Op de scheiding van onze tuin en de kerkgrond naast ons huis staat een rij bomen. Die zijn van ons en het zijn Lindebomen. Aanvankelijk stonden er vier op een rij maar vorig jaar hebben we er eentje moeten laten kappen. Die boom werd te kwetsbaar. Vlak aan de weg staat in die rij bomen ook een afwijkende. Lang wist ik niet wat voor boom dit was. Hij ziet er ook niet uit met twee stammen die heel schuin overhellen. Deze boom is ook niet in een heel goede conditie want er groeien zwammen op de stam. Gistermiddag heb ik. uitgezocht om wat voor een boom het gaat.
Een deel van de zwammen in de boom
Het blijkt een Oxel te zijn, dat is een lijsterbes en wel een meelbes. Kenmerkend voor de meelbes is de witte viltige beharing aan de onderkant van het blad. De zwammen dat zijn Tonderzwammen of Roodrandhoutzwammen. Deze zwammen veroorzaken witrot en dat maakt het hout vezelig en daardoor verliest het tot wel 80% van zijn sterkte. De boom vormt dus een gevaar zo aan de rand van onze tuin hangend in de richting van de weg. In de zomer wandelen en fietsen er veel toeristen door ons dorp en mocht er iets met de boom gebeuren dan zijn wij daarvoor aansprakelijk. Je snapt het al... de beslissing was snel genomen. Die boom moest om en we wilden er niet lang mee wachten. Toen we al deze informatie op een rij hadden gezet besloten we de boom de volgende dag (dat is vandaag) om te halen. Gisteravond na het eten, ik was nog een tuintje aan het schoonzoeken, hoorde ik Gerrit al voorbereidingen treffen Hij kwam aanzetten met een touw, had met een soort van driehoek berekend hoe hoog de boom is ( één, één, wortel twee bij een hoek van 45 graden) en ik hoorde op een gegeven moment de kettingzaag lopen. Even later vroeg hij me om ergens mee te helpen en toen we daar zo stonden leek het ons een goed moment om de boom diezelfde avond nog om te halen. Er was nu geen verkeer op de weg, alles was er klaar voor en dan hoefden we er ook niet een nacht wakker van te liggen. Ik reed de rode Volvo in de goede richting en we spanden het touw strak. Eerst een driehoekje eruit, daarna de achterkant rondzagen. Toen kwam Gerrit naar de auto toe lopen en vroeg me voorzichtig te trekken. En ja hoor.... daar ging de eerste helft van de boom. (het waren immers twee stammen). Toen was de tweede helft aan de beurt, de slechtste. Ik reed de auto op de kerkgrond (want deze stam hing de andere kant over), weer het touw aanbrengen en Gerrit begon te zagen, eerst de driehoek en daarna achter rond zagen. Terwijl hij hiermee bezig was viel dit deel van de boom ook al. Sneller dan verwacht en in een iets andere richting. Maar gelukkig niet op het elektriciteitshuisje en niet op de lantaarnpaal en niet tegen de eik en wel voor een deel op de weg. Pfff die klus zat erop. De stam was van binnen helemaal hol en op sommige plekken was er nog maar weinig hout over. Vandaar dat de boom zo snel viel. Hij knapte gewoon door het gewicht van de boven hangende takken. We hebben de weg vrijgemaakt en de ergste rommel opgeruimd en toen het half elf 's avonds was, hebben we voor die dag de punt gezet.
Zo wat een zooi
Vanmiddag om twee uur konden we met een aanhanger vol boomkroon naar het stort rijden en daarna hoefden we nog slechts een aantal goede blokken naar het houthok af te voeren. De klus was geklaard, gelukkig!
Na het legen van de aanhanger hebben we in Karslsborg lekker een ijsje gegeten, wel verdiend!!
wat zaten we daar toch even met een voldaan gevoel te smullen van ons ijsje
Weer thuis, besloten we daarna de overgebleven bomen nog een beetje bij te snoeien want her en der groeiden wat wilde takken. Het ziet er allemaal weer goed uit maar het belangrijkste is dat we zijn verlost van een hoog risico boom.
alsof er niets is gebeurd
Het leuke is dat er aan de voet van de nu opgeruimde boom een jonge boom groeide. Die hebben we voorlopig laten staan. We gaan zien of dit een gezond groeiende boom is. Zo hebben we dan gelijk een vervanger.
We hadden trouwens maandag, voordat we ons verdiepten in de boom, al een boompje geplant. Bij het tuincentrum in Möltorp kochten we maandag een pruimenboom. Ik vind pruimen heel lekker en heb bijzondere herinneringen aan 'Reine Claude' pruimen, die is het dus geworden. Hij staat nu bij de appelbomen in de tuin op het zuiden.
we wensen hem een vruchtbare toekomst toe
Zo zijn we nu een heel eind op weg in de finale van de eerste tuinronde van deze zomer. Onderstaand nog even een beeld van de onkruidvrij geschoffelde oprit. Altijd een mooi gezicht.
Gerrit overpeinst 's avonds nog even al het werk dat we de afgelopen weken hebben verzet in onze tuin.
Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten