Sneeuw.....

Wat hadden wij een heerlijk weekend. Lekker 'lugnt' (ontspannen)! Gisteravond zijn Suzanne en Fredrik weer naar huis vertrokken. Er lag toen al een dun laagje sneeuw. Vannacht heeft het nog wat doorgesneeuwd en toen we vanochtend de gordijnen openden was de wereld prachtig wit. Schitterend om te zien en wat word ik daar toch blij van, van die mooie witte wereld.

 Omdat Greetje deze week bij ons is hebben wij vrij genomen van school. Nu moet zij wel wat werken terwijl ze hier is maar voor ons is het heerlijk dat we nu de tijd weer zelf kunnen bepalen. Na het ontbijt is Gerrit sneeuw gaan ruimen. Er lag zo ongeveer 10 cm sneeuw en hij heeft alle paden rondom ons huis sneeuwvrij gemaakt. De honden vinden de sneeuw ook prachtig. Ze waren nog maar net buiten of ze beginnen achter elkaar aan te vliegen. Fynn is dan altijd degene die wordt achtervolgd door Arvid. Vanochtend nam Fynn de bocht naar de trapopgang van de keuken, hij deed dat precies zo dat hij de trap op kon en naar binnen om vervolgens lekker voor de brandende kachel te gaan liggen, Arvid rende daardoor de opgang net voorbij en vloog uit de bocht. Slimme hond die Fynn!

Toch nog een kleurtje...

 Het pad naar het houthok, het pad naar de vuilcontainers, het pad naar de garage, de oprit van ons huis, het pad om het huis en het looppad van ons huis naar de weg. Dat is vrij veel sneeuw schuiven en daar is Gerrit wel een paar uurtjes mee bezig geweest. Heerlijk buiten in de vrieskoude.
Zelf heb ik mijn kacheltje in de weefkamer opgestookt en heb daar heerlijk zitten weven.

 Na de thee om 15.00 uur begint het dan alweer te schemeren. Wij moesten de honden nog uitlaten en naar de ICA. Toch nog even een paar plaatjes geschoten in de schemering. Een kwartiertje later was het donker.

 De kerstboom die bij de vooringang van ons huis staat buigt het hoofd al met dit laagje sneeuw en de vorst.

Heerlijke sneeuw!

Wordt vervolgd....

Lekker buiten werken

Vandaag was het echt heerlijk zonnig weer met een stevige kille bries. Dus niet in de bikini op de altan en wel even lekker met de handen in de grond.

Nu de ramen weer in de kozijnen hangen moest ik vanmorgen even wachten op een prikkel over wat te gaan doen vandaag. 

Een kunstwerkje van Greetje in het nieuw geverfde raamkozijn

Ik zat op het trapje naar de achterdeur en zag hoe schots en scheef de tegels in het pad lagen. Dat was de prikkel, dacht ik toen. Dus de schep gepakt en de tegels eruit gelicht. Na een paar tegels schoot me te binnen dat ik even een foto moest maken voor de blog. Leuk voor het overzicht van 'voor en na'.

Ik heb de grond opgehoogd en de tegels opnieuw in elkaar gepuzzeld. Ik ken nu ook de methodiek. Die is als volgt: grote stevige met een rechte lijn aan de kanten en de midden opvullen met kleine brokstukken. Zo lukt het op een recht pad te ontwikkelen.

We hebben nog wat grus over van de oprit vorig jaar en dat heb ik over de tegels gestrooid en ingeveegd. Daarna nog wat onkruid uit het tuintje ernaast gezocht, waarin tot onze grote vreugde de eerst Lupine in bloei staat. Vorig jaar hebben we gezaaid en er komen heel veel Lupines op. Die bloeien nog niet wat ze zijn geloof ik tweejarig.

Gerrit heeft verder gewerkt aan het aanleggen van stopcontacten in het keukendeel van ons gasthuis. Voorafgaand hieraan heeft hij allemaal berekeningen gemaakt van de hoogte en positie van de kastjes van de keuken. Een stopcontact moeten we denk ik laten doen en dat is die voor de oven. Dat is nl een stopcontact met 5 polen. Verder functioneren nu alle lampen en hotelschakelaars naar behoren. 

 Morgen vertrekt Greetje weer naar Amsterdam. We brengen haar in Linköping naar het vliegveld. Greetje heeft hard gewerkt en veel geschreven. We hebben deze keer niet zoveel gezellige uitstapjes met elkaar gemaakt en wel een heel gezellige week met elkaar gehad. Iedereen was bezig met de eigen dingen en tussendoor hadden we gezellige pauzes. Het was prima zo. Ondertussen heeft ze ook meegedaan aan het denkproces over de te plaatsen keuken. Daarin hebben we nu een keuze gemaakt en morgen zullen we naar de Ikea, wanneer we toch onderweg zijn om Greetje weg te brengen. De bestellijst voor de keuken hebben we gemaakt.

Deze laatste avond zijn we lekker uit eten geweest. We zouden eigenlijk naar Ida's brygga in Karlsborg gaan maar die was gereserveerd voor vanavond. Daarna was de keuze voor Thai eten snel gemaakt. Heerlijk en heel gezellig. Na het eten zijn we nog eventjes naar Näs gereden en hebben we daar kort in het avondzonnetje gezeten.

Tidaholm en Marbodal

 Welkom op mijn blog op deze zaterdagmiddag 6 december. Bij ons was het vrijdagavond wel 'Zie de maan schijnt door de bomen' maar dan zonder het bijbehorende feest. Ik hoop dat de gezinnen die het feest in Nederland gevierd hebben, ervan hebben genoten.  En nu is het dan toch echt.... op naar de kerst.

In en rond ons dorp zijn ze momenteel heel druk met het uitscheppen van de bermsloten langs de wegen. Mogelijk verwacht men veel sneeuw of..... zijn het voorbereidende werkzaamheden voor een nieuwe deklaag op de wegen? We hopen dat laatste want de weg in ons dorp is toch echt wel aan onderhoud toe. Wanneer je nu over de kaalgeschraapte wegen rijdt voelt de weg ineens veel smaller met die diepe bermsloten ernaast. Een fraai gezicht is het nu niet maar voor het goede doel zullen we maar rekenen.

Vandaag hadden we een leuke dag. Samen met Suzanne en Fredrik zijn we naar.....

geweest.  Dat is een regio waar we normaal gesproken nooit komen. Het ligt net een beetje te ver uit de richting. Dat is jammer want die omgeving is best mooi en Tidaholm vonden wij wel enigszins een verrassing. Een stadje met nog veel gebouwen met historie (en dat is altijd leuk want dat geeft sfeer). Jammer was dat het een donkergrijze dag was wat het weer betreft. Donkere luchten en regendruppen gedurende de hele dag.

Wij waren op missie in Tidaholm. Er bevindt zich namelijk een echt heel mooie toonzaal van de Marbodal keukens. 

Eerst even een stukje geschiedenis over Marbodal. Het was het jaar 1924 dat een 'byggmästare' (een aannemer/timmerman) Carl Andersson (geen familie van Fredrik voor zover ik weet), in een periode dat de Zweedse vormgeving en architectuur binnen Europa in het centrum van de aandacht stond, een eigen timmerfabriek startte in Marbodtorp nabij Tidaholm. In 1933 namen zijn 6 zonen de fabriek over in een periode waarin er flinke bevolkingsgroei was en er veel aan nieuwbouw en vernieuwing van steden werd gedaan. Ze besloten zich te gaan specialiseren in keukens. Dat werden in Zweden geproduceerde keukens met een focus op kwaliteit en functionaliteit. Dit alles gebeurde in Tidaholm.

Wat was het dan ook een enorme klap in het gezicht van alle werknemers in de fabriek te Tidaholm toen de directie op 4 december 2019 aankondigde dat de keukenproductie zich zou gaan verplaatsen naar een moderne functionele en nieuwgebouwde fabriek in Jönköping. Werknemers waarvan generaties in de keukenfabriek hadden gewerkt, zagen hun werk verhuizen. Ik weet nog wat een drama dat destijds was. 

Gelukkig is de afstand tussen Tidaholm en Jönköping overbrugbaar met 52 minuten reistijd zonder file.

De showroom van de keukens staat nog steeds in Tidaholm in een prachtig pand gelegen naast het stadscentrum. Het is een showroom om je vingers bij af te likken. Zo smaakvol ingericht met perfect geplaatste en mooie keukens.

de showroom van Marbodal

Nu is het niet zo dat wij op pad zijn voor een nieuwe keuken voor in ons huis. die keuken hebben wij in het voorjaar van 2017 grondig gerenoveerd en die keuken functioneert nog steeds prima. Nee wij zijn op stap met Suzanne en Fredrik omdat zij een nieuwe keuken hebben uitgezocht in Tidaholm. Het ligt in de bedoeling dat wij hen gaan helpen met het plaatsen van de keuken en met het aanpassen van de huidige keuken.... in omgekeerde volgorde dan. Een aardig karweitje dus.

Nadat wij onze ogen hadden uitgekeken in de showroom hebben we geluncht bij de Thai en zijn we nog even door het centrum gewandeld. Veel karakteristieke gebouwen vind je daar.

een wijnhuis

stadsbibliotheek en cultureel centrum

Het liep al tegen het einde van de middag toen we weer in Hjo terug waren. Daar nog de nodige nametingen gedaan vanwege een door Gerrit ontdekt foutje in de ontwerptekening, om daarna door te reizen naar huis. 

Toen we weer bij ons kacheltje zaten vroegen we ons af waar deze dag gebleven was. De dagen vliegen voorbij!

Heb het heel goed allemaal en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij!! Wordt vervolgd....

Insecten waar ze niet moeten zijn

Vandaag stond in het teken van insecten. Die bevonden zich op plaatsen waar het niet handig is. De eerste vondst was in het stookhout hok. Daar was ik gisteren aan het werk, onkruid weghalen tussen de stenen van het tegelplateau voor het hok, waarbij ik ontdekte dat het hout wat naar voren begon te hangen. Dat gebeurt wel vaker en dat komt waarschijnlijk omdat het hout droogt en daardoor krimpt. Toen ik het zag besloot ik met een blokje stookhout met een recht vlak het voorover hangende deel terug te slaan. Tot mijn schrik kwam er een wolk wespen uitvliegen waarvan er eentje recht op me afkwam om me in mijn arm te steken. Het was gelukkig een schampschot met weinig gif want ik heb er weinig last van gehad. Ik sloeg later nog eens met hetzelfde stuk hout op het middenschot en wederom kwamen er veel wespen uit. De conclusie was snel getrokken, er zit een wespennest in ons houthok! Niet fijn want we hebben nog in de planning staan om het recent geleverde nieuwe hout in het hok te brengen en zo kunnen we er niet werken.

Nu wil je natuurlijk liever geen insecten doden want ze hebben een functie in de natuur maar een verblijf maken in ons houthok, terwijl we daar nog aan het werk moeten, is gewoon niet handig.

We zijn naar Mariestad gegaan om daar een spuitbus wespen spray te kopen. Weer thuis hebben we ons wat ingelezen over wespen. Het blijkt dat ze 's avonds allemaal naar het nest terugkeren om daar voor de avond en de nacht te verblijven. Dus 's avonds zou de beste tijd zijn om ze te verdelgen.

Ja ik vind het echt erg voor die wespen maar het kan niet anders. Gerrit had zich goed voorbereid op deze klus en we hopen dat we nu straks ( morgen of overmorgen wel te verstaan want nu zitten we gezellig in de keuken elk iets voor onszelf te doen) in ons houthok aan het werk te kunnen.

Net voordat we met de wespen verdelging aan de slag zouden gaan, zagen we plotseling allemaal mieren in de vensterbank van de keuken lopen. Ik weet eigenlijk niet zeker of het wel mieren waren want ze waren flink groter dan de gewone mier en ze konden ook vliegen of springen. Toen we even iets nauwkeuriger keken, zagen we ze ook op de vloer van de keuken en nog even later ontdekte ik dat ze bij onze kakelugn tevoorschijn kwamen. Uit een van de rookkanalen volgens mij. We hebben de 'mieren' zoveel mogelijk opgezogen en hebben toen de kachel aangedaan. Nu zijn we er naar het zich laat aanzien weer van verlost.

ze liepen echt overal

Nu we toch zo op insektenjacht waren heb ik gelijk de langpoot spinnen uit het trapgat van de kelder gezogen. We zijn nu in de keuken weer verlost van de zichtbare insecten.

Het ritje naar Mariestad kwam Gerrit wel gelegen. Vanochtend heeft hij nieuwe zomerbanden onder de Volvo laten zetten. Al weken lang mopperde hij op het lawaai dat de oude banden maakten. Ik ergerde me er niet zo aan maar hij wel. Bovendien zat er nog maar 1.5 mm profiel op de voorbanden. Dat kan nog net maar biedt te weinig bescherming bij grote hoeveelheden regen op de weg. Dus toch nog maar tweede helft zomer, nieuwe zomerbanden aangeschaft.

Veiligheid voor alles! Met het tochtje naar Mariestad konden we de nieuwe banden even inrijden. Na 50-100 km moet je ze nog even natrekken en dat hebben we er nu wel mee gereden.

In Mariestad nuttigden we bij wijze van uitzondering een kopje koffie met iets lekkers erbij. Dat doen we anders nooit omdat we, wanneer we in ons gewone doen zijn, suikervrij/koolhydraatarm eten.  Daarmee zijn we nu net weer begonnen nu het klussen klaar is en de verhuizing ook. Maar..... ik had de hele dag honger, wel niet echt honger natuurlijk dat is iets wat we niet kennen zei mijn moeder altijd, maar een honger gevoel. Ik heb dat eigenlijk nooit maar vandaag eens wel.  Pas toen we weer thuis waren was mijn hongergevoel weer verdwenen. 

We zaten te smikkelen in 'Lundstedts konditori'. Dat is geen eendagsvlieg (om maar even in het thema van deze post te blijven), nee de 'konditori' is er al vanaf 1911. Hieronder zie je een foto van de eerste Lundstedt's, Bror en Sara. Nu wordt de 'konditori' gedreven door de vierde generatie. Sinds 1911 is het motto: ' Vi bakar så det smakar' en dat kunnen wij nu beamen!!

                                                               

Vanavond hebben we nog tot laat in de tuin gewerkt, zittend werk deze keer want we moesten met een schraper het groen tussen de tegels van de paden weghalen.

De strijd tegen het onkruid is in Zweden bijna onbegonnen werk. Je knippert een keer met je ogen en het zit er alweer. Maar ik had, toen Gerrit de banden liet omzetten, in het tuincentrum te Mölltorp een paar plantjes gescoord voor in het tuintje achter bij de keuken. Na de aanplant ervan vanavond, heb ik dat  tuintje gewied en toen vonden we dat we het pad ook wel even konden doen. Het was een mooie avond dus dat kon prima. Alleen de muggen he.....daar hadden we wel wat last van maar die hebben we nu maar laten vliegen. 

het lijkt een goed perenjaar te worden.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons. Wordt vervolgd.......

Een dagje Värmland

Oh oh oh wat hebben we dit weekend veel regen. Gisteren (dat was zaterdag 5 juli) regende het de hele dag. soms een beetje minder (2 drupjes op de weerapp) soms een beetje meer (3 drupjes op de weerapp). Geen weer om ook maar iets buitenshuis te doen. Wel... geluk bij een ongeluk hebben we een lijstje en daarop staan warempel ook een aantal werkjes binnenshuis. Een van die dingen was 'keuken van links naar rechts en van boven naar beneden uitsoppen. Niet dat ik er veel zin in had maar het moest van mezelf! De koelkast had ik deze week op een ochtend na het ontbijt al eens onder handen genomen en die is er bijzonder van opgeknapt en naar buiten kijkend dacht ik 'nu of nooit'. Met het laatste stukje brood nog in de mond zei ik tegen Gerrit dat ik vandaag in de keuken te vinden zou zijn. Toen wist hij wel hoe laat het was en zijn antwoord was dan ook ' ik ga buiten de camper schoonmaken'. 

Ik begon zo omstreeks 12.00 uur met de keuken en om half zes was ik klaar. Ik ben tevreden! Gerrit ook, en hij ging dan ook direct in de keuken aan de slag met het bakken van vis- en aardappelblokjes in de airfryer. Weg was mijn groene-zeep lucht. Maar goed 'alles verandert van moment tot moment' en het beste is om dit te accepteren. We kregen een hapje eten en dat was belangrijk na een hele dag hard werken. Hier dan toch nog even mijn super schone keuken.....

We hebben zo hartje zomer vijf dicht bij huis dieren. Op de foto hieronder staan ze in het weiland achter onze tuin. Helaas regent het en zien we niet veel meer dat dit. De verzameling dicht bij huis dieren zijn een ree met een jong, twee kraanvogels (zonder jong) en een haas die een LAT relatie lijkt te hebben. De ree en het jong blijven dicht bij elkaar, ree en kraanvogels en hazen verdragen elkaar en blijven zo'n beetje 100 meter van elkaar verwijderd. Voor ons is hun aanwezigheid heel aangenaam nu we zelf geen huisdier meer hebben. We voelen ons dan ook een beetje met hen verbonden.

hier staan ze ergens

Vandaag (dat is zondag 6 juli) hebben we een geheel andere dag. Niet dat de zon nu opeens volop aanwezig is in het weerbeeld, nee.... nog steeds drupjes onder een donkergrijze wolk. Nee vandaag moesten we bijna de wekker zetten. We gingen voor ons doen vroeg op pad. 

Ongeveer, (ik zou schrijven begin juni maar bij controle blijkt het 11 april te zijn geweest) begin april dus kreeg ik een appje en een telefoontje van Nel (van Jan en Nel) dat ging over een aantal Friestalige boeken. Ze waren tijdens één van hun campertochten in een loppis in Kopperberg en in die loppis bleek een hoekje Friestalige literatuur te zijn. Wel Nel wist dat ik graag lees en blijkbaar ook dat ik wel eens een Friestalig boek lees dus ze vroeg of ik interesse had. Ze noemde me een paar titels en auteurs en ik hapte graag toe. Ze heeft drie boeken voor mij gekocht en ik zegde toe ze te komen halen. Ik kreeg ze ook nog eens cadeau!! Hoe leuk!

Maar ja.... we hebben een gevulde zomer en wanneer komen wij er aantoe om die boeken te halen. Wel, als geschenk uit de hemel kwam er dit weekend dus veel regen en hadden wij onze binnenshuis-klussen bijna allemaal doorgestreept. Dit leek ons een goed moment! Gelukkig konden Jan en Nel ook. Wel hadden ze halverwege de middag een afspraak  met de Formule 1 maar dat wisten wij vooraf (dat zij grote liefhebbers zijn van de F1). Dus wij vroeg uit de veren op de zondagochtend voor onze eerste lange rit met de elektrische Volvo! De 389,5 km van vandaag konden we overigens ruim op één batterij-lading doen. We hadden bij thuiskomst nog 16% over. Maar terug naar de rode draad.

Wij werden zo rond het middaguur zeer hartelijk door Jan en Nel ontvangen met koffie en zelfgebakken taart. Dat viel er bij ons wel in. We hebben heel gezellig bij hen in de nieuwe veranda zitten bijpraten. Wat was het gezellig en tot onze grote verassing had Nel ook nog eens een complete maaltijd voor ons klaargemaakt echt super! en lekker! Natuurlijk weten we 'alles' van elkaar omdat Nel en ik beide bloggen. Gelukkig kun je je altijd nog verdiepen in bepaalde onderwerpen zoals timmeren, vogels, gezondheid etc. Tijd tekort! Lieve mensen, bedankt voor de boeken!! en voor een heel gezellig bezoek. En Nel.... ik heb het nog even voor je opgezocht maar het was 2018 .

Wel een beeld zegt meer dan duizend woorden.....

Vier uur vertrokken we weer, de F1 was denk ik al van start maar die start kunnen ze vast nog wel in de herhaling terugkijken. 

We deden op de terugweg nog een klein boodschapje in de IKEA en de JULA en reden daarna terug naar huis. 

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij!! Wordt vervolgd......

 

We zakken in de stront

Dat wens je natuurlijk niemand toe...toch overkwam het ons vandaag. We hadden besloten een mooie wandeling te maken langs Lila Näs en langs Roll. Een wandeling van ongeveer 10 km (beetje minder).

een eindje verderop zitten ze denk ik in de regen, wij hielden het droog

 Halverwege het laatste stukje kwam Gerrit met het voorstel om een binnenpaadje te nemen. Dat pad hadden we nog nooit gelopen maar hij had op de app gezien dat het in ons dorp uitkwam. Niet negatief t.a.v. een nieuwe uitdaging besloten we dit nieuwe pad te nemen. Tijdens het lopen bemerkten we dat delen van dit pad waren afgezet met schrikdraad maar wel met een handvat eraan zodat je het kon openen en sluiten. Ons dorp kwam al snel volledig in beeld en zoals we dachten kwamen we uit bij de boerderij. Daar was het pad weer afgesloten. Gerrit opende de toegang weer en ik erdoor met de drie honden. Wel alle vier en later vijf zakten we tot onze enkels in de stront weg. Ja en wat doe je dan.....Kies je ervoor weer terug te gaan en verder te lopen op het vertrouwde pad of loop je door. Ik opperde om door te lopen, we konden immers ons huis al bijna zien en waren nu toch al vies. Al glibberend in de koeienstront gleden we verder. Onze honden vonden dit een vreemd gebeuren en keken ons raar aan. We moesten zo om de boerderij heen glibberen en kregen uiteindelijk weer vaste grond onder de voeten. Weer thuisgekomen moesten we eerst 16 'poten' afspoelen. Bij 12 gaf dat wel enige weerstand. 

weer schoon

Gelukkig heeft iedereen nu weer schoon zijn plek gevonden in de keuken. Niet een pad dat voor herhaling vatbaar is, dat is ons duidelijk geworden!

14 jaar en nog met gemak 10 km in de poten

De dag van gisteren bracht ons blad. De grote beuken in de voortuin laten nu het blad vallen. Het regent de hele dag bladeren en we konden onze oprit niet meer onderscheiden van het gazon. We zijn er de hele middag mee bezig geweest, zo ongeveer 13 grote kruiwagens vol aangestampt blad afgevoerd naar de greppel achter ons huis. Resultaat was dat we onze oprit weer 'terug' hadden.

Oh oh....wat stond dat toch keurig! voldaan gingen we aan het einde van de middag weer naar binnen met een kleur op de wangen van het harde werken.

Vanochtend na het opstaan keken we nog even weer naar buiten om te genieten van dit opgeruimde uitzicht. Dit kwamen we tegen....

op de auto

naast de auto

We hadden nog even gedacht vandaag het blad in de voortuin op te ruimen maar dat idee laten we nog maar even los. Laat eerst al het blad maar vallen!

Wat is het toch een mooi seizoen De Herfst :-)