maandag 23 november 2020

Een kroonjaar

Het schiet al aardig op naar de kortste dag. En de dagen zijn kort hoor! Zo rond drie uur gaat de zon alweer onder en om half vier wordt het schemerig, vier uur is het dan donker en dan heb je al het gevoel dat het avond is terwijl het nog maar halverwege de middag is. Gevolg is dat er na vier uur niet meer het meeste initiatief is om zaken op te pakken. Nog een maandje en dan staat de zon op zijn verste punt en komt hij langzaam maar zeker weer onze kant oprollen. Overigens mocht je nu denken dat ik winterdepressie heb..... nee hoor ik kan er prima tegen maar de dagen, die normaal gesproken al voorbij vliegen, zijn nu echt voor mijn gevoel super kort. 

Vandaag is het weer maandag en dat is, ik schreef het al vaker, de dag waarop ik de vrijheid in ons bestaan van nu het sterkst beleef. De dag waarop je anders weer in het harnas moest ligt nu elke week blanco voor ons klaar. Heerlijk vind ik dat. We proberen ook niet al te veel activiteiten in te plannen op deze dag om zo steeds weer te kunnen genieten van ons gevoel van vrijheid.

Vandaag was het een stralende dag, de lucht was onbevlekt blauw met volop zon en zeer lange schaduwen. We zijn de dag begonnen met een heerlijke wandeling naar Näs en op de terugweg hebben we nog lekker door het bos gelopen.


Mijn veertien dagen quarantaine zijn nu voorbij en gelukkig zijn Greetje en ik helemaal gezond gebleven. Niet dat we nu weer overal naartoe kunnen vliegen, nee we dienen ons steeds te realiseren of iets onder de noemer noodzakelijk valt of niet. Zo wil Greetje graag kussentjes weven voor op de bank en daarvoor hebben we garen nodig om mee te kunnen weven. Ik bood al even aan om vandaag naar Hjo te rijden omdat daar een winkel is die garen verkoopt. Hierbij even niet gedacht aan de noodzakelijkheid. Maar we zijn niet gegaan hoor, het garen is via internet besteld en komt over ongeveer drie dagen. Zo hebben we ook maar een XXL hondenmand voor Gösta besteld en hoeven we ook daarvoor niet naar de winkel in Skövde. Daar is namelijk momenteel een enorme aanwas van het aantal besmettingen. Vorige week een verdubbeling. 

We zijn overigens zaterdag wel even naar Skövde afgereisd voor een noodzakelijkheid. Onze Suzanne werd vrijdag de 20e namelijk 30 jaar!! Ons jongste kind nu 30 jaar! Wel even iets om bij stil te staan. 
Zo goed en zo kwaad als het ging hebben we er een 1.5 meter visite van gemaakt en natuurlijk zonder felicitatie kussen. Dat doen we dan wel weer dubbel bij haar 31e jaar.


We hadden ook cadeautjes meegebracht. Een mooie plant die we heel snel en met ingehouden adem in Mölltorp hadden gekocht en in het pakje met de kerstbomen zat een zelfgemaakt kussen, in de dagen voorafgaande aan haar verjaardag door mij geweefd in Rosengång. Heel goed geslaagd! Al heb ik geen foto.


Het was voor haar naar eigen zeggen even wennen om weer eens visite te hebben. We vonden het allemaal heel fijn om zo haar verjaardag te vieren en het was ook nog eens heel gezellig!! Zo hebben we toch met elkaar even stil kunnen staan bij dit kroonjaar.

Nog weer even terug naar vandaag. Op deze dag van de vrijheid om het zo maar te noemen hebben we ook nog even een klein toertje gemaakt in het mooie weer. We hadden namelijk nog een missie. Heel lang geleden heb ik in deze blog al eens geschreven over 'Torpet Spänget', een klein huis dat naast ons huis heeft gestaan. Dit huis staat er nu niet meer omdat het is meeverhuisd toen de bewoners naar elders gingen. Een aantal weken terug spraken we met de mevrouw van 'Gruna huset' (een groen huis in ons dorp), we mochten bij haar en haar man in de tuin kijken en kregen daar zelfs een rondleiding aangeboden. Heel aardige mensen! Die mevrouw vertelde toen dat haar vader het huis waarin zij wonen zelf had gebouwd. Die mevrouw heeft dus haar leven lang in hetzelfde huis gewoond maar dit even terzijde. Wat ze ook vertelde was dat ten tijde van de bouw het gezin in het huisje naast 'De doktorsvillan' (ons huis nu) had gewoond. Ze vertelde ons ook dat het huisje nog bestaat en dat het nu in Hallerud staat, dat is een gehuchtje op ongeveer 15 km afstand van ons. 

Vandaag zijn we daar naartoe gereden en het was eventjes zoeken maar we vonden de torp (zoals zo'n soort huisje hier wordt genoemd). 




Het huisje heeft ongeveer dezelfde afmetingen als het huisje op de foto die wij hebben. Bij beter kijken zien we dat de ramen op een andere plek zitten. Zelf denk ik dat dit het huisje is, een ander huisje stond er namelijk niet en die mevrouw was er zeker van dat het huisje in Hallerud staat.

Wel niet dat het belangrijk is maar dat zijn dingen die we toch leuk vinden om te weten. Elke keer wanneer we over de kerkgrond naast ons huis lopen zien we de dikke keien liggen die waarschijnlijk als fundering hebben gediend. Nu hebben we dan waarschijnlijk ook gezien wat erop heeft gestaan.

Wel dit was het weer voor vandaag.

Gerrit en ik wensen jullie een fijne week toe, doe voorzichtig en blijf gezond!

Wordt vervolgd.......










 

Reacties

Bloggen is in principe geen eenrichtingsverkeer. Het reageren op een post of op een reactie op een post maakt een blog levendig. Reacties worden daarom erg op prijs gesteld!
Al enige tijd is het bijzonder lastig om reacties op mijn blog achter te laten zeker wanneer je geen blogger profiel hebt.
Daarom heb ik nu een mogelijkheid tot reageren toegevoegd om het achterlaten van reacties soepeler te laten verlopen. Deze mogelijkheid maakt gebruik van Facebook. Onder je FB profiel kun je nu een reactie schrijven en deze gemakkelijk plaatsen. Dit lukt ook vanaf je tablet of je mobiel. Het kan zijn dat je bij het plaatsen wordt gevraagd om in te loggen op je FB. Dit kan door je wachtwoord in te toetsen en vaak ook met je vingerafdruk herkenning. Je reactie komt niet automatisch op FB te staan, wil je dit dan kun je dat aanvinken. Misschien ten overvloede, ik kan je wachtwoord natuurlijk niet zien noch krijg ik automatisch toegang tot je FB pagina door het plaatsen van je reactie, we worden ook niet automatisch FB vrienden doordat je reageert.
Natuurlijk kan het reageren ook nog altijd op de Blogger wijze plaatsvinden, de keuze is aan jezelf.
Ik hoop je in een reactie te mogen ontmoeten.

hartelijke groet, Johanna