vrijdag 13 maart 2026

Dat was Fryslân

Acht dagen stonden we op Lekkum. Wat is het fijn dat deze camperplaats het hele jaar door geopend is. De combinatie met de gehuurde auto was een goede keuze, het gaf ons een heel stuk bewegingsvrijheid. Die acht dagen gaf ons ook de mogelijkheid om een mooi combi te maken van naar mensen toegaan die ons lief zijn en samen een klein uitstapje maken. Zo hebben we afgelopen zondag een mooie wandeling gemaakt naar Wyns. Daar vind je een klein restaurant aan de Dokkumer Ee en omdat het die dag heerlijk voorjaarsweer was, konden we al buiten op het terras zitten. Geen koffie met gebak deze keer want dat krijgen we al bijna elke dag maar even een 0.0 om de dorst te lessen.  

Met de schouw nog op de wal, hoe 'Frysk' wil je het hebben

Diezelfde zondag hadden we een heerlijk weerzien met Theo en Marlies. Traditiegetrouw zou ik bijna willen zeggen in het Theehuis in Grou. We hebben er heerlijk gegeten en we hadden te weinig tijd met elkaar, we verlieten als laatsten het restaurant. Ik hoop dat we elkaar snel weerzien!
Zo tegen de avond begon het overigens mistig te worden en trok het helemaal dicht. Gelukkig kennen we deze omgeving goed en hadden we er niet veel hinder van. Het gaf wel de mogelijkheid om een paar mooie sfeervolle foto's te maken zo van het landschap in 'het lege midden'.




Onderstaande foto is niet genomen in 'het lege midden van Fryslân', het is een beeld van de Dokkumer Ee vlak bij de camperplaats. Ik heb deze foto 's ochtendsvroeg (zondag) genomen tijdens een rondje hardlopen.



Maandag moesten we 's ochtends al naar de makelaar omdat we mijn praktijkpand in Dokkum gaan verkopen. Dat bezoek duurde tot het einde van de ochtend en daarna gingen we samen een toertje maken door de 'Sudwesthoeke'. Dat is een prachtig gebied in Fryslân. Gerrit zijn pake was boer in een klein dorpje aan de kust van het IJselmeer. Hij had daar twee boerderijen en een van zijn neven, of misschien zelfs wel achterneven inmiddels, is daar nog steeds boer. We zijn er niet langsgegaan want we kennen elkaar niet. Gerrit zijn familie is zo groot dat we geen zicht meer hebben op de achterneven. Mijn moeder zei dan altijd, 'een beetje bekender dan wildvreemd' en zo is het. Maar wel heel leuk om even langs de oude boerderijen (een kop-hals-romp en een stelp met de toepasselijke naam 'Teeltlust' te rijden. Maandag hadden we samen ook een jubileum, het was de datum dat we elkaar leerden kennen, nu 52 jaar geleden. Een gouden dag Onderstaande foto's zijn genomen in Workum.

Workum

idem

Dinsdag hadden we een hartverwarmende ontmoeting met Cor en Geartsje. Dat zijn onze voormalige buren uit de tijd dat we in Dokkum woonden. Ze zijn net een generatie ouder dan wij maar ons contact is altijd warm en vriendschappelijk geweest. We voelen ons bij hen bijna kind aan huis. 's Avonds werden we door hen getrakteerd op een etentje in het Chinees Restaurant in Dokkum. Daar had Cor een tafel voor ons gereserveerd, hoe leuk!! Ik vroeg de bediening om een foto van ons vieren te maken. Een mooie herinnering aan een fijne dag met hen. En wat een maaltijd!!😀


Woensdag was ook een dag waar we naar uitkeken. Bijna de hele dag waren we bij onze vrienden en Gerrit's voormalige collega en maat, Theo en zijn vrouw Lilian. Alweer een dag die warme herinneringen achterlaat. We zien elkaar tegenwoordig niet zo heel vaak meer maar wanneer we bij elkaar zijn gaat de relatie gewoon weer door. Hoe bijzonder is dat. Zij trakteerden ons o.a. op een heerlijke lunch, bereid door de medewerkers van Halte Hoogland waar Th en L beide als vrijwilliger aan verbonden zijn. Wat was het heerlijk!

Vandaag is het vrijdag, we zijn al bijna weer twee weken op pad. Vandaag gaan we naar Femke en Louis en de jongens, wat kijken we daar naar uit!!

Heb het goed allemaal en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij, wordt vervolgd.....
























 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten