Geen klaagzang meer over het blad

Ik heb al een aantal keren een klaagzang gehouden over het blad in onze voortuin, deze keer heb ik positief nieuws! Gerrit en ik hebben lang nagedacht hoe we het herfst opruimwerk voor onszelf een beetje aangenamer zouden kunnen maken. We hebben gezocht op internet naar een grasmaaier met een goede zuigfunctie. We hebben namelijk nu wel een bladveger voor achter de maaier maar dat is A. een zwaar ding om uit de garage te trekken en B. een zwaar ding om achter in de greppel te legen. Na de laatste keer dat Gerrit dit had gedaan ging hij de dag daarna stevig door zijn rug en dat heeft wel een aantal weken geduurd voordat die rug weer wat stabiel werd en dat terwijl hij geen klager is, zijn hele werkzame leven is hij niet meer dan 1,5 dag met ziekteverlof geweest. Dit laatste even om het in een vergelijkend kader te zetten.

Terug naar de zoektocht. Gerrit vond op internet een prachtige machine, die ze volgens mij bij de kerk ook gebruiken om het blad op te zuigen. De Walker D21d

ja echt een prachtige machine, dat lijkt mij ook wel wat. Maar ja de kosten he.....Mijn moeder zou wel zeggen 'dat hast net samar yn in besketen doekje'.  Dat vertaal ik deze keer maar niet. Gerrit zou het er wel voor over hebben wanneer we dan tot in lengte van dagen het blad op een probleemloze manier zouden kunnen opruimen. We hebben het even laten bezinken. Er hing ook nog heel wat blad aan de beuken zodat het niet direct heel erg veel haast had gelukkig. 

Dit weekend, na een paar dagen stevige wind, was er dan toch heel wat blad uit de bomen gewaaid, we moesten wat.

Gerrit ging nadenken, iets wat me altijd blij maakt want dan komen er creatieve oplossingen. Op een gegeven moment, zaterdag tijdens de wandeling geloof ik, vraagt hij mij of ik denk dat onze aanhanger ook achter de grasmaaier gekoppeld zou kunnen worden. Wel.... ik denk veel na maar niet over het gevraagde onderwerp dus ik zeg hem dat ik dat niet weet.

Na de wandeling duik ik de garage in om de grashark, de sneeuwschep, de grote kruiwagen en de bladblazer te pakken. Die hebben we al een aantal jaar maar na de eerste keer gebruik had ik hem wat gediskwalificeerd. Ik vroeg aan Gerrit of hij met de maaimachine het blad in lijnen wilde blazen, dat kan namelijk. Zo gingen we samen bezig met het ordenen van het blad, op zo'n manier dat we het zo handig mogelijk zouden kunnen opscheppen. En nu komt het.......

Toen het gras er geordend bij lag, zo ongeveer na 45 minuten werk want deze keer lukte het heel goed met de bladblazer, waarschijnlijk omdat het blad nu goed droog was, verdween Gerrit met de tracker om na 15 minuten weer met de tracker terug te komen. En wat zie ik..... Hij heeft onze aanhanger erachter hangen. Ik loop naar hem toe en zeg dat we dan eigenlijk ook nog schotten nodig hebben om de zijkanten van de aanhanger op te hogen zodat er veel meer blad in kan. Ik wil het dan ook helemaal perfect hebben.

In de garage hadden we nog twee gebruikte platen spaanplaat staan 2.40 x 1.20 en die konden mooi als zijschotten dienen. Aan de voorkant hingen we een verhuisdeken en op de vloer van de kar een plastic zeil. Daarna reed hij met de aanhanger de tuin in en ja hoor, we konden maar raak scheppen. De ene rij blad na de andere verdween in de aanhanger. Zaterdag hebben we zo drie aanhangers blad uit de tuin gehaald. Was het anders zo dat onze grote kruiwagen (230 liter) na een schep of 6 vol was en geleegd moest worden in de greppel, nu konden we ons geluk niet op met dat we zo stevig door konden scheppen. Dat scheppen is namelijk niet het zwaarste werk want het blad weegt niks.

Kijk, hier komt hij aanrijden.....

Zo hebben we in een paar uurtjes tijd de hele grasmat opgeruimd en met drie aanhangers vol zeker 7 m3 blad uit de tuin gehaald. Dat is 35 kruiwagens blad. Daar waren we anders een paar dagen zoet mee want het heen en weer lopen en legen van de kruiwagen dat kost veel tijd en dat maakt het werk zwaar.

Vanmiddag heb ik met de blazer het blad uit de greppel voor ons huis geblazen en hebben we ook dit blad met de aanhanger opgeruimd. Daarna heb ik de hele tuin voor nogmaals schoongeblazen want er was toch alweer het nodige gevallen en  heeft Gerrit het blad onder de appelbomen aangeharkt en samen hebben we ook dit blad in de aanhanger geschept. Voor het legen van de aanhanger rijdt Gerrit naar de greppel achter de kerkgrond. Daar moet hij met het zaakje een stukje achteruit om goed bij de greppel te kunnen komen. Dan trekken we aan het zeil dat op de bodem van de aanhanger ligt en zo trekken we in één keer al het blad uit de aanhanger in de greppel. Met elkaar 10 minuten werk. Vandaag zijn we nog twee keer wezen legen, 5 m3 dus weer 25 kruiwagens. Vorige week hadden we op de oude manier het blad van de oprit opgeruimd en dat was (we hebben ze niet geteld dus het is een schatting) ongeveer 14 kruiwagens, bovendien hadden we uit de achtertuin ook wel 14 kruiwagens blad gehaald en eerder uit de zijtuin ook 12 kruiwagens. We zitten dus nu al over de 100 kruiwagens blad, het is blijkbaar een goed 'bladjaar'!

Het was al donker toen we klaar waren vandaag, twee uurtjes werk.

laat de winter nu maar komen

Nu moeten we de zijtuin nog doen maar dat stuk hebben we al eens ontruimd dus dat is nu niet meer het meeste werk.

Het is nu ook wat kouder, vanochtend rond acht uur vroor het en ook nu is de temperatuur tegen het vriespunt aan. Voor de eerste keer hebben we nu ook 's avonds de Karl-Johan branden.
 

Na een kleine tien kilometer lopen met de honden en het werken in de tuin, viel de spruitjesschotel er vanavond wel in.

Dit waren weer onze belevenissen van vandaag. We hadden een leuke dag en zitten nu gezellig in de keuken aan een kopje thee.

Ontvang een hartelijke groet van ons en .....wordt vervolgd.........

Met de aangepaste aanhanger in het blad

Het was gisteren of eergisteren dat ik bij het invallen van de schemering even door het raam naar buiten keek en werd verrast met dit prachtige uitzicht. Een prachtige wolkenlucht en wolkenflarden in het Vångdalen. Ik ben snel even naar buiten gelopen om het plaatje te schieten, dat altijd minder mooi is dan de ervaring zelf maar toch.... een cadeautje van de herfst.

Die herfst die brengt ons nog meer cadeautjes en eentje daarvan is een jaarlijks terugkerende gave.

Het blad!

Ik heb het even nagekeken maar meestal zijn we precies deze week druk met het bladruimen. Dat komt omdat de beuken altijd even tijd nodig hebben voor het loslaten. Ook nu hangt er nog veel blad in de bomen.

Dit veldje slaan we daarom eerst nog even over, als het blad hier echt gaat vallen dan gaan we ook hier los. 

Gisteren had Gerrit het blad dat op de oprit lag even met de zitmaaier weggeblazen want het loopt zo in. Vandaag was de actie van gisteren bijna niet meer waarneembaar, zo snel gaat het nu.

Dit jaar beginnen we voor de kijkers in beeld, helemaal rechts, het stuk tuin waar de Sauna staat en het houthok. Daar staan ook voldoende bomen zoals twee Lindes, twee Esdoorns, een Berk, een perenboom, een Beukje en een oude Eik. Deze bomen hebben bijna al het blad al laten vallen. Er ligt een dikke laag nat blad en het aanharken ervan kost veel kracht. Gerrit maakt met de grasmaaier 'bladbanen' zodat ik het blad alleen nog uit de moeilijk toegankelijke hoekjes hoef te harken. Die bladbanen scheppen we daarna samen in de aanhanger die nu is voorzien van schotten. Ik hark de boel steeds bij elkaar en Gerrit schept met de sneeuwschuiver.

De aanhanger kan nu aan de zitmaaier worden gekoppeld. Gerrit heeft er een trekhaak aan gemonteerd. Het grote voordeel van het gebruik van de aanhanger  is dat we nu niet steeds na vijf scheppen blad met de kruiwagen naar de stortplek hoeven te lopen. We kunnen nu lekker doorscheppen. In de aanhanger ligt een stuk plastic en daarop komt het blad. Wanneer we bij de stortplek zijn (dat is de greppel achter ons huis), dan trekken we aan het plastic en zo schuift het blad dan uit de aanhanger. Omdat het blad dit jaar zwaar is van de regen moeten we nu eerst de top er zelf even afschuiven, anders is de lading te zwaar voor onze ruggen.

Zo is het net te doen. We begonnen om 12.30 uur en stopten om 16.45 uur. Toen hadden we het rechtse stuk tuin, de greppel voor bij de weg en een deel van de oprit klaar. 

dinsdag

Morgen hebben we wederom goed weer, we hebben zelfs weer een beetje vorst. Met de muts op, de sjaal om en de handschoenen aan gaat het prima met het buitenwerk. Morgen gaan we verder met de oprit (ik hoop niet dat we die dan weer helemaal opnieuw moeten doen) en daarna verplaatsen we het werkveld naar de achtertuin. Ook de bomen achter zijn het meeste blad nu wel kwijt.

Een ander iets dat deze dag bijzonder maakte was Emke haar eerste dag op de 'Förskola'. De förskola is de eerste stap binnen het Zweedse onderwijs en is vrijwillig toegankelijk voor alle kinderen tussen de 1 en 6 jaar. Het eerste levensjaar is een kindje thuis bij de ouders die hiertoe een ruim verlof hebben. In de förskola heeft een kindje de mogelijkheid zich te ontwikkelen en te leren door middel van spel, knutselen en onderzoeken, elk kind in het eigen tempo. 

Emke heeft eerst een kennismakingsfase. Samen met Henk en Chang is ze 1-1,5 uur op school de komende dagen. Het is voor haar denk ik wel een beetje lastig dat ze nog niemand kan verstaan. Ze kan al best veel taal verstaan en praten maar dan in het Chinees of in het Fries. Ik denk dat het leren van het Zweeds best wel snel zal gaan en tot die tijd moeten Henk en Chang haar maar een beetje helpen (kunnen ze mooi alvast zelf ook een beetje Zweeds leren.) We lazen op de app dat de förskola gezellig is en mooi licht en ruim en dat de leidsters vriendelijk en toegankelijk zijn. Emke vond het er heel leuk, het is goed gegaan vandaag.

Daar zit ze tussen de andere kinderen in. Helemaal echt.

blosjes op de wangen

Wel dit waren weer onze belevenissen van vandaag. Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij! Wordt vervolgd......

 

Herfstwerk

De sneeuwstokken staan er ook al weer. Meestal worden die 's nachts geplaatst. Op een gegeven moment loop je op straat en zie je ze ineens weer staan. 

Vrijdagavond kwamen Fredrik en Suzanne bij ons en ze bleven ook bij ons slapen. Heel gezellig! Dan spelen we meestal ook even een potje pool. Deze keer niet als echtparen tegen elkaar maar de mannen tegen de vrouwen. De vrouwen wonnen!!!!

Sevs, hun hond, blijft een weekje bij ons logeren want de volgende dag vertrokken ze voor hun huwelijksreis. Een weekje Cyprus! Heerlijk zo

 nog even in het zomerse weer! Ik hoop voor hen dat het een heel leuke week gaat worden. Zaterdagochtend vroeg vertrokken ze naar het vliegveld Arlanda bij Stockholm.

Gerrit voelde zich zaterdag overigens niet helemaal fit. Wij hadden vrijdagmiddag onze jaarlijkse vaccinaties gehaald. Gerrit nam de vaccinaties voor Griep en Covid en ik alleen griep want de Covid dat had ik immers net achter de rug. Ik had gelukkig dan ook nergens last van. 

De priklocatie was deze keer in een lokaal in de Vesting te Karlsborg. We staan er dan in de rij met oude en kwetsbare mensen. Dat is nog steeds even wennen dat dit nu de groep is waar we bij horen. Gelukkig voelen we ons dan nog wel de 'jonge ouderen'. Ik hoop maar dat dit nog lang zo blijft. In de krant, ik meen het financieel Dagblad, stond een overzichtje over gezondheid van ouderen in verschillende Europese landen. In Zweden worden vrouwen gemiddeld 65.5 jaar gezond oud, dat betekent zonder klachten of lichamelijke ongemakken en leven ze nog 19,9 jaar met gebreken. Voor mannen is in Zweden de gemiddelde leeftijd tot waarop ze klachtenvrij leven 67.5 jaar en daarna leven ze gemiddeld nog 13.9 jaar met klachten. Voor Nederland liggen de gemiddelden een beetje lager. Wat daar de reden voor is dat wordt niet beschreven in het artikel. Binnen Europa zijn de verschillen aanzienlijk.

Voor ons persoonlijk, wel wij doen ons best gezond te leven maar ja hoe het gaat lopen en wat het leven voor je in petto heeft dat weet je gelukkig nu nog niet. Ik had de afgelopen periode (of eigenlijk was het wel langer dan een half jaar) wat klachten met een ontsteking in mijn schouder. Daar heb ik nu een prik in gekregen zodat het gelukkig nu weer een stuk beter gaat. Ik hoop maar dat ik daarmee nog in het donker paarse deel van de grafiek val met dit tijdelijke ongemak. Vervelend was het overigens wel want ik kon er 's nachts maar moeilijk mee slapen. Dat gaat nu ook weer beter!

Dat komt mooi uit want we moeten ook in het blad. Het liefst wachten we ook nog op de beuken omdat daar echt enorm veel blad uitkomt maar die beuken die laten het blad pas heel laat vallen. Vandaag (zondag) hebben we daarom de eerste ronde afgewerkt. Het is al een aantal dagen mooi droog weer met af en toe het zonnetje erbij dus het blad was deze keer lekker droog. Ik hoefde zodoende niet te harken (dat had ik niet aangedurfd met mijn schouder) nee ik kon het blad met de blazer op een lange rij blazen. Gerrit ging er achteraan met de aanhanger achter de grasmaaier om het blad er met de sneeuwschuiver en de grote tuinhark in te scheppen. Hij heeft schotten gemaakt die we in de aanhanger kunnen plaatsen zodat we het blad meer dan een meter hoog kunnen opscheppen. In de aanhanger past nu zo'n 3 kuub blad. Zit hij vol dan rijden we naar de greppel achter de kerkgrond en daarin storten we dan het blad. Dat gaat mooi vlot met een plastic doek op de bodem van de aanhanger. Daar trekken we dan aan en hoppa, al het blad in de greppel. Ietsje meer dan twee uurtjes werk en toen was voor ons huis alles klaar. De eerste 10 kuub zijn aan kant. Nu achter nog en vervolgens wachten op de beuken.

Deze foto is van achter ons huis maar zo zag het er aan de voorkant ook uit. 

het resultaat van vandaag

De hosta's, die ook deze zomer weer zo mooi stonden, hebben nu na de eerste nachtvorsten de moed ook opgegeven. Zo wordt het op dit moment alsmaar bruiner om ons heen.

Zo hadden we dus een actieve zondag maar heerlijk om zo de hele dag buiten te zijn want voordat we in het blad gingen maakten we eerst een wandeling met de woefen. 

Ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij en wordt vervolgd.....

 

Een krant....

In het voorjaar ben je altijd heel erg gelukkig wanneer de bladeren weer aan de bomen verschijnen, over diezelfde bladeren heb je in de herfst wat meer bezwaarlijke gedachten. Het is hetzelfde blad, dat kan er niets aan doen. Je gevoel wordt niet bepaald door het blad op zich maar door je gedachten over het blad. In het voorjaar zijn dat gedachten over dat de natuur weer mooi groen wordt, dat het weer aangenamer wordt waardoor je meer buiten kunt zijn, kortom gedachten die over 'genieten' gaan. In de herfst gaan de gedachten veel minder over genieten maar over hard werken bij lager wordende temperaturen of regen, of ze gaan over meer binnen moeten zijn in de herfst en de winter etc. Het blad is het blad, het komt en het gaat zoals alles in het leven of zoals Gerrit zei onder het bladeren opruimen vandaag 'Uit de boom komt gij en tot de boom zult gij wederkeren', als variant op een andere tekst.

Dit zijn zo mijn innerlijke overpeinzingen terwijl ik vandaag de hele dag in de weer was met de bladeren. Elk jaar halen we 32 containers van 300 liter bladeren uit de tuin, voor mijn gevoel zijn het er dit jaar nog meer en de bomen zijn nog niet kaal. We zullen dus nog wel een keer een dag in het blad moeten. Gerrit met de borstelbak en ik met de hark om de greppel voor ons huis leeg te harken. Het was overigens geen straf om vandaag buiten aan het werk te zijn, we hadden heerlijke weer.

Vandaag hebben we ook ons allereerste abonnement afgesloten. Op zich was het heerlijk hoor om abonnementloos door het leven te gaan. We lezen de krant op internet, vaak de gratis editie van de krant maar die heeft vaak toch wat beperkingen. Van meer en meer kranten kun je per maand maar een stuk of 4 artikelen lezen. Daarom hebben we besloten een investering te doen in een abonnement op een Zweedse krant en we hebben gekozen voor de digitale Dagens Nyheter, in de volksmond DN genoemd. De DN is een onafhankelijk Liberale krant, de krant met de grootste oplage in Zweden. De keuze was tussen de DN en Svenka Dagbladet. Die laatste is ook een mooie krant maar staat zo vol met lange achtergrondartikelen dat je niet meer van je stoel afkomt 's morgens. 's Ochtends na het ontbijt nemen we, wanneer we niet naar school hoeven, uitgebreid de tijd om de krant te lezen.

Vanavond hebben we verder gewerkt aan het opzetten van de weef. Nadat alle 246 draadjes door de schachten zijn gehaald moesten ze vandaag door het 'sked', o...ja nu weet ik het weer 'het riet', zo heet een sked in het Nederlands, worden gehaald. Het patroon zit nu ingeregen in het getouw maar daarmee zijn we er nog niet. Nu moeten de schachten nog aan de pedalen worden gekoppeld en wel op zo'n wijze dat met het indrukken van de pedalen het patroon ook daadwerkelijk ontstaat. De pedalen maken dat de schachten naar beneden en omhoog gaan. De schachten werken als een weegschaal, gaat de ene naar beneden dan gaat de andere omhoog. Om dat aanknopen van de pedalen te kunnen doen hebben Gerrit en ik de halve avond op de grond gelegen.

 Ik kan je verzekeren dat het een wat ongemakkelijk pose is waarin je dit knoopwerk moet uitvoeren. We hadden in dit hele proces van opzetten tweemaal gecontroleerd of we alles goed hadden gedaan en schrokken ons dan ook een hoedje toen bij de eerste weefinslag bleek dat er twee draden van de ketting niet goed liepen. Dat was nog weer een heel gezoek naar de fout. Gelukkig vonden we die en was de fout gemakkelijk te herstellen door het omwisselen van twee draden in het riet. Daarna liep het goed en heb ik met de scheringdraad een soort van aanslag gemaakt waar de weef tegenaan gezet kan worden. Het was wederom één uur voordat we op de bank zaten.

Maar daar staat ie dan, het gerenoveerde en ingeregen Glimåkratje! Klaar voor de start in zijn nieuwe leven, alles doet het. Ik hoop dat er nog vele weven vanaf zullen komen. Het was een hele klus, we zagen al eens voorzichtig naar de grote broer die ernaast staat. Dat zal niet gaan lukken in de avonduren, daar moeten we echt dagen voor uittrekken om die in te spannen. Dat komt nog!
Ik wens een ieder van jullie een heel fijn weekend toe!....

Wordt vervolgd.....

De aanhanger achter de grasmaaier

We hebben deze week redelijk weer en omdat we veel blad hebben, zijn we ook veel in de tuin aan het werk om het op te ruimen. Woensdag maakten we het resterende deel van de achtertuin bladvrij en donderdag de tuin op zuid voor het hek. Daar lag niet echt heel erg veel waardoor we het blad niet met de grasmaaier op rijen konden blazen, nee daar moest alles met de hand bij elkaar worden geharkt. Een halve middag werk, de andere helft ging Gerrit het gras voor de laatste keer maaien en maakte ik een begin met het schoonzoeken van de moestuin. Later kwam Gerrit om te helpen met het laatste stukje. Met elkaar waren er toch drie uurtjes zoet mee. 

De moestuin zoals die erbij lag. Wel te zien dat we er een poos niet aantoe zijn gekomen om de moestuin te verzorgen. De stokken van de stokbonen zijn omgewaaid in de storm die we een aantal weken geleden hebben gehad. In die storm legde een van onze Esdoorns, die achter ons huis aan de rand van de achtertuin staan, voor de helft het loodje. Dat hout hebben we inmiddels opgeruimd en de nog staande helft daarvoor komt de arborist (tenminste dat hopen we want de goede man heeft het erg druk).

Nog even een foto van het resultaat :-)

zo kan het de winter wel in toch....

Vandaag, vrijdag hebben we echt schitterend herfstweer, het lijkt wel zomer, dan heb je toch echt zin om naar buiten te gaan. De voortuin in dus om het blad van de beuken op te ruimen. Een van de beuken is zo goed als kaal, de andere staat nog vol in het blad. Het risico is dat we twee keer moeten, dat nemen we dan maar voor lief. Voorheen hadden we altijd veel werk van het beukenblad. Het is namelijk zwaar en het is veel. Tegenwoordig hebben we het snel klaar. Gerrit blaast met de grasmaaier het blad op sporen, haakt de aanhanger achter de grasmaaier en daar scheppen we dan per spoor het blad in. Gerrit schept, ik hark. In de aanhanger hebben we een zeil liggen. Is het blad droog dan trekken we in één kaar al het blad in de greppel achter ons huis, Vandaag is het blad nat van de regen die we hebben gehad. Dat betekent dat we eerst wat blad uit de aanhanger moeten harken. Daarna kunnen we dan aan het zeil trekken om de aanhanger te ontdoen van zijn last. 

Dit is het blad op de kerkgrond. Die grond is niet van ons en dat hoeven we niet te doen. Of misschien toch een beetje zodat het niet onze tuin inwaait.

klaar voor de volgende vracht

en kijk eens hoe mooi het beukenblad daar ligt...

Toen de voortuin schoon was heb ik met de blazer het blad uit de greppel (de scheiding tussen onze tuin en de hoofdweg door ons dorp) geblazen de voortuin in en tegelijk ook het voorste stuk van de oprit. Nogmaals opruimen, legen en klaar is Kees. 

er lag genoeg al is het nog niet alles

Oh wat fijn!!!

En ja...... Deze moet dus nog :-( Zo op de foto lijkt het maar zo'n Beukje maar het is toch echt een reus!

Toen we klaar waren om half vier zijn we nog even een klein ommetje gaan maken. De zon ging namelijk zo mooi onder en de nevel kwam net opzetten. Een sprookje zo mooi.

Zo begon het

Een kort rondje maar hoor en met Saga (zo noem ik de groene Volvo en wel omdat ik steeds een bericht krijg van Tibber dat er een nieuwe sessie is gestart met Saga (het oplaadstation) wanneer de auto aan het station wordt gekoppeld om opgeladen te worden).

Het was een mooie dag!