Rosmalen en Dordrecht

Vorige week donderdag vertrokken we richting Brabant. We gingen een dagje eerder dan afgesproken vanwege het voorspelde slechte weer op vrijdag. Er was veel wind op komst en ook donderdag waren er tijdens onze reis harde windstoten. Gelukkig kwamen we zonder problemen aan op de camperplaats in Den Bosch. Daar hebben we één nachtje gestaan. De volgende ochtend moesten we voor 11.00 uur 's ochtends de camperplaats alweer verlaten, het was dus een kort verblijf. Rustig reden we naar Rosmalen. Het weekend, zo hadden we afgesproken met Femke en Louis, zouden we bij hen en de jongens doorbrengen. We keken er erg naar uit want het was alweer een tijdje geleden dat we elkaar voor  de laatste keer zagen. We hadden een heerlijk ontspannen weekend. Voor de jongens hadden we natuurlijk cadeautjes meegenomen. Pake en Beppe komen immers niet zo heel vaak. Julian kreeg een LEGO bouwpakket om een camper mee te bouwen. Hij is 4 jaar en het pakket was voor 6 jaar en ouder. Samen met pake heeft hij het in elkaar gezet. Drie uur lang één en al concentratie. Hij vond het fantastisch en het ging heel goed. Hij bouwde er een prachtige camper van waarmee hij de rest van de dag totdat hij ging slapen, heerlijk heeft gespeeld. De volgende dag wilde hij de camper nog een keer met pake bouwen. Deze keer deed hij alles alleen en pake keek toe. Een kleine twee uurtjes en daar stond de camper alweer. Eigenlijk wilde hij hem direct weer uit elkaar halen om er vervolgens een auto van te maken. Maar ja..... die dag stonden er andere dingen in de planning.

is ie mooi of niet :-)

Voor Tobias hadden we een paar puzzels van hout gekocht, hij kon het warempel ook al een beetje. Hij kreeg ook een paar Crocsen. Het lopen ermee moest even wennen maar hij vond ze geweldig en wilde ze steeds aan. Wat is het toch een rijkdom twee van die boefjes! De tijd samen is altijd te kort maar de kinderen moeten op maandag weer naar school en de opvang en dan is het goed wanneer ze 's avonds weer even in hun gewone ritme kunnen terugkeren. Daarom namen wij zondagmiddag weer afscheid. Het nieuwe reisdoel was Dordrecht. 

In Dordrecht zijn we wat langer. We gaan er namelijk weer aan de klus. Er moet een kamertje worden gemaakt. Greetje en Eliot verwachten een kindje! Ons vierde kleinkind en we hebben ook nog Liam, ons bonus kleinkind. Liam is de zoon van Eliot en een heel lief ventje! Hij noemt ons 'Heit en Mem' omdat Greetje ons ook zo noemt. Hoe leuk! Ook voor Liam hadden we een klein cadeautje meegenomen. Ook een LEGO bouwpakket van een raceauto van Red Bull. Bij nader inzien bleek dat een pakket te zijn voor 18 jaar en ouder.; Liam is 6 jaar) Laat hij het nu binnen een paar uurtje zelf helemaal in elkaar knutselen. Hij vindt het ontzettend leuk dat hij een zusje krijgt. Ook wij vinden het heel fijn en timmeren met liefde een kamertje extra in hun nieuwe huis. Bovendien zijn er nog diverse klussen die gedaan moeten worden en die doen we ook. We weten natuurlijk allemaal dat je als zwangere vrouw je huis helemaal klaar wilt hebben voor de geboorte van je kind. 

Hier een foto van Greetje, 20 weken zwanger. Alle controles en echo's zijn goed en dat is een hele opluchting.

We zijn hier denk ik nog wel een paar weken onder de pannen. 

Gerrit is bezit met het uitwerken van de plannen voor het kamertje en heeft ook al een klein begin, zelf ben ik bezig in de keuken. Daar moeten boven het aanrecht twee planken worden gemonteerd waar omheen tegeltjes worden geplakt. Een mooie klus voor mij. Af en toe springt Gerrit even bij voor het monteren van de planken en voor het snijden van de tegeltjes.

Al met al een hele klus maar in deze tijd van het jaar is het geen straf om in NL te zijn. Zo maken we hier het prachtig lange voorjaar mee. Iets dat we in Zweden missen. Daar is nu de winter aan het afbouwen, De kraanvogels zijn aan het aanvliegen en 's nachts is er vaak nog nachtvorst zien we op de app. Maar als het straks voorjaar is dan dan duurt dat maar eventjes en daarna is het zomer. Voor het zover is zijn wij naar ik hoop en verwacht wel weer thuis.

Ontvang een warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd.....

 

Dat was Fryslân

Acht dagen stonden we op Lekkum. Wat is het fijn dat deze camperplaats het hele jaar door geopend is. De combinatie met de gehuurde auto was een goede keuze, het gaf ons een heel stuk bewegingsvrijheid. Die acht dagen gaf ons ook de mogelijkheid om een mooi combi te maken van naar mensen toegaan die ons lief zijn en samen een klein uitstapje maken. Zo hebben we afgelopen zondag een mooie wandeling gemaakt naar Wyns. Daar vind je een klein restaurant aan de Dokkumer Ee en omdat het die dag heerlijk voorjaarsweer was, konden we al buiten op het terras zitten. Geen koffie met gebak deze keer want dat krijgen we al bijna elke dag maar even een 0.0 om de dorst te lessen.  

Met de schouw nog op de wal, hoe 'Frysk' wil je het hebben

Diezelfde zondag hadden we een heerlijk weerzien met Theo en Marlies. Traditiegetrouw zou ik bijna willen zeggen in het Theehuis in Grou. We hebben er heerlijk gegeten en we hadden te weinig tijd met elkaar, we verlieten als laatsten het restaurant. Ik hoop dat we elkaar snel weerzien!

Zo tegen de avond begon het overigens mistig te worden en trok het helemaal dicht. Gelukkig kennen we deze omgeving goed en hadden we er niet veel hinder van. Het gaf wel de mogelijkheid om een paar mooie sfeervolle foto's te maken zo van het landschap in 'het lege midden'.

Onderstaande foto is niet genomen in 'het lege midden van Fryslân', het is een beeld van de Dokkumer Ee vlak bij de camperplaats. Ik heb deze foto 's ochtendsvroeg (zondag) genomen tijdens een rondje hardlopen.

Maandag moesten we 's ochtends al naar de makelaar omdat we mijn praktijkpand in Dokkum gaan verkopen. Dat bezoek duurde tot het einde van de ochtend en daarna gingen we samen een toertje maken door de 'Sudwesthoeke'. Dat is een prachtig gebied in Fryslân. Gerrit zijn pake was boer in een klein dorpje aan de kust van het IJselmeer. Hij had daar twee boerderijen en een van zijn neven, of misschien zelfs wel achterneven inmiddels, is daar nog steeds boer. We zijn er niet langsgegaan want we kennen elkaar niet. Gerrit zijn familie is zo groot dat we geen zicht meer hebben op de achterneven. Mijn moeder zei dan altijd, 'een beetje bekender dan wildvreemd' en zo is het. Maar wel heel leuk om even langs de oude boerderijen (een kop-hals-romp en een stelp met de toepasselijke naam 'Teeltlust' te rijden. Maandag hadden we samen ook een jubileum, het was de datum dat we elkaar leerden kennen, nu 52 jaar geleden. Een gouden dag ♡ Onderstaande foto's zijn genomen in Workum.

Workum

idem

Dinsdag hadden we een hartverwarmende ontmoeting met Cor en Geartsje. Dat zijn onze voormalige buren uit de tijd dat we in Dokkum woonden. Ze zijn net een generatie ouder dan wij maar ons contact is altijd warm en vriendschappelijk geweest. We voelen ons bij hen bijna kind aan huis. 's Avonds werden we door hen getrakteerd op een etentje in het Chinees Restaurant in Dokkum. Daar had Cor een tafel voor ons gereserveerd, hoe leuk!! Ik vroeg de bediening om een foto van ons vieren te maken. Een mooie herinnering aan een fijne dag met hen. En wat een maaltijd!!😀

Woensdag was ook een dag waar we naar uitkeken. Bijna de hele dag waren we bij onze vrienden en Gerrit's voormalige collega en maat, Theo en zijn vrouw Lilian. Alweer een dag die warme herinneringen achterlaat. We zien elkaar tegenwoordig niet zo heel vaak meer maar wanneer we bij elkaar zijn gaat de relatie gewoon weer door. Hoe bijzonder is dat. Zij trakteerden ons o.a. op een heerlijke lunch, bereid door de medewerkers van Halte Hoogland waar Th en L beide als vrijwilliger aan verbonden zijn. Wat was het heerlijk!

Vandaag is het vrijdag, we zijn al bijna weer twee weken op pad. Vandaag gaan we naar Femke en Louis en de jongens, wat kijken we daar naar uit!!

