We staan lekker rustig op de camperplaats in Lekkum. Tot nu toe zijn we er overdag overigens niet heel veel geweest. We zijn veel op stap! Zo brachten we donderdagmiddag een bezoek aan Wiesje en haar man. Wiesje dat is een bijzonder verhaal. Ik heb in totaal 9 jaar bij haar in de klas gezeten. Het hadden er 11 kunnen zijn maar zij ging naar een andere kleuterschool dan ik en dat terwijl we toch dicht bij elkaar in de buurt woonden.
Samen gingen we naar dezelfde lagere school. De Wiesje van die tijd kan ik in mijn herinneringen zo uittekenen. We zaten in eenzelfde vriendinnen groepje, we waren dan wel geen hartsvriendinnen maar gingen wel vaak met elkaar om. Ik ging zelfs nog eens met hen vakantievieren in Nijemirdum. We fietsten er samen naartoe. De pret duurde voor mij niet heel lang want ik brak mijn been toen ik over een slootje sprong en ongelukkig neerkwam aan het einde van mijn sprong. Ik moest er nog aan geopereerd worden, iets wat een grote indruk op mij maakte. Die vakantie was aan het einde van ons laatste gezamenlijke schooljaar. Daarna heb ik haar denk ik 55 jaar niet meer gezien. Wiesje vond mij terug toen ze mijn blog ontdekte. Die heeft ze van A tot Z gelezen en daarna nam ze contact met me op. Ik kreeg van haar een brief, hoe bijzonder. Sindsdien sturen we kaarten en emails en wist zij alles van mij maar ik niet van haar. Ik had werkelijk geen idee hoe Wiesje er na 55 jaar uit zou zien. Donderdag troffen we elkaar bij haar en haar man Tjeerd Thuis. Wat was het een hartelijk weerzien. Ze liet me ook haar oude poëzie album zien, daarin had ik heel lang geleden, 1966 was het en geschreven een dag na mijn verjaardag, een gedichtje voor haar geschreven. Kijk dit was het:
Hoe toepasselijk voor de tijd van het jaar, dit versje over een koude winterdag. Maar wat heel leuk om het zo terug te lezen. En wat leerden we destijds nog keurig schrijven! Bij ons afscheid afgelopen donderdag kreeg ik nog een cadeau. Een echt schitterend boek over de Zweedse kunstenaar Carl Larssons! Misschien wel de meest geliefde schilder kunstenaar in Zweden. Hij schilderde het alledaagse leven in de context van zijn eigen huis (Lilla Hyttnäs, vlak bij Falun) en zijn eigen gezin. Hij had samen met zijn vrouw Karin, eveneens kunstenaar, acht kinderen. Ik laat enkele afbeeldingen uit het boek zien.
Hier geen donkere inrichting zoals gebruikelijk in die tijd maar alles licht en open. Zo werden Carl en Karin influencers want deze manier van inrichten en decoratie werd kenmerkend voor het interieur van menig Zweedse woning. Het huis staat er nog precies zo en het is te bezichtigen.
Wat een belevenis zo'n ontmoeting!!
Aan het einde van de middag vertrokken we weer, we reden door naar Heerenveen waar mijn zusje woont. Samen met haar hadden we een gezellige avond onder het genot van een heerlijke maaltijd in Brasserie 'La Fontaine'.
Vrijdag hadden we een soort van familiedag. We gingen 's ochtends al vroeg naar Stiens, heerlijk aan de koffie met 'Heale Wize' (mmm lekker), bij Dirk en Hiltje. Na de koffie maakten we met elkaar een schitterende wandeling in eveneens schitterend voorjaarsweer. D en H zijn net als wij stevige wandelaars, elke dag een paar kilometers in de benen, daar blijf je gezond bij tenslotte! en wat is het voorjaar toch ook mooi in Nederland. Overal de krokussen en zelfs al Narcissen en de vogels die hun nest al maken of soms al zitten te broeden. Zo kwamen we tijdens onze wandeling deze Zwarte Zwanen tegen. We hebben er een poos naar staan kijken.
's Middags kwamen Ineke en Margriet ook nog langs. Wat hadden we veel bij te praten met elkaar. Het was een heerlijke dag!! Een echte familiedag.
Vandaag zaterdag hebben we een rustdag 😂 We hebben heerlijk door Leeuwarden geslenterd! Maar wat was het koud, een heel verschil met de dagen hiervoor.
We wensen jullie allemaal een fijne zondag toe! Heb het goed en ontvang een warme en vooral vredevolle groet van ons. Wordt vervolgd......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten