De laatste dag van ons uitstapje stonden we op Hästholmen, aan het Vättern en recht tegenover Hjo, alleen het Vättern zit ertussen. We staan graag op Hästholmen. Het uitzicht is wijds, je kunt er fantastische zonsondergangen meemaken en het is altijd bijzonder om aan dit grote meer te staan. Gerrit zegt altijd: 'We staan aan zee'.
het uitzicht vanuit de camper
Nu zijn er natuurlijk meer camperplaatsen met deze kenmerken. Toch is Hästholmen bijzonder! Er zijn namelijk rotstekening gevonden van wel 3000 jaar oud. 91 afbeeldingen, dat is niet weinig toch.... De meeste afbeeldingen zijn van schepen, zeilende schepen, er zijn afbeeldingen van bijlen en van paarden en andere dieren. Het Zweedse woord voor paard is 'Häst' en daaraan heeft de plek haar naam te danken. In de tekeningen zijn zeven dieren te onderscheiden waaronder een tekening van een berenpoot. Ook is er een afbeelding van een wagen met twee wielen. Er zijn stenen gevonden met kuiltjes die erin zijn gemaakt 'Skålgroparna'. Mogelijk werden deze gebruikt voor het brengen van een offer om de goden goed te stemmen en zo voor het verkrijgen van voorspoed. Men dacht ook dat deze kuiltjes gebruikt werden door elfen om er hun meel in te malen, behalve 'Skålgroparna' heetten de kuiltjes dan ook wel 'älvkvarnar', waarbij 'älv' staat voor 'elf' en 'kvarn' voor 'molen'.
Opvallend is het grote aantal afbeeldingen van schepen, soms met, soms zonder bemanning. In de bronstijd en de vroege ijzertijd stond een schip ook symbool voor een graf. Men denkt dat de afbeeldingen op de rotsen van Hästholmen 'de vaart naar het dodenrijk', symboliseren.
Het afbeelden van paard en wagen had een bijzondere betekenis. Het paard kwam tijdens de bronstijd naar Noord-Europa en alleen rijke mensen konden zich een paard veroorloven. Het moet een symbool van status en macht zijn geweest. Het paard had ook een goddelijke status. Tijdens de bronstijd vereerde men de zon, en men geloofde dat deze door een paar paarden over het hemelgewelf werd getrokken.
Rotstekeningen werden hoogstwaarschijnlijk aangebracht in een cultische of rituele context. Als men kijkt naar de afbeeldingen en naar waar toentertijd elk voorwerp of dier voor stond, lijkt het waarschijnlijk dat ze werden uitgehakt tijdens rituele activiteiten. Aangenomen wordt dat de afbeeldingen een verbindingsschakel vormden tussen de mens op aarde en het goddelijke. Misschien voerde een sjamaan rituelen uit terwijl de afbeeldingen werden uitgehakt.
Bovenstaande informatie over de rotstekeningen heb ik vrij vertaald naar de tekst die bij de tekeningen te vinden is.
Deze tekeningen die zo oud zijn, maken deze plek zeker tot een bijzondere!
Wij hebben op de laatste dag van ons tripje een wandeling gemaakt door het natuurreservaat langs de kust. Voor ons was deze wandeling een primeur. Eerder wilden we hem al maken maar konden we met Gösta niet over de traphekken heenkomen. De wandeling langs de kust is echt prachtig en ook wel wat een uitdaging vanwege de grote stenen of rotsen die er liggen. Hieronder volgen enkele foto's, genomen tijdens de wandeling.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten