Noorse fjordenkust Trondheim- Mo- i -rana 1

 Goed, we zijn bezig met een vakantiereis door Noorwegen en rijden grotendeels een route die staat beschreven in een camperboek uitgegeven door de ANWB. 'ANWB camperboek (met de camper door Noorwegen)'. Ooit cadeau gekregen van Henk en Chang en zeer gewaardeerd!

route deel I (A-B)

Vanaf de Lägerplats tussen Särna en Idre reden we naar Funäsdalen en daarna door Selbu in Noorwegen. Onderweg kwamen we al de eerste rendieren tegen.

Ze trokken zich niet heel veel van ons aan, we reden hen dan ook voorzichtig voorbij. Ter hoogte van de afslag naar Selbu zagen we nog sneeuw op de bergtoppen liggen. Hoe verder en hoger we kwamen hoe meer sneeuw. 

Heel leuk vonden we het om deze Auwerhoen tegen te komen. Hij liet zichzelf even in vol ornaat zien. Ik heb de foto maar even vanuit de auto genomen omdat ik eens heb gelezen dat ze flink in de aanval kunnen gaan wanneerr ze zich bedreigd voelen. Het is een mannetje.

Noorwegen is echt heel groen, je hebt er dan ook vaker een buitje dan in Zweden. Ook tijdens onze rit  vandaag viel er af en toe een beetje regen maar voor het grootste deel was het droog.

In Selbu zijn we op de camping gaan staan. Daar moest alles nog een beetje ontwaken dit seizoen. We konden niet ontdekken hoe we moesten betalen en er is niemand langs geweest om stageld te innen. Ik heb een sms gestuurd maar krijg daarop nog geen antwoord. We zien wel. 's Avonds maakten we nog een mooie wandeling met uitzicht op het fjord waaraan we stonden. Echt prachtig!

Vandaag, zondag en in Zweden ook moederdag, reden we verder. Het weer was echt schitterend met blauwe luchten en een heerlijke temperatuur.

route deel II (C-D)

We hadden echt een prachtige rit van drie uur van Selbu over Stjørdal en Steinkjer naar Osen. Om bij die laatste plek te komen moesten we een stukje terugrijden op de route omdat we een afwijkende start hebben gemaakt. Het stukje terug was niet het meest bijzondere deel van de reis maar Osen is echt fantastisch. We staan er op een kleine pitoreske camping en de sfeer is uitermate vredig en de campingbeheerder is supervriendelijk. Hieronder een paar foto's van Osen waar we prachtig aan het fjord staan.

camping entre

Nadat we een kopje thee hadden gedronken maakten we even een wandelingetje en daarbij zagen we een zeehond op een steen liggen. Hij lag er heerlijk te zonnen.

Kerkje van Osen

een leuk grapje

en daar staat Bosse bij te komen van de rit van vandaag.

Wordt vervolgd....

Lägerplats tussen Särna en Idre

We zijn dinsdag vertrokken voor onze reis op de nieuwe banden. Ze rijden prima!! Zoals in mijn vorige blog vermeld kon ik in eerste instantie nog niet genieten van die nieuwe banden omdat ik de rode Volvo met aanhanger naar Henk ging rijden en Gerrit de Bosse bestuurde. We hadden een leuke dag met elkaar met een bezoek aan een heel mooi tuincentrum in Lindesberg en een heerlijke warme maaltijd in café Oskar. 

De volgende ochtend vertrokken we dan echt voor onze vakantie reis. Het is de bedoeling dat we een reis gaan maken langs de fjorden in Noorwegen met een bezoek aan de Lofoten. Of dit allemaal gaat lukken hangt van een paar dingen af zoals hoe lang we het volhouden om van huis te zijn en hoe het verder verloopt met de zwangerschap van onze Greetje. We zien het wel, we kunnen op elk gewenst moment terugkeren. 

De eerste dag van onze reis is heel goed verlopen. Prachtig zomers weer en een schitterend eindpunt. Velen van jullie zullen deze plek kennen. Het is de eerste 'Lagerplats' langs de weg 70 tussen Särna en Idre. Toen we aankwamen stond er niemand en hadden we de eerste keuze. We staan dan ook ontzettend mooi op nummer 5.

We hebben onze vakantie gevierd met een kop lekkere thee en een stukje appelcake.

Voor het avondeten maakte Gerrit een vuurtje, gezellig om bij te zitten en handig om op een later moment de gekochte worstjes op te grillen.

Wat sla erbij en een lekker glas wijn en je zit midden in het vakantie gevoel. Wat heerlijk is het toch hier!

Zelfs het slapen ging prima! Vanochtend werd ik om 9.00 uur wakker en kwam Gerrit net terug van zijn ochtendrun. Terwijl hij een douche nam deed ik voorzichtig (vanwege de knie) ook een loop. Het ging prima! Onderweg maakte ik nog deze foto. Wat heerlijk toch om in zo'n mooie omgeving te lopen.

Vandaag, donderdag, was het een mooie dag met heerlijk weer. Omdat we zo genoten van deze plek besloten we nog een dag te blijven staan. We hebben immers geen haast en zien wel hoever we komen.

Deze dag heeft zich gevuld met voor ieder een trainingsrondje hardlopen, een heerlijk ontbijt met verse broodjes, lezen en breien, een wandeling en volop genieten van de rust.

Morgen trekken we verder.

 

Nu dan toch..twee stuks: 'Michelin Cross Climate'

Dit was geloof ik de slotfoto van mijn vorige blog. Eén band en geen twee. Het gaf ons frustratie omdat we hadden gepland om dit weekend op reis te gaan voor onze vakantiereis die ons dit jaar naar we hopen naar  Noorwegen gaat voeren. Met één band komen we daar niet. Het weekend was ook nog eens extra lang met Pinksteren. Voor iedereen heerlijk! Vooral met het mooie weer. Hier in Zweden hebben we geen tweede pinksterdag, die dag is ingewisseld voor 'National dagen', een nationale feestdag. Niet tot ieders tevredenheid want tweede pinksterdag valt altijd op een maandag en is dus een extra vrije dag en national dagen valt bijvoorbeeld dit jaar op een zaterdag, dus geen extra vrije dag. Maar ja, het is wat het is en wij hebben tenslotte elke dag een vrije dag 😂.

Echter onze voorband nummer twee viel onbedoeld ook in de vrije dag. Die was in Denemarken, want hij moest uit Duitsland komen (wat wij niet wisten maar wat zo bleek te zijn) en Denemarken heeft wel een tweede pinksterdag. Maandag hadden we dus nog geen band al zei de chatbox dat onze band die maandag tussen 11.00 uur en 19.00 uur bij ons thuis afgeleverd zou worden. Wij konden het niet geloven en we kregen gelijk! Geen band op maandag. De chatbox deed nog een ultieme poging en vertelde ons dat de levering vertraging had opgelopen met onbekende oorzaak maar dat de band tot 20.00 uur geleverd zou kunnen worden. 

Dinsdagochtend bleek onze band in Skövde te zijn en een uurtje later was hij in Tibro aangekomen. Daar kon den we hem vanmiddag om 15.00 uur afhalen.

Eindelijk was daar dan onze tweede band. 10 mei besteld, vier dagen levertijd, 26 mei afgehaald in Tibro. Martijn heeft de banden vanavond nog om de velgen gezet en weer bij ons gebracht, wat een service! Gerrit zette ze daarna onder de camper!

Klaar! Michelin Cross Climate Camping 225/75 R16 CP (even voor het archief)

Morgen kunnen we met vakantie.

Henk belde vandaag nog even, niet om ons een goede vakantie te wensen maar om te vragen of hij onze auto en onze aanhanger even kon gebruiken. Dat betekent dan eentje in de camper en eentje in de auto op onze eerste vakantiedag. Niet zo het ultieme vakantie gevoel zo dacht hij maar wel een praktische oplossing. We zouden immers toch naar hen toe. Emke wilde ook even met Pake en Beppe praten, ze had een spannende dag vandaag. Ze had twee letters geschreven een B en een A en ze had een kikker gevangen. We moesten er met z'n allen heel erg om lachen. Chang en ik zeiden tegen haar dat wij dat niet zouden durven. Wel .... zij wel! Een grote, groene kikker! 

Onze extra dagen thuis hebben we wel besteed. Gerrit heeft het gras nog eens super kort gemaaid. Het ziet er weer heel mooi uit zo en ik heb een mandje bekleed. Dat hadden we aangeschaft bij Class Ohlsson en dat lijkt een mooi mandje voor Greetje om straks babyspulletjes in te toen. 

Van de stof waarvan ik het babynestje en het lakentje had gemaakt had ik nog een klein stukje over en dat bleek net genoeg te zijn voor het mandje. Stukje kant eromheen, dat had ik ook nog liggen en een mooi strikje erop en zo is het een schattig klein mandje geworden voor babyolie, een luier een borsteltje, zinkzalf, billendoekjes etc.

Toen we vanmiddag de band gingen ophalen moesten we ook nog langs de Hem och Hobby in Hjo. Ik had vorige week nieuwe wol gekocht en nu ik aan het breien ben met die wol zie ik dat ik waarschijnlijk twee bollen tekort heb. Die lagen er nog net in het schap en dat was een gelukje. Bij de Hem och Hobby (dat is een winkel die van alles heeft.) kocht ik ook een paar dingen om Bosse wat extra gezellig te maken. Een kleedje voor op de tafel, een plastic bloem voor bij het raam en een guirlande met kunstbloemen voor langs het voorraam. 

Je ziet, we zijn er nu helemaal klaar voor. Nu nog wat boodschapjes halen maar dat doen we altijd onderweg. We hebben er zin in, in onze reis naar Noorwegen. We gaan richting het noorden. Nu met die nieuwe banden kunnen we daar vertrouwd rijden. Er zal vast wel eens een blogje komen met onze avonturen in dit buurland.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons!! Wordt vervolgd.....

Däckia en Postnord

 Deze week moest onze camper 'Bosse' voor de keuring. Voordat die keuring gaat plaatsvinden loopt Gerrit altijd een aantal zaken na. Je wilt immers niet graag dat er een afkeuring komt op futiliteiten. Bij de controle van de banden bleek dat onze rechter voorband, geredeneerd vanuit de camper, tot 3 mm was afgesleten. De linker voorband had aanzienlijk meer profiel. Hoe kan dat? Mogelijk, zo denken wij, omdat je veel rotondes neemt en daarbij meer druk op de rechter voorband komt...... Hoe dan ook Gerrit vond het tijd om voor nieuwe banden te bestellen. Dat viel nog niet mee! We willen graag weer all season banden van Michelin. De gekozen banden bleken veelal uitverkocht en niet meer op voorraad. Na lang zoeken bleken ze bij Däckia nog op voorraad te liggen. Levertijd 2-4 dagen. Die banden bestelden we. Echter....... vier dagen later hadden wij nog niets gehoord. 10 dagen later kregen we een bericht dat onze bestelling werd klaargemaakt voor verzending. Wij blij! De keuring van de camper had inmiddels al lang en breed plaatsgevonden en hij was met glans door de keuring gekomen. 'Allt ser jättebra ut' zei de keurmeester tegen ons en dat hoor je heel graag. Deze week kregen we dan eindelijk een appje van Postnord dat onze band(en) geleverd zouden worden en wel op donderdag tussen 9.00 uur en 17.00 uur. Wij zaten die hele dag in spanning te wachten op de levering, we controleerden onze bel en hielden de oprit nauwlettend in de gaten. Zo rond twee uur 's middags, moest Gerrit even naar de winkel en terwijl hij daar was, kreeg hij een appje van Postnord dat de levering vandaag helaas niet kon plaatsvinden. Geen reden en geen vervangend tijdstip. Wij gingen op zoek in de app van Postnord met onze leveringscode en konden in die app aangeven dat we de banden zelf zouden gaan halen uit Tibro. Dit is bij ons vandaan meer dan een half uur rijden maar dat hadden we er wel voor over. We hadden namelijk al een afspraak gemaakt voor het omzetten van de nieuwe banden en bij zelf halen kon die afspraak op de vrijdag gewoon doorgaan. Dus snel naar Tibro gereden. Daar aangekomen vertelde de medewerker aan het loket dat onze banden daar niet lagen. Wanneer ze zocht op ons ID nummer dan kon ze zien dat de banden zelfs nog niet in Zweden waren maar in Denemarken waren blijven steken. Wel je snapt het al,....... ons humeur werd er niet beter op. Temeer omdat we begin volgende week op reis willen gaan. (met de nieuwe banden). 

De volgende ochtend om 7 uur loopt Gerrit zijn hardloop rondje. Hij komt opgetogen tuis. 'De banden zijn in Tibro', hoor ik hem zeggen. Wat een opluchting! We kunnen ze zelf halen en de afspraak voor het omzetten kan zo gewoon blijven staan. 's Middags rijden we naar Tibro. Ik blijf daar maar even in de auto zitten en Gerrit loopt naar binnen om de banden in ontvangst te nemen. Na vijf minuten komt hij terug en hoor ik hem zeggen dat er maar één band is aangekomen. De andere band heeft een andere code en die is niet aanwezig in Tibro. Een andere man, die ook een pakket kwam afhalen, zei tegen Gerrit dat dit heel vaak het geval is bij levering door Däckia, dat de banden niet gelijkertijd worden afgeleverd omdat ze afzonderlijk verpakt worden verstuurd.  Gerrit is niet zo snel boos maar nu kwam het stoom hem toch echt bijna uit de oren. We hebben nu dus één band.

Wel een hele mooie echter.... maar één! 

Ondertussen had Gerrit nog voordat we de band(en) gingen halen alvast de oude banden van de camper gehaald. Die staat nu enigszins desolaat op onze oprit te wachten op andere tijden.

We kunnen nu op de app zien dat de andere band ook in Denemarken is. Daar in die app staat ook dat de ontvanger van de band een bericht heeft ontvangen over de leveringstijd. Dat bericht moeten wij echter nog binnenkrijgen, we weten tot op dit moment nog niets over die leveringstijd terwijl we het plan hadden om morgen op reis te gaan. Wanneer die reis nu kan beginnen is ons nog onduidelijk. Martijn, de monteur die onze banden gaat omzetten, heeft al gezegd dat hij dit voor ons doet zodra de beide banden binnen zijn. Dat zit dan weer goed mee!! 

Gelukkig hadden we vandaag heel andere bezigheden. We konden Henk en Chang en Emke uit Örebro gaan ophalen. Niet dat ze nu bij ons zijn maar hun auto stond hier gestald en die hebben ze nodig om naar huis te rijden. Wat was het toch heel fijn om hen weer te zien. In alle consternatie heb ik vergeten er een foto van te nemen maar ik heb wel heel leuke foto's van hun afscheid in Shanghai....

Iedereen kijkt terug op een heerlijke tijd in Shanghai en een prachtige reis naar Sichuan.

Emke en haar opa Hua

Emke, Chang en Min(moeder van Chang en oma van Emke)

Hartverwarmend om te zien! Het afscheid is gelukkig voor hen niet van lange duur omdat Chang haar ouders deze zomer weer naar Zweden komen. Ze zijn hier dan niet heel lang omdat ze een reis door noord-oost Europa willen gaan maken. Ik hoop dat Gerrit en ik hen nog kunnen treffen want ook wij hebben deze zomer een vol programma.

Zo laat ik het eerst maar. Ik laat nog wel even weten wanneer band nummer twee arriveert :-)

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd....

Hij ligt om

 Op de scheiding van onze tuin en de kerkgrond naast ons huis staat een rij bomen. Die zijn van ons en het zijn Lindebomen. Aanvankelijk stonden er vier op een rij maar vorig jaar hebben we er eentje moeten laten kappen. Die boom werd te kwetsbaar. Vlak aan de weg staat in die rij bomen ook een afwijkende. Lang wist ik niet wat voor boom dit was. Hij ziet er ook niet uit met twee stammen die heel schuin overhellen. Deze boom is ook niet in een heel goede conditie want er groeien zwammen op de stam. Gistermiddag heb ik. uitgezocht om wat voor een boom het gaat.

Een deel van de zwammen in de boom

Het blijkt een Oxel te zijn, dat is een lijsterbes en wel een meelbes. Kenmerkend voor de meelbes is de witte viltige beharing aan de onderkant van het blad.  De zwammen dat zijn Tonderzwammen of Roodrandhoutzwammen. Deze zwammen veroorzaken witrot en dat maakt het hout vezelig en daardoor verliest het tot wel  80% van zijn sterkte. De boom vormt dus een gevaar zo aan de rand van onze tuin hangend in de richting van de weg. In de zomer wandelen en fietsen er veel toeristen door ons dorp en mocht er iets met de boom gebeuren dan zijn wij daarvoor aansprakelijk. Je snapt het al... de beslissing was snel genomen. Die boom moest om en we wilden er niet lang mee wachten. Toen we al deze informatie op een rij hadden gezet besloten we de boom de volgende dag (dat is vandaag) om te halen. Gisteravond na het eten, ik was nog een tuintje aan het schoonzoeken, hoorde ik Gerrit al voorbereidingen treffen Hij kwam aanzetten met een touw, had met een soort van driehoek berekend hoe hoog de boom is ( één, één, wortel twee bij een hoek van 45 graden) en ik hoorde op een gegeven moment de kettingzaag lopen. Even later vroeg hij me om ergens mee te helpen en toen we daar zo stonden leek het ons een goed moment om de boom  diezelfde avond nog om te halen. Er was nu geen verkeer op de weg, alles was er klaar voor en dan hoefden we er ook niet een nacht wakker van te liggen. Ik reed de rode Volvo in de goede richting en we spanden het  touw strak. Eerst een driehoekje eruit, daarna de achterkant rondzagen. Toen kwam Gerrit naar de auto toe lopen en vroeg me voorzichtig te trekken. En ja hoor.... daar ging de eerste helft van de boom. (het waren immers twee stammen). Toen was de tweede helft aan de beurt, de slechtste. Ik reed de auto op de kerkgrond (want deze stam hing de andere kant over), weer het touw aanbrengen en Gerrit begon te zagen, eerst de driehoek en daarna achter rond zagen. Terwijl hij hiermee bezig was viel dit deel van de boom ook al. Sneller dan verwacht en in een iets andere richting. Maar gelukkig niet op het elektriciteitshuisje en niet op de lantaarnpaal en niet tegen de eik en wel voor een deel op de weg. Pfff die klus zat erop. De stam was van binnen helemaal hol en op sommige plekken was er nog maar weinig hout over. Vandaar dat de boom zo snel viel. Hij knapte gewoon door het gewicht van de boven hangende takken. We hebben de weg vrijgemaakt en de ergste rommel opgeruimd en toen het half elf 's avonds was, hebben we voor die dag de punt gezet. 

Zo wat een zooi

Vanmiddag om twee uur konden we met een aanhanger vol boomkroon naar het stort rijden en daarna hoefden we nog slechts een aantal goede blokken naar het houthok af te voeren. De klus was geklaard, gelukkig!

Na het legen van de aanhanger hebben we in Karslsborg lekker een ijsje gegeten, wel verdiend!!

wat zaten we daar toch even met een voldaan gevoel te smullen van ons ijsje

Weer thuis, besloten we daarna de overgebleven bomen nog een beetje bij te snoeien want her en der groeiden wat wilde takken. Het ziet er allemaal weer goed uit maar het belangrijkste is dat we zijn verlost van een hoog risico boom.

alsof er niets is gebeurd 

Het leuke is dat er aan de voet van de nu opgeruimde boom een jonge boom groeide. Die hebben we voorlopig laten staan. We gaan zien of dit een gezond groeiende boom is. Zo hebben we dan gelijk een vervanger. 

We hadden trouwens maandag, voordat we ons verdiepten in de boom, al een boompje geplant. Bij het tuincentrum in Möltorp kochten we maandag een pruimenboom. Ik vind pruimen heel lekker en heb bijzondere herinneringen aan 'Reine Claude' pruimen, die is het dus geworden. Hij staat nu bij de appelbomen in de tuin op het zuiden.

we wensen hem een vruchtbare toekomst toe

Zo zijn we nu een heel eind op weg in de finale van de eerste tuinronde van deze zomer. Onderstaand nog even een beeld van de onkruidvrij geschoffelde oprit. Altijd een mooi gezicht.

Gerrit overpeinst 's avonds nog even al het werk dat we de afgelopen weken hebben verzet in onze tuin.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.......

Dagelijkse dingen

 Van het babynestje dat ik voor Greetje en Eliot heb gemaakt had ik nog een stuk stof over. Zonde om daar niets mee te doen dacht ik. Ik had ook nog een stukje kant, overgehouden van het nestje dat ik destijds voor Henk en Chang maakte. Van die twee zaken heb ik nog een lakentje gemaakt, zo is het mooi een setje.

