Wat weer een loppisfynd

 Zo we zijn weer thuis na een midweek 'Tre Trästaderna'! We boften want we hadden  heerlijk zomerweer, de laatste dag was het bijna te warm. Vrijdag begon het te regenen, dat was niet heel erg want dat was de dag waarop we naar huis zouden gaan. Het was heerlijk om zo nog even met Bosse op stap te zijn.

Vandaag is het zaterdag. Gisteren hebben we Bosse al leeg geplukt en ergens volgende week ga ik hem schoonmaken. Vannacht heb ik de was gedraaid voor 23 örecent per kwh en dat is prima betaalbaar. Ik moet het nog even ophangen, dat moet 'inomhus' (binnenshuis) want het regent en er komt nog veel meer regen. Morgen, zondag dus, verwachten we 33 mm.

Vanochtend zijn we naar Skövde gereden. Het was Greetjes wens om nog een loppis te bezoeken en in Skövde was de loppis 's ochtends geopend. Dus we waren al vroeg op pad. Ja en waar zoek je naar wanneer je op een loppis bent.....wel naar iets waar je oog op valt. Voor mij waren dat 6 kleine messen en 6 kleine vorken van een bepaald merk en motief en gelijk ook nog een setje voor Greetje want die spaart hetzelfde merk en motief. Dat was dus al een mooie loppisfynd al was de prijs naar mijn mening wel iets te pittig. Maar goed, bij deze loppis betaal je voor een goed doel.

Gerrit liep eigenlijk direct naar de bovenverdieping waar de schilderijen staan. Hij heeft daarvoor een speciale interesse en heeft al menigmaal een goede vondst gedaan. Toen Greetje en ik nog ruimschoots in het aardewerk om neusden kwam hij al aangelopen om ons mee te nemen naar de bovenverdieping. Hij had iets gezien. Nieuwsgierig als we zijn volgden we hem naar boven en de opdracht was om te kijken waar je oog op viel. Wel ons oog viel (in tweede instantie want je kijkt er zo overheen) op een gemeenschappelijk object namelijk een Mediterraans tafereeltje. Iets dat we heel leuk zouden vinden voor Nima, Greetje haar vriend. De maker van het schilderij was niet goed te lezen, het schilderij kostte 49 kronen dat is zo ongeveer 4,5 euro. Het schilderij klopte in perspectief en verhoudingen en het boeide ons steeds meer. We bleven ernaar kijken en ontdekten zo dat de voornaam van de schilder Eric zou moeten zijn en de achternaam leek op Lundgren. Snel gezocht op Eric Lundgren in onze telefoons en nu blijkt dat een Zweedse kunstenaar te zijn die in 1907 in Västerås geboren is en in 2001 in Göteborg overleden. Hij was de zoon van een huisschilder en begon zijn werkzame leven als scheepsknecht op de grote vaart. Na een aantal jaren zeeman te zijn geweest besloot hij om in Göteborg kunst (schilderen) te gaan studeren van 1936 tot 1939. Hij heeft diverse studiereizen gemaakt naar Italië, Marokko en naar het verdere oosten. Al tijdens zijn studie had hij diverse exposities in o.a. Göteborg. Hij is als schilder erg productief geweest en heeft een voorkeur gehad voor het schilderen van schepen en havenmotieven in Zweden maar ook in de Mediterrane gebieden. 

Ons schilderij heeft de warme uitstraling van Italië of Marokko, we denken het eerste. Gerrit heeft het hem weer geflikt, dit is het vijfde schilderij van een echte kunstenaar dat hij op een loppis vindt. Een koopje zoals deze dat is nog niet eerder voorgekomen.

Hieronder dan het schilderij:

Het zit ook nog eens mooi ingelijst in de oorspronkelijke lijst. De afmeting is zo ongeveer 30 x 60 cm.

Hieronder ook nog even een close-up van de signatuur:

Het schilderij hangt nu tijdelijk even bij ons in de kamer. Zo kunnen we er steeds eventjes naar kijken en wanneer we dat doen worden we er helemaal blij van. Het is echt een sprankelend schilderij!

We hebben een groot deel van de avond zitten zoeken naar voorbeelden van zijn werk. Onder deze link is het e.e.a. te vinden. Je zult begrijpen dat wij het een heel leuke loppismiddag vonden. We hopen nu natuurlijk dat Nima het schilderij erg mooi vindt maar met dit verhaal erbij kan dat bijna niet anders toch?

Ontvang een hartelijke en vredevolle groet van ons en wordt vervolgd......

Een mooie H.C. Kranenburg in Mariestad.......

Afgelopen dinsdag waren we al eventjes in Mariestad omdat we daar een aantal dingen wilden gaan doen. Suzanne moest iets gaan regelen bij Skatteverket, we wilden graag eventjes naar de kringloopwinkel of Loppis zoals die in het Zweeds heet en ik wilde even naar een behangetje voor de woonkamer kijken. We dachten een gevuld programma te hebben in Mariestad maar niets was minder waar. Skatteverket is dicht op dinsdag evenals de kringloopwinkel. Het enige wat we hebben gedaan is wat boodschappen halen voor het avondeten.
Woensdag dus opnieuw afgereisd naar Mariestad. Als eerste naar Skatteverket gegaan. Daar moesten we lang wachten, veel oude en nieuwe Zweden hadden daar zaken te regelen, het was er erg druk! Ik heb er geen foto genomen, iedereen doet daar zo zijn of haar prive dingen en dat wilde ik niet fotograferen, dat leek me ongepast.

Toen Suzanne aan de beurt was kon ze heel goed in het Zweeds haar verhaal doen en Gerrit en ik stonden erbij te glunderen. Een half uurtje later was ze daar klaar met haar dingen. Ondertussen hadden we alle drie wel zin in een kopje koffie en een lunch. Het restaurant waar we meestal naar toe gaan was er niet meer. Het pand waarin dit gehuisvest was wordt gerenoveerd zoals veel objecten in de stad. Mariestad krijgt blijkbaar een soort facelift. Een andere keer kom ik met foto's hierover, die ben ik vergeten te maken, wellicht omdat ik zin had om naar de loppis te gaan. Voor het eerst in het nieuwe jaar was deze weer geopend. We hebben er heerlijk rondgekeken. Gerrit ook! Sinds hij in Amsterdam een prachtige aquarel vond van een bekende Nederlandse kunstenaar Theo Swagemans waarvoor hij maar 10 euro hoefde te betalen en die bij navraag wel 500 euro waard bleek te zijn, werpt hij in elke loppis die wij bezoeken een kritische blik op de aangeboden schilderijen. Zo ook gistermiddag! Op een gegeven moment trekt hij mij aan mijn jasje en zegt: ' Kijk.....hoe vind je dat schilderij'. Ik zie een prachtig geschilderd werk hangen met als afbeelding Parijs. Het werk blijkt van H.C. (Hendrik-Cornelis) Kranenburg te zijn. Nu had ik daarvan nog nooit gehoord maar Gerrit had het eventjes opgezocht. Hier eerst het schilderij en de kunstenaar.

Hendrik Cornelis Kranenburg (1917 - 1997)

Over de kunstenaar vond Gerrit nog de volgende informatie:

Hendrik Cornelis Kranenburg, kunstschilder, werd geboren in Amsterdam op 5 december 1917. Hij woonde en werkte in Amsterdam en ging in 1943 in Laren wonen. Hendrik Cornelis Kranenburg studeerde tussen 1938 en 1942 aan de Rijksacademie te Amsterdam bij J.H. Jurres en W.H. van de Berg. Hij verwierf een prijs voor portretschilderen en een toelage uit het Davidsfonds (Arti en Amicitiae te Amsterdam). Kranenburg tekende met pen en pastel, etste en lithografeerde. Hij is het meest bekend geworden om zijn olieverfschilderijen. Meestal waren het weidse landschappen, monumentaal met een rijk kleurenpalet. De verf werd dik op het doek gezet met grove penstreken, hetgeen dikwijls een meer dan een eendimensionale indruk maakte. Zijn stijl had veel weg van de door hem zeer bewonderde schilder W.G.F. Jansen. De grootse wolkpartijen boven het landschap of het stadgezicht zijn een lust voor het oog en verraadt ook de invloed van de Haagse school. Hij was een bezeten schilder die een grote productie had. De schilder H.C. kranenburg vereenzelfzigde zich met het object waar hij mee bezig was. Daarnaast was H.C. Kranenburg niet alleen een begaafd schilder maar had ook grote kwaliteiten als pianist. Muziek inspireerde hem bij zijn schilderkunst. In 1964 vertrok H.C. Kranenburg naar Bergen op Zoom. H.C. Kranenburg overleed op 31 januari 1997. Hij werd tachtig jaar oud.

Het was dus niet zomaar een schilderijtje maar dat hadden we ook al gezien.

We vonden het een mooi schilderij, knap gevonden zeiden Suzanne en ik nog tegen Gerrit. We liepen de loppis uit zonder schilderij. Onderweg naar de behangwinkel realiseerden we ons dat het toch eigenlijk wel een heel mooie vondst was die wij hadden laten hangen zonder hiervoor eigenlijk een goede reden te hebben. Snel zijn we daarom teruggegaan om het in tweede instantie toch te kopen. 

Nu hangt het bij ons in de hal. Een ereplaatsje mooi boven de bank. 

Torpet Spänget elller Mossängen i Igelstad...

Vorige week vonden wij onder onze provisiekast een op de vloer geschreven notitie van iemand die aan ons huis had gewerkt. zie hiervoor Een mededeling uit het verleden....
Omdat zo'n naam mij en ons toch wat bleef intrigeren heb ik hierover een vraag gesteld op het Undenäs forum. Hierop is al snel een reactie gekomen. Elof Skoog bleek een byggmastere te zijn, een bouwmeester letterlijk vertaald. Deze bouwer heeft in elk geval in 1917 aan ons huis gewerkt. Hij was destijds 17 jaar. Dat weten we omdat in de respons op het forum werd aangegeven dat hij in 1900 geboren is. Hij is dus niet de bouwer van ons huis maar heeft waarschijnlijk in die periode een verbouwing gedaan.
Na dit antwoord op het forum ontstond er wat een uitgebreidere reactie. Andere mensen stuurden afbeeldingen van ons huis. Deze afbeeldingen zijn foto's waarvan ansichtkaarten zijn gemaakt.
De eerste afbeelding die we ontvingen was de volgende:

Op deze foto zie je ons huis waarschijnlijk nog in aanbouw. Er staat nl nog een trap tegen de voorgevel en de mensen op de voorgrond staan ernaar te kijken, hebben het er misschien wel over, maar dat weet ik natuurlijk niet :). De vorm van het hoofddeel van ons huis is nog precies hetzelfde. Zelf vind ik het huis er op deze foto mooier uitzien. Het is aan de buitenkant bekleed met een houten fasade. De verticale planken worden op een mooie wijze afgewisseld met witte balken. Erg mooi vind ik. 1906 is dus het bouwjaar van ons huis.
Ik kreeg nog een foto :

Ook dit is een ansichtkaart. De foto is genomen vanaf de kerk. Het is een overzichtsfoto van Undenäs in het jaar 1930. Ons huis zie je liggen rechts van het midden. Het huis met de hoge vlaggenmast. Die vlaggenmast staat nog steeds in de tuin vlaggenmast met vlag. In de fundering van de mast staat in het beton het jaartal 1922 geschreven. 

Je ziet dat het huis hier rood is geverfd met witte kozijnen. Dat is zeer traditioneel in Zweden en een prachtige heldere combinatie van kleuren. De aanbouw, de voormalige dokterspraktijk is er dan nog niet. Wat ook mooi is te zien is de 'Grotteberg' Vanaf dat punt heb je een prachtig uitzicht over het Viken, het meer bij ons op loopafstand. In onze straat staan dan nog twee andere huizen. Het huis van onze overbuurman staat er ook op, overigens ook op de eerste foto. Ook dat huis is dus meer dan 100 jaar oud.

Vervolgens kwam er een afbeelding die ik als eerste ontving op het forum. Deze afbeelding hadden wij ook al gevonden op internet. 

Deze afbeelding is wederom een onderdeel van een ansichtkaart. Hij staat beschreven in een boek:  Ert hus från boken Sveriges Bebyggelse del 3 1953-1955. Då bodde doktor Larsson med familj där.

De dokterspraktijk is dan al aangebouwd. De toenmalige dokter was dokter Larsson. Je ziet nu dat het huis zijn houten buitenkant heeft verloren. Daaroverheen is pleisterwerk aangebracht. Het huis heeft daarmee iets van zijn karakter verloren naar mijn idee. Destijds toen het is gedaan vond men dit mooier.

Omdat er nu toch een discussie over ons huis op het forum was ontstaan heb ik nogmaals een vraag gesteld. Die ging over een bijgebouw. Daarover hadden we al eens gehoord tijdens een rondleiding door het dorp waarin de geschiedenis van beeldbepalende gebouwen werd verteld. Dat huisje staat ook op een afbeelding van ons huis, een schilderij, waarvan wij een replica hebben gekregen van Gunter en Britta van wie wij het huis hebben gekocht.

De eerste reactie was een afbeelding van het schilderij:

Je ziet dus ons huis in rood en daarnaast een kleiner huisje ook in rood. Wij vroegen ons al langere tijd af wat er met dit huisje is gebeurd. Naast ons huis, op de kerkgrond, ligt een stapel grotere en kleinere stenen. Wij denken dat deze stenen ooit de fundering van dit kleine huisje zijn geweest. Het huisje zou dan een zgn. Torp zijn. Een Torp is een huis opgetrokken van houten balken gefundeerd op natuurlijke stenen. Een Torp heeft dus geen kelder maar een open ruimte onder het huis.

Ook over dat huisje kwam informatie en een afbeelding.

De torp heette 'Spänget of Mossängen' en heeft een verhaaltje. Nu moet je weten dat Torpen vroeger met de mensen mee verhuisden. Dus wanneer je in een Torp woonde en elders werk kreeg was het gebruikelijk dat je de Torp meenam. De balken werden dan genummerd zodat het elders weer goed opgebouwd kon worden. 'Onze Torp' is rond begin 1900, echter pas na de bouw van ons huis, van Igelstad naar Undenäs verhuisd. Het heeft hier in Undenäs lange tijd de functie gehad van bankgebouw. Dat kun je ook lezen op de naamplaat ' Nordiska Handelsbank' Rond 1950, het precieze jaar is niet helemaal bekend, is de Torp verhuisd naar Hallerud. Of dit nu ging over de gehele Torp of delen ervan is me niet duidelijk. We zullen nog eens gaan kijken in Hallerud.

Op de foto hieronder zie je nog een soort archief beschrijving van de Torp Spänget eller Mossängen.

Zo zijn we door de ontdekking van de notitie van Elof Skoog en mijn vraag hierover op het Undenäs forum veel wijzer geworden over de historie van ons huis. Onze dank gaat uit naar L.B. Larsson en Sven-Olof Yngve die ons van veel informatie hebben voorzien. Heel bijzonder.

De aanloop 3….

Dit bord daar zit weer een verhaaltje aan vast. Vroeger bij mij (Johanna) thuis had mijn moeder 3 van deze borden aan de wand hangen. De borden hebben me altijd gevacineerd. De kleur is mooi diepblauw de afbeelding is exotisch en verbeelden oorden waar wij geen weet van hadden. Daarnaast hadden de borden een mystieke uitstraling omdat het blauw wat verloopt in het wit. 
Toen wij ouder werden en zelf woonruimte kregen heeft mijn moeder de borden verdeeld. Ieder van ons kreeg een bord. 
Ik gaf het bord een ereplek in de hal onder de trap. Elke dag keek ik er wel even naar. Het was een mooie jeugdherinnering. 
Op een dag had ik beddengoed aan de trap hangen te drogen en mijn moeder zou dit voor me opvouwen. Toen ze het laken van de trap aftrok bleef het haken aan het bord en viel het te pletter op de grond. Ik was hierover erg verdrietig. Natuurlijk kreeg ik van haar een nieuw bord maar met een andere afbeelding erop en zonder de bijbehorende jeugdherinneringen. Het bord is altijd in mijn gedachten gebleven. Wat was ik verrast toen ik op marktplaats sneupend het bord tegenkwam. Het blijkt een bord te zijn gemaakt in Maastricht bij Regout. Ik heb de borden (het waren er twee) direct gekocht voor 40 euro. Ze krijgen een mooie plek in ons nieuwe huis.

De kroonluchter.
Het lijkt ons wel leuk om in ons huis van 100 jaar ook een mooie oude lamp boven de tafel te hangen. Een mooie kristallen kroonluchter was de gedachte. Ik zoeken op marktplaats en ja hoor daar was de kroonluchter al. Bij Theresia in Zwolle. Er zijn zo uit mijn hoofd 15 kaarsjes. Op de foto zijn we de lamp aan het schoonmaken met een kunstzeem en een sopje van groene zeep.







Een echte -Clemens van Vlaardingen. Het hele jaar door kreeg ik iedere week wel een pakketje binnen. De ene keer dit en de andere keer dat. Soms voelde het net alsof ik elke week een cadeautje kreeg. Toen ik dan daadwerkelijk jarig was ontstond de vraag wat voor cadeau ik graag voor mijn verjaardag wilde hebben. Ik kon het niet bedenken. toen kwam Gerrit op het idee een mooi schilderij te kopen voor boven de kast is in de kamer. Weer zoeken op marktplaats en daar kwamen we dit schilderij tegen in Urk. Wij ernaar toe om het te bekijken. Het schilderij is helemaal gaaf en er zit een prachtige lijst omheen. De afbeelding spreekt ons aan een 

winterlandschap in heldere kleuren. We hebben het gekocht, samen met nog een ander schilderijtje. 

Deze foto's laten zien dat na een jaar spullen verzamelen ons huis helemaal vol stond. Er kon werkelijk niets meer bij. 
En nu maar afwachten of het allemaal ook een beetje bij elkaar past straks in ons nieuwe huis in Undenäs.

Een nieuw kunstwerk...... en Vilhelm Moberg......

Vandaag hadden we wederom een enerverende dag. De reis ging vandaag naar Skövde en om daar te komen hebben we de toeristische route genomen. Die leidt ons over Brosundet en Beateberg en dat zijn echt pareltjes die wij Cor en Geartsje niet wilden onthouden. 

In Skövde aangekomen hadden we een aantal bezoeken. We zijn begonnen met de Biltema, een grote winkel in technische artikelen. Zelf vind ik het ook altijd leuk om even in de Biltema om te stappen, na de Biltema zijn we naar de Plantagen gegaan. Daar heb ik twee nieuwe planten gekocht, die ik beiden al had maar aan vervanging toe waren. 

Het leukste vonden we denk ik het bezoek aan de Erikshjälpen, de loppis. Zelf vond ik daar een paar leuke dingetjes van aardewerk maar de mannen die boven bij de kunst stonden te kijken sloegen een grotere slag. Toen ik boven kwam stonden ze daar met een schilderij in de handen en vroegen aan mij wat ik ervan vond. Nu stond ik er bijna met mijn neus bovenop en ik zag daardoor niet zo heel veel en gaf daarom een ietwat gereserveerd antwoord. De heren waren daarentegen heel enthousiast zodat ik nogmaals ging kijken maar dan van iets meer afstand. Dat maakte dat mijn oordeel iets ten positieve veranderde. Cor vond het een heel mooi werk en bood ons aan het voor ons te kopen als een geschenk. Wel dat sla je niet af toch.....Geweldig. We hebben het werk onder de arm geslagen en zijn ermee naar de restaurant afdeling gelopen. De Erikshjälpen is namelijk een erg grote winkel, onderverdeeld in allerlei kleinere afdelingen. 

De restaurant afdeling ziet er erg gezellig uit met leuke zitjes en fantastische lampen boven de tafeltjes. We hebben er een hele poos gezeten genietend van een heerlijke fika! Na een uurtje zij we weer opgestapt en zijn we naar het stadscentrum gegaan. Ook daar hebben we even gewandeld en een aantal winkels bekeken. Aan het einde van de middag voegde ook Suzanne zich nog even bij ons zijn zijn we met haar naar haar huis gegaan voor opnieuw een kopje koffie. Zo hadden we vandaag opnieuw een dag vol met gezellige momentjes. 

Aan het einde van de middag zo rond een uur of zes zijn we weer naar huis gereisd. Daar zou ik een lekker pizza maken maar belandden we achter een glas wijn met toastjes met kaas. Dit heeft de pizza doen verschuiven naar morgen.

Het schilderij hebben we in de keuken gehangen. Qua kleur is dit een perfecte match en ik moet zeggen, hoe meer ik naar het werk van Gösta Sundström kijk hoe mooier ik het vind. We hebben ook nog eventjes gegoogled en konden het werk terugvinden op internet met daarbij ook nog wat informatie over de kunstenaar. Zo hebben we er weer een imponerend werk bij in onze loppis kunst collectie.

's Avonds hebben we de TV naar beneden gehaald om zo met elkaar een deel van de serie Utvandrarna van Vilhelm Moberg te kunnen kijken. Deze serie vertelt over de grote trek van 1/3 van de Zweedse bevolking naar Amerika, zo halverwege de 19e eeuw. Indrukwekkend.
Al met al was dat ook alweer voldoende activiteit en input op één dag.

Ontvang een hartelijke groet van ons!

Wordt vervolgd.......

Tillträdesdag...

We hebben een vakantie ingepland van 9 april 2014 tot 23 april 2014. Heel lang hebben we hiernaar uitgekeken en nu is het dan eindelijk zover.
Gerrit heeft een grote vrachtauto gehuurd bij  Auke Ebbing in Kollumerzwaag met een inhoud  van 20 m3. Gerrit heeft al uitgerekend dat alle spullen die we verzameld hebben hier in kunnen. Gerrit had de hele woensdag al vrij genomen en ik moest eerst nog werken maar 's middags had ik ook vrij. Kor en Loes hebben ons geholpen met de verhuizing; Kor bestuurde de vrachtauto die we zo voor de grap de 'Supertruck' noemden. De hele avond zijn we aan het inpakken geweest en ja hoor… alle spullen pasten erin. Wat wel heel jammer is, is dat een van de zo mooi gerestaureerde Deense designstoelen uit de truck is gevallen en kapot is gegaan. Een achterpoot helemaal versplinterd. Dat gaf wel even een traantje.
Donderdagochtend 10 april zijn we al vroeg vertrokken. Vier uur opstaan en 5 uur rijden was het plan en dat lukte aardig. In het begin van de avond kwamen we in Forsvik aan. Daar hebben we een overnachting geboekt bij 'Skona Rum' van Lotte och Håkan. 




In Forsvik zijn we kind aan huis. Hier beginnen we en eindigen we altijd onze vakantie in Zweden.
Zo mooi groen was het natuurlijk niet in april. Deze foto hebben we vorig jaar genomen in de zomer.

De volgende dag was de overdracht van het huis bij de makelaar en daarna konden wij onze intrek nemen.

Zo komen we aanrijden in Undenäs. Wij moeten linksaf, dat is onze straat.

En hier wacht het huis al geduldig op onze komst. Het weer is bij aankomst nog een beetje grau maar dat knapte al heel snel op. Bij het uitpakken van onze spullen scheen de zon volop.

Gerrit heeft de sleutel gekregen en gaat hier voor de eerste keer als eigenaar naar binnen.

Van de vorige eigenaars hebben we een wimpel en en een vlag gekregen. De wimpel hijs ik hier voor de allereerste keer.

We zijn natuurlijk in feeststemming. We hebben zo lang gewacht op dit moment.

Dit is ons uitzicht vanuit de keuken en vanuit de altan. Het landschap glooit en we kijken uit over Vångdalen. Achter de bomenrij in de verte ligt Näs. Dat dorpje ligt aan het Viken. Bij Näs is een klein haventje en het is daar een van onze favoriete spots.

Vlak voor ons huis is een klein pre historisch grafveld. Op de foto zie je de stenen rond een prachtige boom. 

Het was een prachtige dag met een heel fijne overdracht door de vorige bewoners Gunter och Britta. Van Gunter och Britta kregen wij ook nog een replica van een schilderij van het huis zoals het staat op een kalender met platen van oude Zweedse huizen. Dat was echt een mega verrassing voor ons. 

....en een heel mooi beeld van de ondergaande zon

Zo we lopen het luie zweet er wel uit momenteel. Het is echt genieten van de lange wandelingen en het mooie is dat de enkel, de knie en de rug (G) zich er goed bij houden. Dat kunnen we achter ons laten gelukkig.

Na het ontbijt liepen we eerst naar Näs. Tot onze verbazing werd daar druk gewerkt terwijl het anders altijd een oord is waar de stilte ons tegemoet stormt. We hadden al gezien dat er grote ronde betonnen buizen bij de haven lagen en we vroegen ons al af waar die voor gebruikt zouden gaan worden. Wel er komt een nieuw stuk steiger bij de haven. Er was een kraan bezig met het scheppen van brokken steen in die grote betonnen buizen die in het water waren gezet. De kraanmachinist kon dat zo precies dat er geen brokje steen naast viel. Kristen (die ook bij ons grind heeft gebracht) voerde met zijn grote vrachtauto het steen aan. Het was er een drukte van belang. We hebben er even naar zitten kijken maar Fynn zat erbij te bibberen zodat we maar snel zijn doorgelopen.

We vervolgden onze wandeling langs de oever van het Vikenmeer, daar waar de zomerhuizen staan. Steeds met prachtig uitzicht over het meer.

Een eindje verder hebben we weer even op een bankje gezeten om te genieten van de stilte en van het uitzicht over het water.

Langs deze oever zijn twee locaties waar zomerhuizen staan. Die twee locaties zijn niet echt met een pad met elkaar verbonden. Uit het ene gebied loopt een pad dat ergens in het bos stopt, dan is er even niets dan bos en wanneer je je door dat bos heen urmt dan kom je weer op een pad dat je naar een badplaats van het andere gebied voert. Een heel mooi stukje natuur daar.

Dit is dan je uitzicht en daar werden we wel even stil van.

Kort hebben we even op een op het land geparkeerde steiger gezeten om daarna onze wandeling te vervolgen. 12,5 Km genieten was het vandaag.

Thuisgekomen hebben we de honden even laten schranzen want ze hadden een reuze honger gekregen. Daarna zijn we naar Karlsborg gereden om daar een paar boodschapjes te halen. Toen we Karlsborg inreden begon het al te schemeren, ja de dagen zijn al flink aan het inkorten hier bij ons. Boven het water van het Vättern en het Bottensjön hing een laagje damp. Bij de ondergaande zon gaf dat een prachtig beeld. Het lijkt net een schilderij maar het is toch echt een foto die ik vanmiddag heb genomen.

Ik vind dit geloof ik wel mijn mooiste foto ooit :-)

Wel dit was het weer voor vandaag. Ontvang een hartelijke groet van Gerrit en mij en wordt vervolgd.......

 

Een memorabele dag 9/9

 Gisterochtend waren we redelijk vroeg opgestaan om een laatste hand te leggen aan de dingen waarmee we bezig zijn geweest en daarna af te reizen.

Toen we heel druk bezig waren kregen we een We Chat bericht uit China waarin Henk en Chang vertelden dat ze zich wettelijk geregistreerd hebben als getrouwd. Daar zijn we even voor gaan zitten. Wat een positief nieuws en wat zijn we daar blij mee en trots op. Henk en Chang hebben al heel lang een relatie en wij zijn erg blij met Chang in ons gezin. Van deze administratieve plechtigheid zijn een aantal foto's gemaakt die door H & C meegestuurd werden in hun bericht.

Henk en Chang.. we wensen jullie natuurlijk heel erg veel geluk voor jullie samen. Bouw verder aan een mooie toekomst samen.

Natuurlijk ook een felicitatie voor Hua en Min, de ouders van Chang. Het echte trouwfeest gaan we met z'n allen vieren in mei 2015, in China.

Na een poosje samen op het bankje te hebben gezeten hebben Gerrit en ik de draad weer opgepakt. We moesten tenslotte nog een hele dag reizen. Ik heb nog een paar laatste foto's gemaakt van onze werkzaamheden. De eetkamer is echt heel mooi geworden. Alles is veel meer met elkaar in balans, en het ruikt er nu zo lekker nieuw en fris.

replica van een schilderij van ons huis. Geschilderd door: Hed Olof Olssin

Hier zie je een foto die ik heb genomen van het schilderij dat wij kregen van de vorige bewoners. Het is het huis in zijn originele vorm, het zou hebben gestaan op een kalender met oude huizen en gebouwen in Zweden. Deze kalender hebben we helaas niet.

Ja en daar gaan we dan…...

Stockholm

Zo tegen het einde van onze lange vakantiereis, toen we in Nederland waren, bedacht ik ineens dat het wel eens zo kon zijn dat onze paspoorten bijna verlopen zouden zijn. Ik herinnerde me nog dat we destijds in de maand januari nieuwe hadden aangevraagd maar in welk jaar dat nu precies was, dat was me ontgaan. Dus snel gecheckt en ja hoor, januari 2026 zouden ze verlopen. Er moeten dus nieuwe worden aangevraagd. Nu waren we nog in Nederland dus snel uitzoeken wat er allemaal nodig is voor het aanvragen van een nieuw paspoort en wonende in het buitenland. Daarvoor heb je een handige checklist en die pakten we erbij. Een aantal zaken hadden we bij ons, een nieuwe foto zou snel zijn gemaakt bij een fotograaf maar een kopie van onze trouwakte.... die hadden we niet. We concludeerden dat de aanvraag in Nederland er niet inzat. Wel niet getreurd, het kan ook prima in Stockholm bij de ambassade. We zouden het oppakken zodra we weer terug waren van onze vakantie op Rhodos. De afspraak was snel gemaakt via internet en we hoefden niet eens zo heel lang te wachten, een aantal weken maar.

Deze week was het zover, de afspraak hadden we op 11-11 zo rond het middaguur. Maandag 10 reisden we comfortabel met de trein naar Stockholm. Gerrit had er een hotel gereserveerd waar we twee nachten zouden verblijven. De eerste dag, zo hadden we samen afgesproken zouden we de foto's laten maken bij de fotograaf die door de ambassade wordt aanbevolen. Vanaf het hotel in Södermalm was dat een half uurtje lopen. Jammer was dat het begon te regenen, niet vanwege de regen maar mijn haar vond het niet geweldig. Voor de foto moest het gelukkig achter de oren maar eerlijk..... de foto komt niet in een lijstje in de woonkamer 😂   Toen de foto was gemaakt en we weer buiten stonden bij de fotograaf begon het al flink te schemeren. In het centrum van Stockholm bij Slussen, wordt al jarenlang flink gewerkt. Langs de waterkant staan hoge hekken met gaas. Ik wilde er even een foto maken want het zag er zo mooi uit met al die lichtjes en het water, dus door het gaas heen  gefotografeerd en is het toch nog wat geworden met de foto!

We liepen weer terug richting ons hotel en vonden een leuk plekje om te dineren. 

De volgende dag hadden we dus de afspraak bij de ambassade zo rond twee uur zodat we de hele ochtend konden invullen met het maken van uitstapjes. Ik wilde graag naar de Saluhallen, samen wilden we door de Gamla Stan slenteren, daarna het bezoek aan de ambassade en daarna zouden we nog naar het historisch museum gaan. Een hele planning!

het prachtige gebouw waar de 'saluhallen' in zijn gevestigd.

Ik vond het er prachtig, alleen de architectuur van het gebouw al, echt schitterend. En van binnen het echte marktgevoel. Een hal vol met delicatessen, vlees, vis, wild, noten, chocolade. Langs de buitenrand van de overdekte markt vind je allerlei restaurantjes waar je prachtig kunt zitten om te genieten van al dit lekkers. 

Wij waren er in de ochtend en hadden net ons hotel ontbijt achter de kiezen dus voor ons bleef het bij -'kijken niet kopen'. De Saluhallen liggen prachtig in het nieuwe stadscentrum dus na ons bezoek hebben we de tijd genomen daar doorheen te lopen. We kwamen uit bij een groot plein waaraan het koninklijk theater was te vinden. 

Vlak daarbij bevindt zich ook het koninklijk paleis 'Kungliga slottet'. Het paleis is gebouwd op de plek waar vroeger het Middeleeuse slot 'Tre Kronor' stond. Dit slot is afgebrand in 1697. De naam 'Tre Kronor' dankte het slot aan de drie vergulde kronen die boven op de centrale toren van het slot waren geplaatst. Dit slot was de voornaamste residentie van de koning. Hieronder een afbeelding van het voormalige slot zoals het te vinden is op de wiki site. De afbeelding is geschilderd door Govert Dirckszoon Camphuysen, die in 1623 of 1624 geboren is in Dokkum, de stad waar onze vier kinderen geboren zijn en waar wij zo lang (1979-2016) hebben gewoond en gewerkt. Hij maakte dit schilderij van het slot in 1661, 36 jaar voor de verwoestende brand.

Het huidige paleis is ontworpen door Nicodemus Tessin de Jonger en is gebouwd in de jaren na de brand en in barokstijl opgetrokken. Dit grote paleis telt meer dan 600 kamers. Het is te bezichtigen.

de achterzijde

Vanaf het paleis is het een kleine stap om bij het gebouw van de 'Riksdag' (het Zweedse parlement) te komen. Het parlementsgebouw is gebouwd op het eiland 'Helgeandsholmen'. Dat is een bestaand eiland gesitueerd tussen Gamla Stan en Norrmalm precies tussen het oude- en het nieuwe centrum.

Ik had graag een bezoek gebracht aan de Riksdag. Dat kan prima zonder reservering in juli en augustus. Buiten de vakantiemaanden zijn de rondleiding op afspraak. Dat wordt voor mij dus iets voor een andere keer. We liepen door naar Gamla Stan en kwamen daarbij voorbij het  'Nobel Museum', gehuisvest in het gebouw van de vroegere Beurs van Stockholm (Börshuset). 

Het Nobel museum ligt aan een prachtig plein in de oude stad. Men is overigens al druk bezig om de oude stad in kerstsferen te brengen.

Na het slenteren door de nauwe straatjes van Gamla Stan was het tijd om naar de Ambassade te gaan. Die ligt vlak bij Slussen. Slussen is in Stockholm een belangrijke plek. Het woord betekent natuurlijk 'de sluis', het is ook een sluis. Het is namelijk het punt waar het meer Mälaren en de Baltische Zee elkaar treffen en de verbinding vormt tussen Södermalm en Gamla Stan.

De Nederlandse Ambassade

Het aanvragen van onze nieuwe paspoorten verliep heel prettig. We hadden alle benodigde papieren bij ons en met de persoon die ons hielp hadden we een heel prettig contact. De grote verrassing was wel dat het nieuwe paspoort naar ons kan worden opgestuurd. Dat scheelt mooi een tweede reis naar de hoofdstad.

Toen we na de aanvraag weer naar buiten gingen hadden we al 18000 stappen gezet (die van mij ook nog op hakken). We waren best wel moe en hebben onze laatste activiteit geschrapt (het bezoek aan het historisch museum). We zijn naar ons hotel gelopen en hebben daar een poos met de benen gestrekt zitten lezen. 's Avonds hebben we heel bijzonder lekker gegeten in een klein Indisch restaurant. 

Dat ziet er heerlijk uit of niet......

Woensdagochtend zijn we met de metro naar het station gereisd en daarna met de trein terug naar Skövde. Het waren mooie dagen in Stockholm maar wat waren we moe....

Vandaag en dat is dan donderdag is voor ons weer een gewone dag. We deden boodschappen want het komende weekend hebben we het huis weer gezellig vol.

Heb het goed allemaal en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij! Wordt vervolgd.....