Fika op de bruiloftslocatie

 

De winter weet van geen wijken! Gisterochtend werden we opnieuw en naar ik hoop voor de allerlaatste keer, wakker in een witte wereld.

27 april 2024

Gelukkig was het maar een dun laagje en toen we na ons ontbijt gingen wandelen om 11.00 uur was de sneeuw gelukkig alweer verdwenen. We hopen vanaf volgende week buiten iets van warmte te kunnen ervaren. In elk geval is Gerrit druk bezig met de voorbereidingen. Had hij eerder deze week mest over onze tuin uitgestrooid nu was hij bezig met de grasmaaier. Nieuwe olie, nieuw oliefilter, bougie schoonborstelen, het mes slijpen. Zo is die weer helemaal klaar voor het zomerse werk.

Gistermiddag gingen wij naar S en Fr. De voorbereidingen voor de bruiloft zijn in volle gang. Ze namen ons mee naar de feestlocatie om ons een er indruk van te geven. De locatie is in Hjo en dat is de plaats waar ze wonen en de feestzaal is landelijk gelegen en moet nog gepimpt worden. Je moet je voorstellen dat het dan zoiets als dit  gaat worden.....

We hebben op de locatie met hen een kopje koffie gedronken en ideetjes uitgewisseld. Ik heb verder niet heel veel in te brengen want ik zit niet in het organiserend commité :-) Daar houden de zussen zich mee bezig. Maar ideetjes uitwisselen dat kan natuurlijk altijd.

Doel van ons bezoekje was eigenlijk om ons tuingereedschap op te halen. Dit hadden we afgelopen herfst gebruikt bij het bouwen van hun houtopslag en was nog blijven staan om wat dingetjes af te maken. Nu hebben we het thuis weer nodig. 

Onderweg naar Hjo zagen we nog een mooi fenomeen. Vele akkers zijn op dit moment al omgeploegd, geëgd en ingezaaid. Gisteren scheen heel af en toe de zon even door de wolken heen en die welkome zon warmde het bewerkte land op. Blijkbaar werd dit pas bewerkte land warmer dan de lucht er boven want de akkers lagen te dampen in het waterige zonnetje.

Het grasland er omheen lag er normaal bij alleen boven de akkers zag je de damp opstijgen. Een wonderbaarlijk gezicht.

Overigens zijn er problemen met het Vättern, het lange uitgestrekte meer waar Hjo aan ligt en ook het hiervoor beschreven akkerland. Eigenlijk zijn er twee problemen met dit meer. Vorig jaar is er een nieuwe kreeft soort in ontdekt. Deze kreeft is een soort van 'killer' die veel grotere hoeveelheden organismen doodt dan dat hij kan opeten. Hij vormt daarmee een bedreiging voor de biotoop in het meer. Mogelijk is het de mens geweest die deze soort in het Vättern heeft gebracht. Op dit moment zit de kreeft meer aan de oostkant maar het lijkt een kwestie van tijd voordat het beestje overal aanwezig is. Men vreest ook voor een overdracht naar de omringende meren. Gevraagd wordt om materiaal zoals boten, visgerei en bijvoorbeeld zwemkleding steeds goed schoon te maken wanneer je van het ene meer naar het andere gaat. 

Vättern vid Kagensviken, Västanvik den 24 april 2024, tio dagar efter den högsta nivån syns översvämmad mark.Foto Birgitta Tallmonen

Het meer actuele probleem is de hoeveelheid water in het meer. De grote hoeveelheden sneeuw en regen heeft invloed op de waterstand en er is een risico voor overstroming. Ook in Hjo zie je dat het water hoog staat, wel bijna tot aan de strandhuisjes op het strand. Er is maar beperkt mogelijkheid tot het laten aflopen van het water. Mogelijk via het Götakanaal naar de Oostzee. Het lijkt me een heel gedoe want dit kanaal ligt vol met sluizen. Het is de hoogste waterstand sinds april 1999  (88,89 meter över havet).

Vattennivån i Vättern vid Motala de senaste 12 månaderna. Det observerade vattenståndet i svart linje i förhållande till varje månads högsta och lägsta värde sedan regleringen av sjön 1959.Illustration smhi.se

bron SHMI

Vandaag zondag is het grijs weer en miezert het een beetje. Ik hoop dat het weer een beetje opknapt en we lekker met Gösta naar buiten kunnen maar er is geen wind zodat ik vrees dat we ons het grootste deel van de dag binnen zullen gaan vermaken. Ook dat zal wel weer lukken :-)

Heb het goed allemaal en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd......

Utnäset Natuur Reservaat.

De eigenlijke rondwandeling van ongeveer 5 km

De meest bekende attractie in onze omgeving is eigenlijk wel Tiveden National Park. Echt bijzonder prachtig om daar lange wandelingen te maken. Het kan echter voorkomen dat het er in het hoogseizoen zo druk is dat je amper plek kunt vinden om je auto te parkeren. Dan heb ik het over de hoofdingang, de andere ingangen zoals bij Vitsand en Ösjönäs daar kun je wellicht wel een plekje vinden alhoewel Vitsand ook erg in trek is.

Wanneer je het op prijs stelt om in een rustiger omgeving te wandelen of te recreëren dan is onze wandeling van vandaag wellicht een goed idee. Wij zijn in elk geval errrg enthousiast over deze omgeving. Ik heb er daarom even een kaartje bijgeplakt in deze post om aan te geven waar dit wandelgebied te vinden is. Ik moet zeggen dat ik van mening ben dat dit gebied beslist niet onder doet voor Tiveden National Park, het is alleen veel kleiner.

Het gebied heet Utnäset Natuur Reservaat. Het ligt op de grens van Västra Götaland en Örebrolän bij een heel klein dorpje Igelbäcken genaamd. Het is eventjes een beetje zoeken om dit gebied te vinden. Wanneer je rijdt op weg 49 van Karlsborg naar Askersund heb je op een gegeven moment een groot parkeerterrein met uitzicht over het Vättern. Dat laat je liggen en je rijdt nog eventjes verder tot je het bord ziet Utnäset Naturreservat en daar vind je een klein parkeer terrein aan de linkerkant van de weg. Voor het starten van je wandeling moet je vervolgens weg 49 even oversteken en de oranje route gaan volgen. Deze staat heel goed aangegeven.

Je kunt hier een prachtige wandeling maken langs de rand van het Vättern meer met schitterende uitzichten over de scherenkust die het Vättern hier rijk is. Je kijkt je echt de ogen uit. Het water van het Vättern is hier kraakhelder en je kunt meters de diepte inkijken en het gebied is absoluut niet druk. Wij zijn op onze wandeling niemand tegengekomen en dit terwijl het nu toch midden hoogseizoen is. De route is ongeveer 5 km lang en het is een beetje klimmen en klauteren. Wij hadden de honden mee, bij de start moet je even over houten vlonders lopen, voor ons prima maar voor de honden gaf dat even wat problemen met hun poten. Na even wennen wisten ze zich er goed mee te redden, goed kijken en de poten breed neerzetten en toen ging het goed. Dat is overigens maar een klein stukje de rest is een goed begaanbare trail.

Ik kan er verder van alles over schrijven maar de foto's vertellen het verhaal beter dan ik het kan.

kristalhelder water waarin je meters diep kunt kijken...

Halverwege zijn we even gaan zitten op de rotsen aan de waterkant om zo te kunnen genieten van het uitzicht en om even iets te drinken en te eten. Zo konden ook de honden even rusten, die raken tenslotte al een beetje op leeftijd.

Halverwege, nog 2.5 km Arvid....

We zagen hier in het bos al de eerste paddenstoelen. Hieronder zie je een slak die zich te goed doet aan een stukje eekhoorntjesbrood.

Toen we de wandeling hadden gelopen zijn we nog even doorgelopen in het dorpje Igelbäcken. Daar staat nog een oude ijzersmelterij. Daar gaan we een andere keer nog eens naar terug om het beter te bekijken.

Wordt vervolgd....

We voelen ons als Hobbits in Midden Aarde.....

Hij is klaar....onze kast. We zijn er een kleine week mee zoet geweest, met dit koopje van Marktplaats nu zo'n 6 jaar geleden. Lang had ik gezocht naar een kast voor in onze woonkamer en eindelijk vond ik deze honderd jarige in noord Groningen. De koop was destijds snel gesloten en gelukkig paste de kast, die uit twee delen bestaat, in de auto.

De toon van onze eetkamer was donkerbruin. Ik had namelijk ook nog een dressoir en een eethoek op marktplaats gevonden. Die eethoek nam veel ruimte in omdat de stoelen niet goed onder te tafel geschoven konden worden, ook werd het geheel wat wiebelig zodat we voor de feestdagen een nieuwe eethoek hebben aangeschaft. De tafel ervan is van geolied eiken waarbij het donkerbruin niet zo heel mooi meer combineert. Daarom besloten we om de kast te demonteren en te schuren. We wilden hem graag lichter hebben. Nu een weekje later staat hij weer in elkaar gemonteerd in de kamer. Alleen de bovenste deurtjes willen nog niet dicht. Waarschijnlijk moeten we de scharniertjes van de deurtjes li-re omdraaien, dan zal het lukken. Bovendien hebben we in het wasproces voor het verwijderen van de oude waslaag het nodige water gebruikt waardoor het hout waarschijnlijk ook wat is uitgezet. We wachten nog rustig een poosje en dan zal het met de deurtjes wel goed komen.

Het hout van de kast ziet er nu weer mooi uit, je ziet nu ook weer de houtstructuur en het mooie van eikenhout. De kast kleurt nu goed naar de nieuwe tafel en naar de vloer. Ons werk is niet voor niets geweest.  De kast is een buffetkast en de afbeeldingen die in het hout zijn gemaakt hebben allen te maken met eten. Daarom heb ik de kast ook opnieuw ingericht met mijn, evenzo op Marktplaats gevonden, Thun servies. Een servies met prachtige kitscherige gouden randen. De kinderen willen dit servies liever niet gebruiken omdat het niet in de vaatwasser kan :-). Maar op hoogtij dagen zet ik het toch op tafel en de rest van het jaar kan ik er nu mooi naar kijken. Ook de glazen die in het kastje staan vond ik op Marktplaats. Geslepen glas op een prachtige gedraaide poot. Een hoekje in onze eetkamer, volledig in overeenstemming met de leeftijd van ons huis, alles met spullen die er al waren, die ik alleen nog maar hoefde te vinden. Dat vind ik leuk!

Zaterdag ging geheel op aan het weer monteren van de kast. Hierbij namen het terugzetten van de geslepen raampjes veel tijd. Die worden namelijk in een sleuf geschoven waarna ze worden vastgezet met raamlatjes. In dit geval zeer dunne reepjes eikenhout die met een spijkertje worden vastgezet. Gerrit wilde echter niet met een hamer in de weer in deze delicate situatie en bedacht een nieuwe manier van spijkeren.

de raampjes met latjes....

Met een waterpomptang kneep hij de spijkertjes in de oude reeds bestaande gaatjes. We moesten dus per latje de juiste locatie van dit latje terug zien te vinden en dat lukte goed. Alles zit nu prachtig gemonteerd, zonder schade aan de glaasjes.

Nadat we twee dagen de voordeur niet uit het slot hebben gehad was het vandaag dan echt weer tijd voor een fijne wandeling. (Ik zal voorzichtig zijn met het gebruik van het woord 'fijn', want volgens onze Henk is dat het kenmerkende woord in ons gezin). In de aanvang van de herfst zouden we een keertje van Granvik naar Karlsborg lopen, dit is zeer specifieke info het gaat echter om een wandeling langs de kust van het Vättern, te weten het grote langgerekte meer in Zweden. Maar goed, we zouden daar toen wandelen maar moesten direct in aanvang van de wandeling nogal klimmen en klauteren over grote stenen rotsen die lagen bezaaid met natte bladeren. We glibberden toen alle kanten uit zodat we van verder wandelen hebben afgezien. Nu hadden we een paar dagen terug eens op onze landmeterkaart gekeken en daarop ontdekten we dat we elders ook konden starten met deze wandeling. Dat hebben we vandaag gedaan en het was een bijzondere ervaring.

Klangahamn...

De visrokerij bij Klangahamn..

De start was al prachtig! We zijn met de auto naar Klangahamn, gelegen tussen Karslborg en Granvik, gereden. Daar kwamen we uit bij een prachtige klein haventje met daarbij gelegen een visrokerij die ook nog eens open was. We zijn er naartoe gelopen en zagen dat men er aan klandizie vandaag een groot gebrek had. Er was niemand. Op een schuur gelegen naast het pad dat naar de rokerij leidt werden we verwelkomt door een aantal vriendelijk ogende vissenkoppen!

Het ontvangstcomité...

Je zou maar nooit weer in het Vättern gaan zwemmen!

Tijdens de wandeling waande ik me als een hobbit onderweg in Midden Aarde. Zo ziet het landschap langs de Vätternkust eruit. Terwijl ik al lopende een beetje doorborduurde op deze gedachten zei Gerrit tegen mij: ' Ik voel me net een Hobbit!

Een prachtige wandeling maar zeker geen gemakkelijk pad. Goed schoeisel en sterke benen zijn nodig op dit traject.

Op de terugweg naar huis zijn we nog even over Forsvik gereden. Hier zijn ze bij de sluisomgeving druk aan het werk met grondwerk. We zijn nieuwsgierig naar hoe het daar gaat worden. Vanaf de camperplaats ontstaat er nu in elk geval een beter uitzicht naar het meer. Of er aan de rand van het meer ook camperplaatsen komen, dat was nu nog niet duidelijk te zien.

Omdat dit de week was van de kast hier nog eenmaal een foto van het eindproduct....

Wordt vervolgd.....