En...dan toch maar .... DE TRAP

De trap naar boven was een probleemgeval. Hij zag er vies en versleten uit. Eerder had ik al eens een poging ondernomen de treden te schuren. Dat was geen succes. Ik was een avond bezig met een trede en ik kon maar niet door de oude laklaag heen schuren. Ik heb het daarop geprobeerd met de verfföhn en met afbijt. Beiden geen succes. Hoe moest het verder met de trap. We hebben besloten een nieuwe schuurmachine aan te schaffen eentje die ronddraait, een zgn. schuurtol. Dat werkt beter maar geeft ontzettend veel stof omdat de tol dit alle kanten uitblaast.

Na de aanschaf van de schuurtol heb ik de trap vermeden. Steeds kwam het wel over in mijn aandacht maar net zo snel kwam er ook iets anders in mijn bewustzijn, waarmee ik dan aan de slag ging. Reden was dat ik er niet aan moest denken hoeveel stof het zou gaan geven wanneer ik de trap ga schuren. Nu veel ruimtes in ons huis gerenoveerd zijn,dacht ik gisteren dat het toch een keer van moet komen met die trap. Opties over het opnieuw overkleden van de trap met platen of met laminaat werden door Gerrit systematisch afgewezen. De oude trap hoort bij het huis en die laten we zoals die is, dat is zijn gedachte over onze trap.

Gisteren dacht ik nu moet het dan maar. Ik kan het werken aan de trap wel uitstellen maar het moet toch een keer.

Van een rol plastic heb ik een soort tunnel gemaakt; ik heb de onderkant en de bovenkant afgeplakt met dit plastic.

Daarna ben ik gaan schuren met de schuurtol. Mensenkinders wat een stof en wat een werk en wat zag ik eruit. Bij de pauzes moest Gerrit mij eerst buiten helemaal afkloppen voordat ik naar binnen kon gaan, zoveel stof. Ik ben een dag aan het schuren geweest.

Toen ik aan het einde van de dag de tunnel uitstapte zag ik op de overloop of allrum het volgende:   

Je zou denken dat we een witgelakte vloer hebben in de alrum. Laat ik je uit de droom helpen.... dat is niet het geval. Onze allrum ziet er doorgaans zo uit:

Na een dag schuren ziet de trap er dan zo uit. 

Op dat moment gaf me dat geen voldoening, wetende wat een schoonmaakwerk me te wachten stond. De rest van de avond ben ik aan het schoonmaken geslagen en daarna, aan het einde van de avond, zo rond een uur of 12.00 heb ik de trap in de hardwaxolie gezet. Dit betekende dan weer dat we niet direct konden gaan slapen omdat we niet naar boven konden. Uiteindelijk, toen we wat slaperig begonnen te worden zo rond een uur of half 2, zou Gerrit een ladder bij het balkon op zetten zodat we toch boven zouden kunnen komen. Dt werd mij te gek; ik stelde voor hardlopen bij de tap op de vliegen, zodat we er niet aan vast zouden kleven. De trap was bijna droog. Zo hebben we het gedaan. Heel hard lopen, zo hard als maar lukte na een dag hard werken.
Vanochtend ben ik eerst verder gaan werken met het schoonmaken van de allrum en daarna heb ik de trap met schilderstape afgeplakt. De gedachte was nl om de zijkanten en de stootplaat wit te schilderen. Dus dat alles eerst in de grondverf gezet en daarna toen de grondverf droog was in de lakverf (Wijzanol RAL 9010).


Als laatste nog  een detailfoto. Het resultaat is een mooie trap, en een schone allrum.

Wat deed Gerrit al die tijd. Wel die werkt door in het gastenverblijf. Het plafond zit er nu in, al het gipswerk is klaar, de oude radiatoren zijn eruit gehaald en plinten zijn gespijkerd. Nu ik de trap klaarheb wordt ik uitgenodigd door Gerrit om verder te komen werken bij hem in het gastenverblijf. Dat zie ik als een eer want tot nu toe was het zijn project.
Morgen gaan we eerst lekker wat anders doen.

Klusjes

Gisteren zijn we gezellig naar Skövde geweest om wat inkopen te doen en een beetje te lanterfanten.

Vandaag was het slecht weer en koud buiten het regende bijna de gehele dag. We hebben daarom vandaag wat klusjes gedaan en dingen afgemaakt die nog waren blijven liggen van het project woonkamer. De woonkamer is nu helemaal af, de gordijnen hangen weer en alles staat weer op z'n plek. De bank zit nu veel beter na de reparatie en versteviging van het zitgedeelte, het is een harmonieus geheel geworden vinden wij.

 In de keuken hebben we de Jie landskapsblommor tavlor (tegeltjes) opgehangen. Het is een hele verzameling zo aan de wand en meer kunnen er ook niet meer bij. Erg leuk dat de verzameling nu compleet is. Al met al had ik maar twee dubbele tegeltjes en die heb ik boven opgehangen.

Gerrit sproeit de olie op de vloer en ik wrijf het in; teamwork.

Het laatste klusje was nog het meest intensief. Nadat het in de olie zetten van de vloer van de vardagsrum (woonkamer) zo'n succes was hebben we ook de matsal (eetkamer) vandaag leeggehaald, de vloer met de hand met heel fijn schuurpapier opgeschuurd en in de olie gezet. Op de foto hiernaast kun je mooi zien hoe de vloer opknapt van de olie.
Daarna zijn we nog eventjes naar Töreboda gereden naar de Bygg Max om een probleem met de solskydd (luxaflex) op te lossen. Dat is gelukkig gelukt. De geleverde luxaflex was nl niet de opgegeven maat en aanvankelijk konden we deze niet terugbrengen en ruilen voor de juiste maat. Dat is nu gelukkig geregeld. De nieuwe zijn in bestelling en die kunnen we eind augustus ophalen.

Een heerlijke zondag

Een jaar terug ging ik met mijn dochter Greetje naar de plaatselijke Loppis van Anna en vonden we daar een drietal tegeltjes met landschapsbloemen erop. Dat waren tegeltjes die pasten bij 3 tegeltjes die ik  in Nederland op Marktplaats had gescoord. Door daar nu nog eens drie bij te vinden kregen we door dat dit een serie moest zijn. Na zoeken op internet werd ons duidelijk dat het gaat om een serie tegeltjes van JIE, de zgn landskapsblommor, een bekende keramiekfabriek in Zweden.

Toen ik daarover schreef op mijn blog kreeg ik van mijn zoon Henk als reactie.... Dit wordt een kwestie van Nu wil ik ze allemaal........

Natuurlijk, nu duidelijk werd dat het een serie is met van elke provincie een tegeltje met een specifieke bloem, wilde ik ze graag compleet hebben.
Toen Jan en Nel vorig jaar bij ons op visite kwamen bood Nel aan om mee te zoeken. Immers ik leef het grootste deel van het jaar in Nederland waar ik ze niet zal vinden in de kringloopwinkels. Jan en Nel bezoeken vaak een Loppis en vonden het leuk om mij te helpen met mijn project.. Nu wil ik ze allemaal. Een heel jaar lang zijn ze op jacht geweest naar mijn tegeltjes (waarvoor mijn dank natuurlijk).

Vandaag gingen we ze halen. We hebben er een dagje uit van gemaakt. De heenweg hebben we de toeristische route genomen en genoten van de prachtige omgeving.
Onderweg kwamen we deze ree tegen die erg nieuwsgierig was en steeds dichter naar ons toeliep om vervolgens in een keer ook weer te verdwijnen. Ook reden we in de buurt van Sunnemo langs dit mooie plekje. Jammer was het dat het weer niet zo mee zat; het regende het grootste deel van de dag.

Toen we aankwamen bij Jan en Nel lag de tafel vol met Jie tegeltjes (de foto heb ik stiekum eventjes van Nel haar blog janennel.blogspot.nl , zie op haar blog het bericht ' Een heerlijke zondag', geleend zonder voorafgaande toestemming overigens).

Nel heeft ons verwend met een heerlijk drie gangen diner waarvan ik een foto heb van alleen het voorgerecht. Het verdere foto nemen van de gerechten is me ontschoten omdat mijn aandacht verdween in de gezelligheid van het moment.

Na de maaltijd en de fameuze Irish Coffee hebben we met onze honden erbij nog een heerlijke wandeling gemaakt door het bos.
Om 18.00 uur zijn we weer huiswaarts gereden langs de kortste route en waren we omstreeks 21.00 uur weer thuis. Om in Nel haar termen te blijven, het was een dag met een gouden randje.

Thuis aangekomen zeiden wij tegen elkaar:

Het tegeltje dat ik van Jan en Nel cadeau kreeg.