wanden. Vandaag heeft hij de eerste wand erin geslagen (de afdeklatten moeten nog), het begint al wat te lijken.
In deze fase van het bouwproces was het de bedoeling dat ik ook in actie zou komen met de kwast. Dat gaat even niet..... We zijn toch weer ziek uit NL teruggekomen, waarschijnlijk een besmetting in het vliegtuig deze keer. Daar zaten twee mannen met een mondkapje dat ze afnamen tijdens de. vlucht. De man voor mij moest vaak hoesten en proesten dus ik denk dat het wat mijn kant uit gespetterd is 😒. Gerrit ontloopt de dans ook niet maar doet net alsof hij niet ziek is. Hij hanteert de spreuk van mijn pake Kees 'Salang as je ite, bin je net siik! Hij blijft eten.
Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons!! Wordt vervolgd......
In volledige overgave....
