Kerstdagen 2025

 

Op de nipper, vlak voor kerstavond hebben Gerrit en ik nog even een foto gemaakt voor kerstkaarten die we digitaal versturen. Die deel ik hier ook nog eventjes :-)

Eerste kerstdag was nog wit en daar hebben we van genoten tijdens onze wandeling door het bos tegenover ons huis. Emke kon mooi mee op de slee. Mooi weer was het niet, hoe hoger we kwamen op de berg hoe mistiger het werd. 

Het plezier was er gelukkig niet minder om al werd het aan het einde van de wandeling wel wat koud op de slee. Thuis heb ik snel warme chocolademelk gemaakt en zo raakte iedereen weer snel op temperatuur.

Tegen het einde van de middag kregen we bezoek van Tomte en die had de cadeautjes achtergelaten in het Gästhus. Eenmaal in de kamer ontfermde Emke zich over deze schatten. Ze kan nu een beetje lezen en had totaal geen moeite met het lezen van de namen de pakjes. Zo ontving iedereen in no time zijn of haar cadeautje, 20 minuten later waren we klaar. Wat een pret en wat een slagveld in mijn kamer toen alles klaar was... Ik moest er even van bijkomen.

maar ja.... droge rommel hè, zo aan kant! 

's Avonds hadden we onze eigen versie van het Julbord. Op ons julbord zijn stoofperen, appelcompôte, witlofschotel en spruitjes zo'n beetje standaard aanwezig. Voor iedereen iets naar zijn/haar smaak. Zo aan het einde van de middag maakte Henk zich al wat zorgen over ons Julbord. 'Jullie zitten hier nog heel ontspannen', zo zei hij. En dat was ook zo, de meeste gerechten hadden we woensdag al klaar gemaakt. Toen hebben we de hele dag in de keuken gestaan. Dat bevalt ons goed, zo kunnen we de eerste kerstdag lekker rustig doorbrengen. Wel zo gezellig.

De avond werd op eerste kerstdag, schakend doorgebracht. Er was een onverwachte winnaar die vooraf aangaf zich op een beginnersniveau te bevinden. 

Op de ochtend van tweede kerstdag zat de hele meuk alweer achter het schaakbord. We hebben het tweede kerstontbijt daarom maar in de keuken genuttigd. 

De zelfgebakken kerstbroden hebben we ons lekker laten smaken. Ze waren echt heel goed gelukt.

's Middags hebben we een heerlijke wandeling in Tiveden gemaakt, net op het deel van de middag dat de zon door de mist heen brak. Soms zit het mee.....

Het was er weer prachtig!! En de mooiste foto voor het laatst.....

En zoals je kunt zien hadden we op tweede kerstdag geen witte wereld meer, maar zo was het ook prima!

Wij hadden natuurlijk deze keer niet alle kinderen thuis, we hadden kort geleden net een week met elkaar doorgebracht op Rhodos. Vanochtend hebben we gebeld met Greetje en Eliot. Ons kerstkind is jarig vandaag en we hebben met elkaar voor haar gezongen. Femke en Louis hadden gisteren pannekoeken op het menu staan en voor vandaag een kerstdiner. Ook met hen hebben we gebeld en zo zijn we toch nog even allemaal bij elkaar geweest!!

Ik hoop dat kerst 2025 voor iedereen fijne dagen zijn geweest, dagen met warmte, liefde en saamhorigheid en vrede. Dagen die je in alle rust en met elkaar kon doorbrengen. 

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij, wordt vervolgd........

Kerstgroet uit Zweden

God Jul allihopa!

 Gerrit en Johanna

Even voor een Röntgenfoto

Gisterochtend (maandag) was ik al vroeg wakker, rond vijf uur was het geloof ik. Ik had nog wel even willen slapen maar na wat gedraai van de ene zij op de andere ben ik maar uit bed gestapt. Ik had tenslotte twee brooddegen in de koelkast staan en die kon ik evengoed gaan bakken zo op de vroege ochtend. Ik zette de oven op 260 graden met het eerste brood, gelegen in de tajin als in een Duch Oven, erin. Pang was het.... oven uit en keuken donker. Dat was geen goed begin. Ik probeerde het nog een keer en weer sloeg de aardlekschakelaar uit. Ik zette de oven op 230 graden en toen bleef die het gelukkig doen. Ik weet niet wat de reden was, misschien dat de warmtepomp net aansloeg en de belasting net ons vermogen oversteeg of zoiets. Maar gelukkig .... op 230 graden ging het goed. Ons huis begon al snel heerlijk naar vers gebakken brood te ruiken. Een klein uurtje later was het eerste brood gebakken en het ziet er prachtig uit. De belichting van de foto is niet optimaal (het was nog steeds vroeg) maar het brood zag er goudbruin uit met een ietsje donkerder bovenkant. Snel deed ik ook het tweede brood in de tajin, de oven was nu immers mooi warm.

 

Het tweede brood is iets lichter van kleur en is niet opengebarsten op de insnijding. Volgende keer kan ik die wellicht ietsje dieper maken. De binnenkant van het brood ziet er ook heel mooi uit vind ik.

Twee heerlijke supervolkoren broden van Graham meel vermengd met bloem (600-400). We lieten ons het ontbijt die ochtend lekker smaken met vers warm brood en heerlijke koffie.

Het was sowieso een prachtige ochtend want het had 's nachts goed gevroren (-4,-5) en alles was wit en de lucht blauw. Heerlijk winters weer. Dat kwam ons mooi uit want we hadden een lange rit voor de boeg, we moesten naar Lidköping. Ik heb mijn mijn tweede ervaring met de Zweedse gezondheidszorg en ik moet zeggen....ietsje anders dan mijn referentiekader.

Ik weet nog niet zo heel goed wat er aan de hand is maar ik hoest al meer dan een jaar nadat ik in september vorig jaar met een heel klein verkoudheidje terug kwam uit Nederland. Het verkoudheidje zelf had niets om de hakken, een beetje een loopneusje, een klein hoestje maar werkelijk intens vermoeid (terwijl ik eigenlijk nooit moe ben). De verkoudheid is al lang weer over maar het hoesten blijft. Soms lijkt het even iets beter te gaan en dan komt het ineens weer terug. Heel raar. Na een dik jaar hoesten vond ik het tijd om naar de dokter te gaan. Het duurde drie weken voordat ik kon komen, ook hier is, net als in Nederland, een tekort aan huisartsen en ander zorg personeel, dus ja.... dat wachten had ik wel verwacht.

De dokter kon mijn klachten ook niet direct duiden en stelde voor een longfoto te laten maken en een spirometrie te doen (dat is een longfunctie-onderzoek). Ik vroeg haar nog of deze onderzoeken op korte termijn konden plaatsvinden en zij dacht van wel. Ik zou een oproep krijgen voor beide onderzoeken.

Voor de longfoto kon ik gelukkig een week later al naar het ziekenhuis, naar de röntgen afdeling. Echter.... de afspraak kon alleen worden ingeboekt in het ziekenhuis in Lidköping. De afstand tussen waar wij wonen en Lidköping is 100 km. Voor een onderzoek dat misschien 10 minuutjes duurt..... Mijn mond viel open. Maar ja wat moet dat moet en we besloten er een mooie dag van te maken. Een prachtig ritje vandaag zo met dit winterse weer. Het longfunctie onderzoek kan half januari in het huisartsencentrum, daar zitten net de feestdagen tussen. Het is dus een lang uitgerekte diagnostische fase kun je wel zeggen.

Lidköping is een mooie stad en ligt onder aan het grote Vänern meer. Het lag gisterochtend verborgen in de mist en dat gaf mooie sfeerbeelden.

geleende foto van het ziekenhuis in groenere tijden

Het ziekenhuis ligt tegen het stadscentrum aan en het is een mooi oud gebouw, modern en goed onderhouden van binnen. Het ziekenhuis heeft 700 bedden en moest vorig jaar de afdeling voor Acute zorg sluiten. Die zorg is nu geconcentreerd in Skövde.

Een wandeling door de stad schoot erbij in, we moesten nog op jacht voor de kerstboodschappen. Ook dat laatste is goed geslaagd. 

Helemaal mooi werd het toen we 's avonds ook nog een beetje sneeuw mochten ontvangen. Het vriest matig dus als het niet verandert, hebben we dit jaar een witte kerst!  Wie had dat verwacht na al die regen.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons uit een winters Undenäs. Wordt vervolgd....

De starters en het brood en andere zaken

Vorige week vrijdag reden we opnieuw naar Örebro. Het was namelijk de dag dat ik mijn hoorapparaten kreeg. Zo zien ze eruit wanneer ze niet in mijn oren zitten. Waarom die apparaten....., wel om twee redenen, ik hoor niet goed meer vooral bij geluiden met een hoge frequentie. Dat zijn dan net de spraakgeluiden van de 't', 'p', 's','z' etc.  die duidelijkheid geven aan de spraak. Maar ook de vogeltjes in het voorjaar en de krekels in de zomer, die hoor ik niet. De tweede reden is dat ik al erg lang een best wel irritante tinnitus heb aan beide oren. Bij mij is dat een hoge toon die er continu is. Ik kan het accepteren maar soms dringt het geluid zich wel heel intens aan mij op. Dus dat.. 

Ik heb de apparaten nu drie dagen gedragen en ik hoor echt veel meer. Er zijn weer meer kleuren in mijn gehoor, ik hoef niet meer steeds de vragen 'wat zeg je' en niet steeds meer te denken dat Gerrit zo zit te mompelen.... Nu na drie dagen kan ik echt al bemerken dat mijn tinnitus wat milder is. 

Natuurlijk moest ik wel over een drempel heen, zo'n beslissing neem je niet van de ene dag op de andere maar nu ik de apparaten eenmaal heb ben ik er content mee. Wel is het zo dat ik voor een steeds groter wordend deel uit kunstproducten besta. Ik heb een aantal kronen in mijn gebit, ik heb kunstlenzen in mijn ogen en nu ook hulporen. Wat zou er verder nog kunnen komen om een beetje prettig door het leven te scharrelen?

Momenteel ben ik me aan het verdiepen in brood. Ineens kreeg ik de ingeving om eens een zuurdesembrood te gaan bakken. Om er vervolgens achter te komen dat het een mooi voornemen is maar dat het niet zomaar gaat. Zo moet je o.a. eerst een starter hebben. Hoe kom je aan een starter wanneer je in Undenäs woont. Onze IC A nära heeft geen starters, wel gist maar ja dat is niet de bedoeling. In Karlsborg kan ik een starter kopen, dat heb ik natuurlijk gedaan maar mijn eerste brood was geen succes. 

Ik  ben een youtube cursus gaan volgen, en eentje die ik mensen die eenzelfde voornemen hebben, van harte kan aanbevelen. Het is de cursus van 'Tom' van 'The Sourdough Journey' Tom pakt het bakken van een zuurdesembrood wetenschappelijk aan. Hij weet er alles van en het is een heel goede leermeester. Hij leert mij hoe ik stap voor stap een starter voor het brood kan maken, hij leert mij de kneepjes en de valkuilen en datzelfde doet hij ook bij het maken van het deeg voor het brood. Het is een oefening in geduld, dat kan ik je wel vertellen. Ik heb nu twee broden in de koelkast staan, die ga ik morgen bakken en ik ben er dan drie dagen mee bezig geweest. 

De starters....

Dat is een verhaal apart. Daar moet je echt heel geduldig mee omgaan en je moet er je weg in vinden. Mijn eerste poging daarvoor gebruikte ik weckflessen. Dat kan ik je niet aanbevelen. Dat is niet handig! Je moet namelijk dagelijks in je potje roeren, het voeden en een deel weggooien. Bij de weckflessen zit het aanhangende deksel dan in de weg en de 'likkepot' gaat niet handig door het potje van de weckfles. 

Ik heb. bij de 'Dollarstore', waar je overigens niets kunt met een dollar, potjes gekocht met een schroefdeksel. Die potjes kun je gemakkelijk leegschrapen en je kunt het deksel er losjes opdraaien zodat er nog zuurstof in het potje kan komen en de kwalijke dampen (die zich vooral in het begin van het proces ontwikkelen) eruit laten gaan. Het ziet er ook veel professioneler uit al zeg ik het zelf.

Potje 1 is een Graham starter die ik elke dag voed met 50 gram grahammeel/bloem 50/50. Potje 2 is bloem/Graham 70/30, Potje 3 is Roggemeel/bloem 50/50 en potje vier heb ik recent toegevoegd dat is een gekochte starter die ik nog wat verder doorontwikkel. Hij is gemaakt van volkorenmeel. 

Bij het voeden neem je steeds een deel van de starter uit het potje (25gr) waar je dagelijks 50 gram meel en 50 gram water bij doet (1:2:2). De hoeveelheid starter die je meer hebt dan die 25 gram doe je weg. Dat is niet eetbaar, daar zitten stoffen in die je lichaam niet kan waarderen. Die stoffen worden opgeruimd door de gisten. Vervolgens hoop je dat er iets in het potje gebeurt. De eerste dagen was dat het geval, dat wordt valse rijs genoemd, daarna vielen de potjes bij mij stil. Ze roken goed maar er gebeurde niets, de starters stegen niet boven mijn elastiekje uit. Ik moest wel 5 dagen wachten. De starter gemaakt met roggemeel die doet het wel heel erg goed. Die heeft nu een paar dagen achter elkaar binnen 4 uur een verdubbeling en die starter zit vol met belletjes. Dat is wat je wilt zien. De gekochte starter moest ook even aan het idee wennen maar toonde vandaag na 3 dagen ook de eerste rijs. Die rogge starter die zo snel gaat heeft nu een andere voedingsverhouding gekregen (1:1:1) die is nu bijna klaar en dan zet ik hem in de koelkast en daar heeft hij 1 keer per week een voeding nodig. Starters kun je oneindig lang bewaren, er zijn mensen die starters hebben die generaties lang in de familie zijn. Recent zijn er in Egypte potten gevonden met restanten van een starter. Die zijn een paar duizend jaar oud. Deze restanten zijn weer tot leven gewekt en er is een brood mee gebakken. Hoe is het mogelijk! Dat hoor ik allemaal van Tom.

Bij de potjes heb ik bakjes staan met reeds gemengd meel. Dat scheelt veel gesleep met pakken meel, zo werkt het iets vlotter. Het zijn allemaal zaken die ik leer van Tom. 

Tom zegt ook heel duidelijk dat je de 'rest' starter niet kunt eten. Dit in tegenstelling tot wat ik vaak heb gehoord van andere bakkers op youtube. Die zeggen vaak dat je wel koekjes of pannekoeken kunt maken van dat deel dat je over hebt na het voeden van de starter. Tom zegt het volgende. Meel is een rauw product, zo van het land. Het wordt niet gewassen voordat er van het graan meel wordt gemaakt. Boven het land waar het graan groeit vliegen vogels. die hebben in de lucht geen WC. door het graan lopen hazen, vossen en andere dieren. Meel lijkt schoon omdat het wit is. Het is echter niet schoon. De gisten die van nature in het meel zitten ruimen deze stoffen op bij het maken van de starter. Dat kun je ook ruiken. De gisten reinigen het meel  Elke dag ruikt je starter anders. Bij het bakken van het brood op 260 gr. C worden al die stoffen ook onschadelijk gemaakt. 

Ik ben dus nu zover dat ik straks vier goede sterke starters heb die ik  straks in de koelkast zet en... ik heb mijn eerste goede broden in de koelkast staan voor na een langzame nagisting. Morgenochtend ga ik ze bakken. Ik ben benieuwd!! 

Vandaag reden we ook nog weer naar de Hem och Hobby in Hjo. Daar moest ik nog wat spullen aanschaffen voor het hierboven beschreven proces. Bijvoorbeeld een thermometer om de temperatuur van het deeg en de starters mee te meten en eentje voor in de oven. Tijdens ons ritje naar Hjo kwam het zonnetje nog door de wolken heen. Na enkele weken zagen we hem eindelijk weer. Hoe bijzonder!

   

Gisteren hadden we bij de ICA nära in ons dorp een 'Jul parad'. De kinderen van de ponyclub en hun begeleiders en de paarden waren verkleed als kerstman. Hoe leuk!

En als afsluiting nog even een paar foto's bij daglicht van onze nieuwe (tweedehands) bumper. Wat ziet 'de rode' er toch weer mooi uit zo!

Wel een verhaal voor de doorzetter vandaag. Mocht je geen interesse hebben voor brood, dan had je het over kunnen slaan. Dat is echter nu mosterd na de maaltijd.

Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons, Wordt vervolgd.....

Een nieuwe bumper en morgen... nieuwe apparaten

We hebben ons eerste 'Julbord' achter de kiezen. Dit jaar zal het ook wel bij één officieel Julbord blijven denk ik. Het moet ook niet te vaak want dan moeten we uit om nieuwe kleren :-) Dit 'Julbord' was dan ook bijzonder. Net als vorig jaar hadden we een tafel gereserveerd in het 'Kanal Hotel' in Karlsborg. Wat een sfeervolle omgeving! Het hotel is al wel meer dan 100 jaar oud en nog helemaal in originele staat en heel goed onderhouden. Echt fantastisch om daar een Julbord te nuttigen, je kijkt er je ogen uit! Zelfs het servies is prachtig, ' Ostindia' van  de fabriek 'Rörstrand'. 

Kijk eens hoe mooi, op de tafel achterin staat het nagerecht geserveerd. Bij een Julbord is alles in buffetvorm. Je kunt naar believen opscheppen. Net als vorig jaar gingen we samen met Fredrik en Suzanne. We hebben besloten er een traditie van te maken want het was wederom heel erg gezellig.

Woensdag zaten we alweer aan de maaltijd. Niet in een restaurant maar wel bij onze vakantie buren. Schuin achter ons huis staat het huis van D en L. Al een aantal jaren hebben we, als een soort van vriendendienst, het op ons genomen om regelmatig langs het huis te lopen en het van binnen te controleren wanneer zij afwezig zijn. Het eerste doen we samen, het tweede is een taak van Gerrit. Ook wanneer er muizen zijn gevangen is dit een klusje voor Gerrit maar gelukkig komt dat zelden voor. We doen de controles met liefde. Woensdag hadden we een gezellige avond met elkaar. Lotte had de tafel weer heel erg mooi gedekt en de avond vloog voorbij onder het genot van een heerlijke 'paj' met diverse gerechten erbij en natuurlijke de leuke gesprekjes die we altijd met elkaar kunnen hebben.

Zo belanden we langzaam maar zeker in de kerstsferen. De dagen rijgen zich rustig aaneen maar binnenkort moeten we dan toch echt aan de bak met boodschappen halen en de voorbereidingen voor de kerstdagen. 

Ja ik schrijf van rustig maar vandaag is Gerrit echt stevig aan het werk geweest met de rode Volvo. Ten tijde van onze klus aan het huis van Henk en Chang had Gerrit een klein ongelukje met de Volvo. Op een krappe parkeerplaats kon hij de draai niet in één keer krijgen en bij het achteruitrijden kwam de aanhanger toen klem tussen een hek en de auto. Veel schade was er niet, slechts een kleine beschadiging aan de achterbumper. Die schade maakte dat één van de sensoren voor het achteruitrijden achter de bumper terecht was gekomen. Het gat waarin deze was geklemd was ingedeukt en het was daarmee niet meer mogelijk de sensor er weer in te klemmen. Het gevolg was dat elke keer wanneer we achteruit moesten rijden, het een hels kabaal was door het piepen van de sensor. Al een aantal keren had Gerrit op internet gekeken of er ook een tweedehandsje werd aangeboden om daarmee te ontdekken dat de markt voor tweedehands bumpers niet royaal was. Maandag probeerde hij het nog een keer en toen had hij beet. Een perfecte bumper voor weinig (in vergelijking met de nieuwprijs dan). Hij bestelde hem meteen. Vanochtend kwam de bumper en na het opruimen van de ontbijttafel dook hij de kelder in. Ik heb hem de hele dag bijna niet meer gezien. Net toen ik even wilde gaan kijken, om dan ook een foto te nemen van mijn monteur, kwam hij de trap alweer oplopen. 'Klaar voor inspectie', kreeg ik te horen. Ik kon mijn oren niet geloven! 

De bumper zit er helemaal perfect op en het ziet er weer heel goed uit! De sensoren en de lichten, alles doet het weer. Wij blij!!

We hebben ook nog even een tweede kerstboom opgezet in de keuken. Daar zitten we de hele ochtend en dat is wel zo gezellig. De boom in de kamer is mooi vol en die in de keuken is meer open. Daar hebben we ook wat minder ruimte dus dat is prima. Zo kun je er nog een beetje doorheen kijken. Een mooie bescheiden boom.

keuken

woonkamer

De kerstkaarten beginnen ook binnen te komen. Altijd leuk om ze te openen om zo te ontdekken wie ons dit jaar een kaartje stuurt. We waarderen dit zeer. Gisteren hebben we ook onze eigen kaarten geschreven en op de bus gedaan. We hopen dat ze voor de kerstdagen nog mogen worden verwelkomt door de ontvangers.

Iets waar ik momenteel ook mee bezig ben is zuurdesem brood. Ik wil natuurlijk beginnen met het maken van mijn eigen starter. Daarvoor heb ik diverse filmpjes op youtube bekeken waarin deskundigen uitleggen hoe het moet. Wellicht is het beter om het bij één instructie filmpje te houden want ik ontdek dat men elkaar ook wel eens tegenspreekt. Voor de beginnende bakker is dat soms wel wat verwarrend :-)

Ik heb nu drie potten met starters staan, elk in een verschillend stadium. De eerste pot doet tot nu toe niets de andere twee ben ik nu aan het voeden en ze belonen mij met belletjes. Ik moet voor de volgende voeding wachten tot ze verdubbeld zijn en dat is toe nu toe, meer dan 8 uur na de laatste voeding, niet het geval. Het blijft dus spannend. Ik wil heel graag bakken maar hiervoor heb ik een starter nodig. Het duurt wel ongeveer tien dagen voordat een starter sterk genoeg is voor gebruik. Ik moet dus wat geduld hebben. Voor de kerst zal dit me helaas niet meer lukken. 

Morgen gaan we naar Örebro. Daar ga ik mijn eerste gehoorapparaten ontvangen. 50-60 dB verlies inhet spraakgebied en een irritante hoge piep in mijn beide oren vormen voor mij genoeg redenen om deze stap te zetten. Ik ben benieuwd of ik er iets verder mee kom. We zullen zien. Wellicht zijn er lezers die er ervaring mee hebben, dan hoor ik dit graag.

Ontvang een warme en vredevolle groet van ons en wordt vervolgd.....

Hij staat.....

De boom die hadden we al een week in huis. Steeds was er wel iets waardoor we er niet aan toe kwamen hem op te tuigen. Maar gelukkig....vandaag was het zover. De doos met kerstspullen haalden we van zolder en zodra die dan in de kamer staat komt de gedachte aan de haakjes voor de ballen. Al jaren zitten we zonder. Gerrit heeft ook al eens zelf haakjes gebogen van een stukje ijzerdraad. We hebben de ballen nu, net als vorig jaar toen we ook geen haakjes hadden, met een lintje aan de boom geknoopt. Hij is er niet minder mooi om. We hebben ook nog niet al onze voorwerpen in de boom hangen want misschien willen we ook nog wel een kleine boom in de keuken opzetten. Gezellig voor als we daar 's ochtends zitten.

Zoals elk jaar heeft Gerrit de piek geplaatst. Niet dat dit nu specifiek mannenwerk is maar Gerrit is net een beetje langer dan ik en dan hoeft er niet een trapje bij. Tijdens het optuigen is het altijd een grote bende in de woonkamer. Er is een doos voor de versieringen, een doos voor de pieken, een doos voor de verlichting en nog een kerststalletje en om voor het uitpakken van de ballen niet al te krom te hoeven staan hebben we de doos op het krukje op het tafeltje staan. Geen gezicht natuurlijk maar wel handig. Tijdens het optuigen van de boom hebben we gezellig een muziekje opstaan. Harry Bellefonte met zijn kerstliederen, een heel vrolijk begin zo van de kersttijd met boom.

Kijk hier staat ie dan.....

We hebben daarna de boel weer opgeruimd want het boompje voor in de keuken moeten we nog kopen en hebben toen gezellig en sfeervol nog een kopje thee gedronken met een scheutje Glögg erin. Heerlijk!

Tijdens ons eerste kopje thee, dat was voor de boomactiviteit, kregen we een serie foto's binnen. Wanneer we een klingeltje, afkomstig van de kinderen, horen laten we altijd gelijk alles los om te zien wat er binnenkomt. Deze keer waren het foto's van Emke en Henk. Ze zitten te schaken!! 

Emke is nog maaar pas geleden 4 jaar geworden, ze is gek op spelletjes doen. Toen we vorige week voor haar verjaardag bij hen waren gingen Gerrit en Henk 's middags even schaken. Dat vond ze al heel interessant. Nu heeft Henk haar blijkbaar de zetten van het schaken geleerd en zitten ze daar warempel samen een spelletje schaak te spelen. Hoe bijzonder, 4 jaar! 

je ziet wel..... ze let goed op!

daar gaan de paarden op het bord

ze heeft er plezier in dat is te zien!

haar eerste spelletje schaak ever....

Hoe leuk is dat!!

Vanmiddag had ik ook nog een beschamende ervaring. We waren in Karlsborg voor het wegbrengen van ons uitgesorteerde afval en gingen daarna snel nog even een paar boodschapjes halen. We gingen o.a. naar de System Bolaget, dat is de staatsslijterij (een andere heb je niet en het voordeel is dat je er een groot assortiment hebt). We kochten een aantal drankjes voor de feestdagen. Nu zijn we zelf geen grote consumeerders, meestal houden we het bij een glaasje wijn maar zo voor de feestdagen willen we voor elk wat wils in huis hebben. Zo hadden we zomaar een mandje vol flessen. Bij de kassa belanden die flessen net als in een supermarkt op de lopende band. Ik had snel een doos gepakt om de boel erin te doen, want ja... . Gerrit kwam half voor me staan om te helpen in ik stond ernaast te graaien in de flessen om ze maar snel weg te werken. Opeens hoor ik 'nej, nej' en hoor ik Gerrit zeggen dat ik de flessen van de mevrouw achter ons  maar moest laten staan. Stond ik daar in het verkeerde vak te graaien. Ik heb natuurlijk nederig mijn excuses aangeboden, de man achter de kassa kon zijn lachen bijna niet inhouden. Hij dacht dat ik toch wel erge dorst moest hebben :-). De mevrouw achter ons kon er gelukkig de humor ook wel van inzien.  Ik moet voortaan echt beter uit mijn doppen kijken!!

Dit is het dan weer, Heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons!! Wordt vervolgd......