We zijn bij mooi weer, en dat is het bijna alle dagen wel eventjes, nog steeds bezig met de eerste ronde in de tuin. Door de aanleg van de nieuwe moestuin is deze eerste ronde een beetje uit de hand gelopen dit jaar. Gerrit heeft een geul gegraven voor de waterslang die de verbinding vormt tussen de pomp en het verdeelpunt in de moestuin. In die geul kwam een soort van verharde slang waar de waterslang kon worden ingeschoven. Zo is die mooi uit het zicht. Er wordt momenteel op meerdere plaatsen in de tuin gegraven. We hebben namelijk nu ook een mol en langs de rand met het Vångdalen ontstaan meerdere molshopen. Ik trapte er al eentje dicht maar al vlot kwam ernaast een nieuwe! Dat heeft dus geen zin. We laten het maar.

Vijf jaar geleden kochten we een Magnolia, ja zelfs twee, om voor langs de weg in de tuinrand te planten. In Dokkum hadden we er ook eentje in de achtertuin en die bloeide elk voorjaar zo heel mooi. We kochten die Magnolia's, die best wel duur zijn destijds voor onze 38e huwelijksdag. Voor een bloeiend huwelijk verwacht je dan ook een weelderige groei :-). Helaas, dat mocht niet het geval zijn, eentje legde het loodje en de andere had zeer veel moeite om te overleven. Elk jaar werd de plant een beetje kleiner. Twee jaar geleden hebben we hem een andere plek gegeven in de tuin, verder weg van de beuken. Daar lijkt de plant nu te gaan herstellen van een zeer zware periode. Voor het eerst heeft hij dit jaar drie bloemen en ook verschijnen er nieuwe takjes met blaadjes eraan. Gerrit heeft de plant nu ook wat mest gegeven, speciaal voor Magnolia's. Ik hoop dat hij het redt en ons in tweede instantie nog gaat verrassen met die weelderige groei!

Gisteren was Henk jarig, hij is 44 jaar geworden! We hebben hem natuurlijk even gefeliciteerd en met hen gebeld. Aanstaande zaterdag komen ze weer terug uit China, dan zijn ze daar 100 dagen geweest. In het felicitatie appje dat ik hem stuurde heb ik even een foto van ons achteruitzicht meegestuurd. Zo kan hij even zien hoe groen het hier nu is. Bij thuiskomst zal hij wel snel in hun eigen tuin aan het werk gaan want ook daar krijgt alles de groei te pakken. Hij heeft onze nieuwe elektrische snoeischaar al bij voorbaat ingehuurd.

Gelukkig hebben we de afgelopen dagen wat regen gehad. Dat was echt broodnodig want de grond was gortdroog. Tussen de buien door is het dan weer heerlijk buiten en kunnen we lekker doorwerken. Gisteren heb ik al het grind van de oprit geschoffeld want naast de dingen waarvan we graag willen dat ze groeien zijn er ook altijd zaken die spontaan groeien en waar ik dan weer niet zo blij mee ben. Een foto van mijn arbeid kan ik jullie nog niet aanbieden want net toen ik klaar was kwam er weer hemelwater en moest ik snel naar binnen. 

Gistermiddag kwam Inger even bij ons langs. Inger is al 90 jaar en nog bijzonder vitaal. Ze onderhoudt zelf nog haar eigen huis en haar tuin. Helaas heeft ze in december afscheid moeten nemen van haar man Göran. Ze is daar vanzelfsprekend nog heel verdrietig over en ze moet erg haar best doen om een nieuw ritme in haar leven te vinden. Ik ga de komende tijd maar af en toe even bij haar langs, misschien kunnen we samen kleine wandelingen maken en een beetje praten, dat helpt! 

Zo dit was een blogje met dagelijkse dingetjes en wellicht iets leuker te lezen dan mijn vorige blog over wereldpolitiek. Toch is dat ook een onderdeel van ons leven hier want zoals de meesten onder ons, leeft ook bij ons de vraag van hoe het allemaal komt. Wat betekenen alle veranderingen voor Europa, voor  Nederland en Zweden, voor ons dorp en voor ons persoonlijk. Onzekerheid is altijd een factor waarmee moeilijk is om te gaan. Ik verlang terug naar rust en stabiliteit maar ik zal nog wel eventjes geduld moeten hebben, mocht het ooit weer komen.

Wel heb het goed en ontvang een warme en vooral vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.