De stoel....

Meestal beginnen we de eerste dag van ons verblijf met een lekkere wandeling door het vångdalen. Dat lokte vandaag ook wel want het was vanmorgen prachtig droog weer. Echt een verademing na alle regen en donkere luchten van de afgelopen maanden in Nederland. Maar wandelen zat er niet in omdat we op missie moesten. 

Tijdens ons vorige verblijf hadden we immers een lekker zittende nieuwe stoel voor Gerrit uitgezocht. Deze stoel hadden we in bestelling en stond nu al eventjes voor ons klaar in het magazijn van de bröderna Anderssons in Töreboda. Afgesproken was dat we hem vandaag zouden komen ophalen. Dus na het ontbijt direct in de auto gestapt. In de winkel hebben we eerst nog eventjes rondgelopen om zo dit uitje ook nog eventjes een aantrekkelijk glansje te geven. We zagen warempel ook nog een mooie tafel staan. In onze eetkamer willen we een andere eetkamertafel waar we onze mooie witleren fauteuiltjes bij kunnen zetten. Een eventuele nieuwe tafel moet een beetje passen bij het reeds aanwezige meubilair dus dat is eventjes uitkienen. De gevonden tafel vonden we mooi, daar gaan we over nadenken. Het is een mooi eiken blad dat uit twee delen bestaat, onder de tafel bevindt zich geen raamwerk zodat voor ons mensen met lange benen er genoeg ruimte is onder de tafel om lekker aan te schuiven. Het onderstel is verkrijgbaar in allerhande kleuren en materialen. Het webadres hebben we genoteerd zodat we thuis rustig nog even kunnen zien wat er nog meer is in deze stijl. Daarna kwam er een winkelbediende die met ons de bestelde stoel uit het magazijn ging halen. Dat was nog even een hele zoektocht. Het magazijn was bijna groter dan de winkel zelf en stond helemaal vol met bestelde waren. De naam van de koper stond op iedere verpakking geschreven. Ik vroeg aan de bediende of er ook een systeem was zodat we wat gestructureerd naar onze stoel konden zoeken, het was namelijk ook nogal koud in de opslagloods. Eerder had de winkelbediende al aangegeven dat de magazijnman een vrije dag had vandaag. Haar antwoord op mijn vraag naar een systeem beantwoorde ze positief echter het was Hans systeem (van die persoon die er niet was). Na een kwartiertje zoeken naar onze stoel hadden we deze nog niet gevonden. De winkelbediende besloot de collega magazijnman eventjes te bellen op zijn vrije dag. Ik dacht nog even dat dit mogelijk geen uitkomst ging bieden gezien de vele spullen die er stonden opgeslagen, hoe kun je dat allemaal uit je hoofd weten...... Maar wat schetst mijn verbazing dat ze van haar collega heel precies een antwoord kreeg op de vraag naar onze stoel. We bleken in de verkeerde loods te staan, er was er nog eentje, die was lekker warm en stond ook nog eens vol bestelde waar. Vrij duidelijk kon die man aangeven waar onze doos te vinden zou zijn en ja hoor. Daar was hij. We hebben de stoel in de auto geladen. Ik moet zeggen....het was een belevenis op zich. Gerrit en ik waren al meerdere keren langs de winkel van de Bröderna Andersson gereden en ik heb me wel afgevraagd of zo'n winkel hier een beetje een bestaan zou hebben. Wel gezien de inhoud van de opslag bestelde waar hoef ik me daar voortaan geen zorgen meer over te maken. Handel genoeg.

Hieronder nog even een plaatje van de tafel waarover ik schreef...Het blad is er ook nog een tintje donkerder, wat misschien wat beter staat bij onze inboedel.

 Met de doos in de auto zijn we nog een klein blokje omgereden. Doel was eigenlijk het bezoek aan een loppis maar deze was gesloten. Tijdens dit tochtje passeerden we het Götakanaal, dat staat op dit moment helemaal droog. Ik vraag me af of dit elke winter het geval is. Heb wel ergens gelezen dat de winterperiode wordt gebruikt voor herstelwerkzaamheden aan de sluizen. Eigenlijk is het wel indrukwekkend om te zien hoe het kanaal eruit ziet als er geen water in zit. Zeker als je daarbij bedenkt dat het met de hand uitgegraven is.

 Langs het kanaal staan deze zeer karakteristieke sluiswachtershuisjes. Schitterend bewaard en zo mooi om te zien.

Töreboda is niet direct een stad die op de lijst van werelderfgoed locaties komt te staan. Echter in de nabije omgeving is een prachtig mooi natuurgebied waar een golfbaan is gesitueerd. Eerder zijn we daar als eens vluchtig langs gereden en nu zijn we er weer eventjes geweest om het Greetje te laten zien. 

 Het ziet er echt heel mooi uit. Misschien wel een idee voor de nabije toekomst, wie weet.

En thuisgekomen natuurlijk direct de stoel uit de doos gehaald. De stoel staat erg mooi in onze keuken, het is een heel mooie stoel die lekker zit. Voor de vorm heeft Gerrit er even een boekje bij gepakt. Ik hoop dat Gerrit vele uurtjes lang lekker kan zitten lezen in zijn nieuwe stoel.

Regen en en dagje proefzitten.....

Woensdag, onze eerste dag hier, hebben we rustig aan gedaan. Eerst een lekker ontbijtje samen met Suzanne lekker bijkletsen, daarna de kranten lezen op internet en ook nog Zweedse woorden leren met de Memrise. Naar buiten ging niet omdat het woensdag zo'n beetje de gehele dag regende. Er zou 15 mm water gaan vallen en dat is veel regen.
's Middags zijn Gerrit en ik samen op stap geweest. Doel van het uitje was een stoel zoeken. Tijdens ons vorige verblijf hier waren er klachten van de heren (Gerrit en Henk) dat we hier in huis niet een stoel hebben die echt lekker zit. Volgens mij valt dat erg mee, zelf zit ik lekker op alle stoelen die wij hier hebben maar daarover zijn de meningen dus blijkbaar verdeeld. In onze keuken hebben we twee retro stoeltjes staan die voor manspersonen misschien wat aan de kleine kant zijn. Echter Suzanne, die ook lange benen heeft, zegt er prima in te kunnen zitten. Wellicht is het een gender gevoeligheid. Maar oke een nieuwe stoel in de keuken is voor mij geen probleem. Ik had ook al eens verlekkerd gekeken naar zo'n mooie stoel met een gebogen houten frame en een schapenvacht als bekleding. Daar is vandaag onze zoektocht naar uitgegaan.
De eerste stop was bij de bröderna Andersson in Töreboda. De bröderna hadden in de winkel veel stoelen staan echter de meesten hiervan kwamen niet door de 'zittest'! De ene was te rond, de andere drukte tegen de schouderbladen, weer een andere drukte tegen de benen. Zo kom ik er achter dat het nog een heel karwei is om een goed zittende stoel uit te zoeken. De goedzittende stoel moet dan ook nog eens goed staan in onze gerenoveerde keuken. Tussen twee banken in vonden we deze stoel staan. In eerste instantie werd ook deze stoel afgekeurd maar de tweede zitpoging, waar ook wat langer de tijd voor werd genomen, bracht een wat positiever oordeel. Zelf vind ik dit wel een mooie stoel. Het frame mooi gebogen uit een stuk en een warme vacht erin. Prachtig! Ook nog een lekker voetenbankje erbij en het geheel zou heel mooi passen in het hoekje van onze keuken waar Gerrit meestal zit. Deze stoel houden we in gedachten, zo spreken we af, maar we gaan niet over een nacht ijs. Na een klein uurtje proefzitten zijn we vertrokken naar Mariestad. Daar hebben we een MIO ontdekt. De MIO is ook een meubelwinkel en ook in deze winkel hebben ze deze soort stoelen. De proefzit viel voor alle stoelen bij de MIO niet goed uit, alle stoelen waren te rond in de rug. Bij de MIO heb ik nog wel twee schapenvachtjes gekocht voor in de bestaande stoeltjes of voor op de leren bank, die in de winter zo koud is wanneer je erop gaat zitten.

Gerrit neemt de proefzit serieus dat kun je wel zien.

Ook deze stoelen kwamen niet door de test.

We zijn dus zonder stoel weer thuisgekomen. Afgesproken is dat we er deze week nog eens met z'n drieën naar toe gaan om te testen. Wanneer het oordeel dan nog steeds positief blijft kon het deze stoel wel eens gaan worden. Wel moeten we dan de kleur van het vachtje nog gaan bepalen maar daar komen we wel uit.

Even met een boek in de luie stoel in het zonnetje

Vandaag hadden we voor een derde dag op een rij prachtig zomerweer met heerlijke temperaturen. Wat had ik mooi met een boekje in een luie stoel kunnen zitten lezen met dit weer. Dat lijkt me toch zo heerlijk! Wij deden andere dingen die voor nu ook belangrijk zijn. Woensdag gingen we naar Skövde omdat we naar de bank moesten voor het installeren van het Bank ID op mijn telefoon en we haalden bij de Jula een nieuwe binnenband voor onze kruiwagen omdat die alweer lek was gegaan. We hadden meerdere  boodschapjes maar die kan ik me nu niet meer bedenken. Donderdag gingen we naar Skövde. omdat we een enorme hoeveelheid boodschappen moesten halen om zo onze provisiekast goed te vullen voor de komende tijd. Vandaag (vrijdag) dachten we het dan rustig aan te doen. Ik stond laat op omdat ik 's nachts een poosje 'in de weer was geweest' en Gerrit had de ontbijttafel al gedekt. Lekker buiten ontbijten in het zonnetje! We zaten goed en wel, zeer relaxed over ons dal uit te kijken en ik zou net een stukje brood pakken toen ik ineens een enorm gekraak naast me hoorde. Ik keek direct richting Gerrit, die naast me zat, en ik zag hem naar beneden zakken!! Daar zat hij, op de grond. Ik vroeg natuurlijk, geschrokken als ik was, direct of alles nog heel was. Gelukkig was er niets aan de hand. Hij stond op, veegde de houtjes bij elkaar en pakte een andere stoel. Die hij alvorens erop te gaan zitten eerst maar even inspecteerde op deugdelijkheid, en ja hoor.... afgekeurd. De derde stoel kon de toets weerstaan. Maar ja een tafel met twee stoelen, terwijl we net nu binnenkort met minimaal zes personen zijn, dat is niet toereikend. Je voel hem al aankomen, vandaag werd opnieuw een ritje in de auto maar deze keer naar Mariestad. Een nieuwe set uitgezocht. Met een touwtje om de achterklep paste het geheel maar net in de auto. Ik zat de hele reis met m'n knieën bijna in de oren en Gerrit zat klem achter het stuur maar het paste!!

Eerst maar even een foto van de gekrakte stoel:

Bij het opruimen bekeek ik de houtjes eens even.

Dat ziet er ook niet echt uit als hardhout. Wij leefden al een poosje in twijfel of ons tien jaar oude setje wel van hardhout was gemaakt. Er zat ook nog wel een echt keurmerk op de stoelen dat aangeeft dat het hout uit verantwoord beheerde bossen afkomstig is. Het keurmerk is vooral voor hout uit tropische gebieden. 

Wel ik ben geen kenner maar het lijkt mij toe dat dit een stukje vurenhout is. Maar goed het was geheel vergaan en zacht. en het niet zo dure setje heeft het meer dan 10 jaar volgehouden terwijl het zomers toch in weer en wind en regen heeft gestaan. Niets te klagen dus.

Op deze derde zonnige dag wederom op stap voor het scoren van een nieuwe tuinset. Dat is goed gelukt bij de MIO in Mariestad. Een set van teakhout deze keer. We kochten er een blik Chinese hout olie bij om zo bij thuiskomst de stoelen en tafel direct in de olie te zetten.

Aan het einde van de middag, toen de zon verdween, was alles klaar en helemaal naar de zin deze ongeplande aanschaf. Gerrit is helemaal blij en durft  met een gerust hart weer  plaats te nemen.

Donderdagravond hebben we nog wel heel erg genoten van een mooie zomeravond. We maakten na het eten nog een fietstocht naar Sätra. Daar loopt een water dat het Undenmeer en het Vikenmeer met elkaar verbindt. Het is er prachtig mooi. Langs dit water bevinden zich ook meerdere picknick/grill plekken waar je heerlijk aan de waterkant kunt zitten.

We zagen nu voor het eerst dat er bij Sätra ook een camperplaats is gemaakt. Een plaats alleen om te staan volgens mij en zonder verdere voorzieningen maar wel heerlijk rustig.

We fietsten deels langs de voor ons bekende plekken zoals Sätra Bruk......

En langs de beenderstamperij....

Gerrit nam ook nog even een foto van mij op de fiets, die plaats ik hier ook maar.

We namen zo op de fiets ook een voor ons onbekend paadje en passeerden daar midden in het bos zomaar een evenementenlocatie uit vervlogen tijden . 'Närlunda Hage'

de draaideur

muziektent met dansvloer

Het was een mooie fietstocht  van 22.5 km zo in het avondzonnetje.

Morgen (zaterdag) laat het mooie zomerweer weer even op zich wachten maar komen wel F en L en de jongens aan. Even met het boek in een luie stoel zitten, zal er dan voorlopig wel even niet van komen 😂😂

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij! Wordt vervolgd.....

Bosse blijft thuis, we verhuizen anders

Weer thuis zijn we bezig de zaken hier een beetje op orde te krijgen. Maandag heeft Gerrit het gras gemaaid en dat maakt dat het buiten alweer goed op orde lijkt.

Dinsdag werd er af en toe regen verwacht en daarom zijn we die dag naar Örebro gereden voor het uitzoeken van een nieuwe bril voor mij.  Ik ben nu zover dat ik een bril heb uitgezocht en een afspraak heb gemaakt voor een oogmeting. Daarna zal het nog wel enkele weken duren voordat de bril klaar is en ik hem op mijn neus kan plaatsen. De uitgezochte bril komt dicht bij de bril die ik had alleen de kleur is iets anders. De nieuwe bril is net als de oude ook van titanium. Anders wordt hij te zwaar op mijn neus.

deze is het niet geworden

Op een later moment zullen we zien wat het eindresultaat is. Ik vind het altijd een heel gedoe, het uitzoeken van een nieuwe bril. Ik hoop maar dat ik er lang mee toe kan. Ik hoef niet zo nodig elk jaar een nieuwe bril maar ik besef ook wel dat dat iets heel persoonlijks is.

Vandaag (woensdag) werd er voor de gehele dag regen verwacht. We hebben nu ('s avonds) 21 mm in de regenmeter zitten nadat we die gisteren hadden geleegd. We gingen vandaag boodschappen halen in Mariestad. Toen Gerrit op een gegeven moment naar de Elgiganten moest voor kabel voor onze tweede camera ging ik even naar de Jysk winkel. Daar zag ik nog een mooie kast in de aanbieding. H en Ch moeten er nog eentje hebben voor op de kamer van Emke. Chang vond de kast wel mooi maar Henk heeft hem afgekeurd. Tja...als je het niet eens bent dan gaat het over toch. Dan zoek je door totdat je het wel eens bent.

Een leuke aanbieding is het wel

In de Westereen hebben we een veel mooiere kast staan maar naar het zich liet aanzien konden ze die niet meenemen omdat hij niet in Bosse past. Op de terugweg van Mariestad naar huis besloten Gerrit en ik dat we niet met Bosse naar NL zullen gaan reizen maar met onze gewone auto en een overdekte aanhanger voor de mee te nemen spullen. Nu kunnen we dus die kast ook meenemen, dat is mooi!!

We kunnen ook 4 van de 6 lederen stoelen meenemen die we dan in onze eigen keuken kunnen neerzetten. De huidige stoelen, die waar we ons ontzettend op hebben uitgesloofd met schuren en lakken, worden slechter en we willen onze stoelen, waar we zeer aan zijn gehecht, wel gebruiken in onze keuken. Dat kan nu we een aanhanger huren. Ik ben daar heel blij mee. 

Verder hebben we een makelaar gevonden voor het verkopen van ons huis in De Westereen. Volgende week gaan we daar naartoe. Niet naar de makelaar maar naar de Westereen. We gaan dan in het weekend (eindelijk) naar Femke en Louis en Julian en we hoorden vandaag dat Greetje daar dan ook komt. Een familie reünie in 'petit comité'' zou je kunnen zeggen. Leuk! Dat is het deel waar we erg naar uitkijken. Het zeulen met de spullen en de schoonmaak is dan een bijkomstigheid. We gaan zo lang als het nodig is en zo kort als het kan want die aanhanger die huren we voor een bepaalde tijd.

Op onderstaande foto zie je me staan met één van de monturen die ik paste in de brillenwinkel. 's Avonds zei ik tegen Gerrit dat de trui die ik daar draag mijn allermooiste zomertrui is. Ik heb er al vele herinneringen aan. Zoals bijvoorbeeld een uitstapje op moederdag samen met Greetje naar het mosterd museum in Groningen. Daar hadden we toen een 'high tea' en dat had ik nog nooit meegemaakt. Heel leuk toen he Greetje????? 

Ik had de woorden naar Gerrit toe maar amper uitgesproken toen ik naar mijn truitje keek en zag dat er een vlek op zat. Direct de trui in  een sopje met ossengalzeep maar de vlek wil er niet meer uit. Daar gaat mijn allermooiste zomertrui! Gelukkig is hij op de foto nog helemaal schoon! Deze trui heb ik denk ik al zo'n 25 jaar. En tot gisteren voelde ik me er nog steeds heel mooi in.....als nieuw!!

Na een dagje boodschapjes halen reden we op ons gemakje naar huis. In Töreboda aangekomen zei Gerrit ineens: ' Zullen we hier bij de 'Bröderna Andersson' naar nieuwe stoelen kijken voor in de woonkamer. Bij de bröderna hebben we al diverse meubels gekocht. In onze woonkamer hebben we een tweedehands bank staan met een grote fauteuil gekocht van Eva die ook een kookboek heeft geschreven en we hebben twee losse fauteuils in de erker met een oud familietafeltje er tussenin. Die stoelen hebben we zo'n 30 jaar geleden gekocht bij Harms meubelen in Dokkum. Destijds waren ze groen. Nu zijn ze oranje met een stofje dat nooit meer verslijt. Er is één ding mis met die stoelen en dat is dat ze niet lekker zitten! Althans niet voor ons met onze lange benen. Het zijn stoelen voor kleinere mensen met korte benen. Henk verweet ons ook al eens dat wij in ons huis in Zweden niet één stoel  hebben die lekker zit. En hij had nog gelijk ook. Ik heb toen terstond voor Gerrit een lekker zittende stoel gekocht bij de bröderna Andersson in Töreboda.

de stoelen die er leuk uitzien maar niet lekker zitten

Vandaag hebben we daar een vervolg aangegeven. Gekocht: lekker zittende stoelen met een mooie en vooral sterke bekleding. Twee stuks en met een tafeltje ertussen. We hopen op goedkeuring van het jongvolk :-) Zelf zijn we in elk geval enthousiast over onze aankoop. De levering zal zo'n 8 weken op zich laten wachten. Dat hadden we verwacht want het is zomer en dan staat alles stil.

Dus gisteren op zoek naar een nieuwe bril en vandaag geslaagd voor twee nieuwe en lekker zittende stoelen in de woonkamer. Het kan niet op!

Henk en Chang en Emke gaan volgende week verhuizen. Een grote stap in hun leven. Wanneer zij naar hier rijden, reizen wij naar daar. Ergens zullen we elkaar passeren. Dat laten we maar voor wat het is. Op een later moment zullen we elkaar weer treffen.

Wat leuk is dat we, eenmaal in NL, Femke en Louis en Julian weer zullen zien. Daar verheug ik me erg op en Gerrit ook. De bonus is dat Greetje in dat weekend ook aankomt in NL. Heel gezellig zo met z'n allen.

Zo werd een dagje boodschappen halen in Mariestad een dag met meerdere gebeurtenissen en overpeinzingen. Het houdt wat in zo'n verhuizing.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij.

 

Een nieuwe Hannemand en elk een ticket.....

Het was in de zomer van 2014 dat wij ten noorden van Örebro reisden om daar bij Eva een stel bankjes op te halen voor in de woonkamer. We hadden die bankjes zien staan op Blocket en ze leken wel net de goede kleur te hebben en er nog goed uit te zien. Toen we bij Eva aankwamen nam haar man ons mee naar een schuur waar de bankjes inmiddels stonden opgeslagen. Helemaal fris zag het er toen niet meer uit maar de kwaliteit leek wel oke dus we hebben de koop toen toch gesloten. Als bonus kregen we er een blauw bankje gratis bij geleverd. Thuisgekomen heb ik zoveel mogelijk alle kussens ontdaan van hun tijk en deze allemaal gewassen en de banken uitgezogen en afgeboend met azijnwater. Toen waren ze waardig genoeg om ons huis te betreden, die bankjes dan. De oranje/bruine bank met fauteuil kwam in de woonkamer en het blauwe bankje in de keuken. Daar werd het later tot de 'Hannemand' gepromoveerd. Dat moet ik wellicht even toelichten. Ik heet Johanna (naar de moeder van mijn moeder) maar bij mij thuis werd ik Hanneke genoemd. Gerrit noemt mij altijd Han, net zoals mijn moeder altijd deed. Mijn vader noemde mij 'Honke', behalve als hij boos op me was, dat was hij gelukkig niet zo vaak, dan riep hij 'Jehanne'!  Nou dan wist ik wel hoe laat het was! Op school en door mijn vriendinnen werd ik overigens altijd Johanna genoemd. Zo ben ik dus een vrouw met vele namen. Maar terug naar de Hannemand. Meestal zitten Gerrit en ik in de keuken, Gerrit op zijn stoel die we twee jaar geleden hebben gekocht toen het mis ging met zijn rug en ik op de bank, die blauwe. Op die bank doe ik van alles. Ik schrijf er altijd mijn blog, net zoals nu, en ik zit er te breien en te lezen etc. Ik heb van alles om me heen liggen. Dit maakt dat Gerrit mijn zitplaats op de bank de 'Hannemand' begon te noemen en inmiddels is dat in ons gezin een begrip geworden. Ik zit op de bank zoals de honden in hun mand liggen. Ik vind het allemaal wel prima :-) Hieronder nog even de Hannemand, gratis gekregen van de man van Eva van boven Örebro, in beeld.

De 'Hannemand' zat niet lekker. De kussens rustten op veren en die waren wat uitgerekt en daardoor zakte het zitgedeelte door. Meestal zat ik dan ook een beetje met de rug tegen de zij-leuningen de benen op de bank en dan helemaal vooraan op de voorbalk van de bank. 

In de afgelopen vakantie hebben we bedacht dat we in de keuken een nieuw bankje willen. We zitten zo veel in de keuken, zeker in het winterseizoen omdat de Karl-Johan daar ook staat.

Gisteren was het een regendag en dat vonden wij wel een geschikt moment voor onze zoektocht naar het nieuwe bankje.

We begonnen bij de bröderna Andersson in Töreboda. Daar zagen wij een bankje naar onze zin in de goede kleur. We zijn ook nog even bij de Mio (dat is hier een meubelzaak met filialen door het hele land) wezen kijken en daar zagen we ook wel een bankje maar net iets minder naar onze wens dan het eerste bankje.

Dus terug naar de bröderna Andersson en daar het bankje gekocht. De levertijd zou 5 weken zijn. Ik dacht ik vraag toch even of we het betreffende bankje in de winkel niet konden kopen. Wel dat zou de verkoopster vandaag even vragen aan haar chef. Vanochtend ging de telefoon en kregen we de mededeling dat de chef het een goed plan vond en dat we het bankje konden halen. Het bankje is afkomstig uit dezelfde fabriek als Gerrit zijn stoel (de bröderna Andersson uit Småland maar geen familie) (de helft van de Zweedse bevolking heet ongeveer Andersson) (zelfs onze Fredrik heet van Andersson, de meest voorkomende achternaam in Zweden, overigens is de meest voorkomende voornaam voor jongens Fredrik, dus onze Fredrik heeft twee keer geluk en nooit problemen met het schrijven van zijn naam). Nu staat het bankje dus in onze keuken bij de stoel. Eerst even schoongemaakt, niet het bankje maar de keuken. We vinden het een hele verbetering zo voor het oog en ik kan nu heerlijk zitten. We hebben er gelijk een nieuw bijpassend wollen vloerkleedje bij aangeschaft en bij het afrekenen bleek dat we dit er gratis bijkregen. (dus lezers, voor je nieuwe meubelen naar de bröderna Andersson in Töreboda, geschikte lui en goede handel)!

Toen dat allemaal klaar was, was de dag ook al op z'n helft. Ik heb mijn schilderskleding weer aangetrokken en ben verder gegaan met het schilderen van het balkonhek. Op de foto hieronder ben ik ongeveer op de helft. Het schilderwerk had nog wel een jaartje kunnen wachten maar Gerrit en ik vonden de kleur niet zo mooi. Destijds heb ik het geschilderd met de verf die ik over had na het schilderen van de voormalige altan. Dat was wit met een beetje rood erdoor. Die kleur hebben we verder nergens op ons huis en het stond wat triest en dof. Nu heb ik het in Äggvit geschilderd ('Ägg is -ei -en vit is -wit-), net zoals de rest van het witte schilderwerk aan ons huis. Nu is het weer een geheel.

Op de helft...

Hieronder nog even het visuele bewijs.

Eén en al concentratie en nu zelfs een keer met de handschoentjes aan. 

klaar....

 Ondertussen had Gerrit ook een 'ticket' opgepakt namelijk het herstellen van het kozijn van de altandeuren. Die deuren zijn prima en het grootste deel van het kozijn ook maar de aftimmerlatten waren aan de onderkant verrot. Die heeft hij nu losgehaald zodat we ze kunnen vervangen en dat geeft hem gelijk de kans het stucwerk langs de rand van het kozijn te herstellen.

 Op de foto hieronder zie je duidelijk dat er een stuk van de afwerklaag van het stucwerk mist. Het is wel geschilderd maar niet mooi bijgewerkt. Gerrit heeft het kaal gehaald en de toplaag hersteld. Nu kan het drogen zodat ik het  in de primer kan zetten en vervolgens de muur in zijn geheel, want er zijn meerdere plekken gerepareerd, kan overschilderen.

 Zo hebben we straks weer twee tickets (nog steeds noemt Gerrit het bonnetjes) aan kant!
Het was dus een gevulde dag vandaag.
Morgen komen Suzanne en Fredrik en belooft het erg mooi weer te worden. Wellicht dat we nog even met de boot op stap kunnen, wie weet... De rest van het gezin zit vandaag namelijk met z'n allen op Ameland en doet daar drankjes op terrasjes en luieren op het strand aan zee. Daar willen wij natuurlijk ook iets tegenover stellen :-).

Wordt vervolgd......

De eerste dagen weer thuis

Gösta vindt het heerlijk om weer thuis te zijn. Toen we aankwamen sprong hij met vier poten in de lucht zo blij was hij! Gisterochtend hebben we een heerlijke wandeling met hem gemaakt, door het bos. We kwamen bijna niet vooruit want hij wilde overal aan ruiken. Ook wij genieten weer van het thuis zijn al verveelde de vakantie ook nog niet.

Ik wil Ingemari ook nog bedanken. Misschien herinner je je nog dat ik mijn was aan de lijn had laten hangen. Wel het was niet een hele grote was maar voor we weggingen wilde ik mijn badjas nog net even uitwassen om deze schoon mee te kunnen nemen. Door alle drukte vergat ik hem van de waslijn af te halen. Er hing ook nog een wit laken aan de lijn dat nog even een beetje moest nadrogen. Toen we goed en wel ergens op een camperplaats stonden herinnerde ik me die was weer en schreef dat toen 's avonds in mijn blog. Ingemari heeft dat gelezen en heeft toen mijn wasgoed gered!! Stor Tack!!! Ingemari, du räddade min morgonrock!

Thuis hebben we veel te doen. Gelukkig hadden we zondag mooi weer zodat we het lange gras konden maaien. We hebben nog getracht voor het maaien de aangevroten peren op te ruimen maar dat ging zo moeilijk in dat lange gras. Gerrit heeft er daarom maar overheen gemaaid. In de hoeken waar de perenbomen staan ruikt het naar perencider. Die peren bevatten natuurlijk veel suiker en dat gaat gisten. We moeten het gras nog opborstelen maar daarvoor hebben we een volgende droge dag nodig. Bosse is ook leeggehaald en de boel is gewassen en opgeruimd, het schoonmaken komt op een ander moment.

Vanochtend was het donker weer en het regende een beetje. We gingen daarom naar Mariestad voor een aantal boodschapjes. Onderweg passeren we ook de 'Bröderna Andersson', dat is een meubelwinkel waar we op 12 juli twee stoelen hadden besteld. De levertijd zou 8 weken bedragen maar we hadden nog niets gehoord. De stoelen, zo hoorden we van de verkoopster, waren al ruimschoots binnen, ze had ons een sms gestuurd maar naar een foutief telefoonnummer zo bleek. Niet heel erg want we waren toch niet thuis. We mochten de aanhanger van hen wel even lenen op de terugweg van Mariestad naar huis. Nu hebben we de stoelen in de kamer staan. De stoelen die we daar hadden waren ook mooi maar die zaten niet lekker. Gerrit en ik hebben wat langere benen en voor ons was het zitgedeelte van de oude stoelen tekort. Voortdurend hadden we het gevoel uit de stoel te glijden. Nu kunnen we heerlijk zitten!

Gösta aanschouwt de 'nieuwkoop' ook even

De stoelen zijn in Zweden gemaakt en hoefden voor hun verblijf bij ons geen wereldreis te maken. De stof heeft een heel mooie naam vind ik. Het heet 'Falsterbo'. We hebben het oude eikenhouten tafeltje van Gerrit's tante Aaltje en Oom Pieter er nog tussenin staan. We dachten het maar eens af te schuren en het een tintje lichter te maken dan past het weer mooi bij de rest. Een mooi klusje voor de winter.

Zittend in mijn nieuwe stoel heb ik de brochure over veiligheid in Karlsborg Kommun zitten lezen. Tijdens het lezen bekruipt me een wat onbehaaglijk gevoel. De inleiding gaat nog wel, die vertelt dat we allen verantwoordelijk zijn voor onze veiligheid en wanneer je iets ziet dat niet pluis is dat je dit dan moet melden. Maar vervolgens gaat de brochure over wat je moet doen bij een ramp- of in een oorlogssituatie.

Er volgt een uitleg over het sirene geluid, hoe je een 'gewoon' sirene geluid kunt onderscheiden van een waarschuwing voor oorlog of een luchtaanval en waar de schuilkelders zich bevinden. Ook gaat het weer over het crisis pakket en dat hebben wij dan in elk geval voor elkaar :-) Ik heb ook even op internet gekeken waar onze schuilkelder zich zou bevinden (voor het geval dat....) en ontdekte dat er in ons dorp geen kelder is. Dus in geval van nood duiken wij onze eigen kelder in, daar bevindt zich ook ons noodpakket dus dat is handig.

Gerrit las, om het verhaaltje van vandaag weer positief om te buigen, dat er in het dorpshuis naast ons binnenkort Zumba lessen van start gaan. Toevallig hadden Femke en ik het over Zumba gehad omdat zij dat ook doet. Ik heb werkelijk geen idee wat het is maar voordat je definitief van start gaat met een pakket lessen kun je een introductieles volgen. Nu zit ik er stiekem aan te denken die introductie te gaan doen. Zit iemand van jullie toevallig op Zumba dan hoor ik graag hoe jullie dat vinden. Wat trek je eigenlijk aan voor zo'n proefles? 

Morgenmiddag komen Jan en Nel even bij ons aanwippen voor een kopje koffie. Dat vinden we erg leuk. Op de heenreis van hun vakantie wilden ze dat ook al maar toen hadden wij bezoek en kon het niet. Nu hebben we gelukkig alle tijd.

Dit was het weer voor vandaag. Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons. Wordt vervolgd.....

 

Het 'liep' een beetje anders dan normaal

 Zondag was er nog niets aan de hand. Het was een tamelijk grijze dag en we hadden zin om even naar Hjo te gaan naar Fr. en S. Daar hadden we het de hele middag gezellig! We zaten er heerlijk bij het haardvuur van hun nieuwe houtkachel. Hun hond Sevs vindt dat ook helemaal geweldig en springt op de stoel die het dichts bij het vuur staat om er vervolgens naar te kijken alsof het een TV beeld is. De kachel helpt hen de winter door en voor ons allen geldt dat het voor de portemonnaie wel heel fijn is dat het nu weer een beetje warmer is buiten.

Maar dan de maandag. Het is de week voor kerst en als alles meezit komen de meeste kinderen dan bij ons thuis. Helemaal compleet zullen we niet zijn omdat H en Ch en Emke net terug zijn naar NL.

Gerrit en ik zouden deze week gebruiken voor het klaarmaken voor ontvangst. Dus de eerste dagen aan de poets en alle kamers klaarmaken en daarna boodschappen halen en presentjes voor onder de kerstboom. Dat was de planning.

De poets verliep anders dan meestal. 'Meestal' is bij mij beginnen aan de klus en stoppen als het klaar is. Ik begon met de badkamer boven en dat ging nog redelijk al bemerkte ik dat ik er hondsmoe van werd. Een vreemde uitdrukking overigens want onze Gösta ligt veel in zijn mand te dommelen maar of hij ook echt moe is dat zou ik niet weten. Wanneer we hem een stukje spek aanbieden vliegt hij zijn mand uit .....dus hondsmoe???? 

Maar goed na de badkamer toog ik naar de voorste slaapkamer. Gerrit stofzuigen en ik met het poetsdoekje en een sopje. Daar ging het mis. Ik kon niet goed meer op mijn ene been staan en ook niet meer rechtop. Krom ging gelukkig  goed zodat ik het grondwerk nog wel kon doen. Ik deed ook nog de tweede slaapkamer en toen we daar samen het bed stonden op te maken zei ik tegen Gerrit dat ik het voor gezien hield. Pijn in de rug, pijn in mijn rechterbeen en niet meer rechtop kunnen staan. Ik kreeg van Gerrit een handjevol pijnstillers (en hij zei nog  iets over L3- L4 ) en daarmee bracht ik de maandag door op de bank wel te verstaan. Toen ik dinsdag uit bed stapte voelde ik me wel weer redelijk. Gerrit ging na het ontbijt en de wandeling beneden stofzuigen en ik ging onze woonkeuken soppen. Ik paste het tempo wel een beetje aan en voelde me  ontevreden over de voortgang van dit proces. Toen ik bijna alles had gedaan besloot ik dat het stop was voor dinsdag. Ik voelde me niet lekker en had het bovendien heel erg koud.

Gerrit zette een kopje thee en ik lag op de bank te klappertanden.Ik kon maar niet warm worden ook niet met mijn dikke vest aan. Oh. oh dacht ik straks heb ik Covid of de griep.(voor beiden zijn we gevaccineerd) en valt de hele kerst met de kinderen erbij in het water. Ik voelde me heel erg beroerd van die gedachten en van mijn lichamelijke conditie. Toch kon ik ook niet aan Gerrit uitleggen wat er nu aan de hand was, Ik had geen keelpijn, geen verkoudheidsklachten, wel een beetje hoofdpijn. en natuurlijk nog de rugpijn en de pijn in mijn been (al was die wel veel minder dan de dag ervoor). 

Ik ben naar bed gegaan om op te warmen en ik viel gelijk als een blok in slaap. Na een uurtje maakte Gerrit me wakker en ben ik weer naar beneden gegaan. Ik had het niet meer koud maar af en toe heel erg warm (van de paracetamol). Gerrit wilde nog even mijn temperatuur meten maar de thermometer weigerde dienst. Beneden heb ik de rest van de dag lusteloos op de bank gelegen. 

Gösta vindt het allemaal heel vreemd met mij. Heel vaak komt hij zijn mand even uit en loopt hij naar me toe en me met zijn grote neus te beruiken. Ik krijg dan een likje en daarna gaat hij weer in zijn mand.

Hij houdt mij ook vandaag (woensdag) continu in het vizier.

Vandaag gaat het alweer een stuk beter. De pijnstilling voor mijn rugklachten werkt goed, ik kan nu weer rechtop staan, mijn been werkt aardig en ik voel me niet meer ziek. Wat het is geweest......geen idee. We zijn samen boodschappen gaan halen in Mariestad en we hebben de kerstpresentjes gekocht. Wanneer alles goed blijft gaan, zetten we  morgen de puntjes nog even op de i. Het is natuurlijk niet zo, zoals ik het had willen hebben maar ik denk dan maar aan wat mijn moeder vaak zei: ' As it net kin sa as it mat dan mat it mar sa as it kin.'

Ik wens jullie veel sterkte met de kerstdrukte, doe het vooral rustig aan zou ik zeggen :-)

Ontvang een hartelijke en vredevolle groet van Gerrit en mij en wordt vervolgd......