Heb het goed allemaal en ontvang een warme en vredevolle groet van Gerrit en mij, wordt vervolgd.....

 

Zo komt het verleden weer even terug

We staan lekker rustig op de camperplaats in Lekkum. Tot nu toe zijn we er overdag overigens niet heel veel geweest. We zijn veel op stap! Zo brachten we donderdagmiddag een bezoek aan Wiesje en haar man. Wiesje dat is een bijzonder verhaal. Ik heb in totaal 9 jaar bij haar in de klas gezeten. Het hadden er 11 kunnen zijn maar zij ging naar een andere kleuterschool dan ik en dat terwijl we toch dicht bij elkaar in de buurt woonden. 

Samen gingen we naar dezelfde lagere school. De Wiesje van die tijd kan ik in mijn herinneringen zo uittekenen. We zaten in eenzelfde vriendinnen groepje, we waren dan wel geen hartsvriendinnen maar gingen wel vaak met elkaar om. Ik ging zelfs nog eens met hen vakantievieren in Nijemirdum. We fietsten er samen naartoe. De pret duurde voor mij niet heel lang want ik brak mijn been toen ik over een slootje sprong en ongelukkig neerkwam aan het einde van mijn sprong. Ik moest er nog aan geopereerd worden, iets wat een grote indruk op mij maakte. Die vakantie was aan het einde van ons laatste gezamenlijke schooljaar. Daarna heb ik haar denk ik 55 jaar niet meer gezien. Wiesje vond mij terug toen ze mijn blog ontdekte. Die heeft ze van A tot Z gelezen en daarna nam ze contact met me op. Ik kreeg van haar een brief, hoe bijzonder. Sindsdien sturen we kaarten en emails en wist zij alles van mij maar ik niet van haar. Ik had werkelijk geen idee hoe Wiesje er na 55 jaar uit zou zien. Donderdag troffen we elkaar bij haar en haar man Tjeerd Thuis. Wat was het een hartelijk weerzien. Ze liet me ook haar oude poëzie album zien, daarin had ik heel lang geleden, 1966 was het en geschreven een dag na mijn verjaardag, een gedichtje voor haar geschreven. Kijk dit was het:

Hoe toepasselijk voor de tijd van het jaar, dit versje over een koude winterdag. Maar wat heel leuk om het zo terug te lezen. En wat leerden we destijds nog keurig schrijven! Bij ons afscheid afgelopen donderdag kreeg ik nog een cadeau. Een echt schitterend boek over de Zweedse kunstenaar Carl Larssons! Misschien wel de meest geliefde schilder kunstenaar in Zweden. Hij schilderde het alledaagse leven in de context van zijn eigen huis (Lilla Hyttnäs, vlak bij Falun) en zijn eigen gezin. Hij had samen met zijn vrouw Karin, eveneens kunstenaar, acht kinderen. Ik laat enkele afbeeldingen uit het boek zien.

Hier geen donkere inrichting zoals gebruikelijk in die tijd maar alles licht en open. Zo werden Carl en Karin influencers want deze manier van inrichten en decoratie werd kenmerkend voor het interieur van menig Zweedse woning. Het huis staat er nog precies zo en het is te bezichtigen.

Wat een belevenis zo'n ontmoeting!!

Aan het einde van de middag vertrokken we weer, we reden door naar Heerenveen waar mijn zusje woont. Samen met haar hadden we een gezellige avond onder het genot van een heerlijke maaltijd in Brasserie 'La Fontaine'.

Vrijdag hadden we een soort van familiedag. We gingen 's ochtends al vroeg naar Stiens, heerlijk aan de koffie met 'Heale Wize' (mmm lekker), bij Dirk en Hiltje.  Na de koffie maakten we met elkaar een schitterende wandeling in eveneens schitterend voorjaarsweer. D en H zijn net als wij stevige wandelaars, elke dag een paar kilometers in de benen, daar blijf je gezond bij tenslotte! en wat is het voorjaar toch ook mooi in Nederland. Overal de krokussen en zelfs al Narcissen en de vogels die hun nest al maken of soms al zitten te broeden. Zo kwamen we tijdens onze wandeling deze Zwarte Zwanen tegen. We hebben er een poos naar staan kijken.

's Middags kwamen Ineke en Margriet ook nog langs. Wat hadden we veel bij te praten met elkaar. Het was een heerlijke dag!! Een echte familiedag.

Vandaag zaterdag hebben we een rustdag 😂 We hebben heerlijk door Leeuwarden geslenterd! Maar wat was het koud, een heel verschil met de dagen hiervoor. 

We wensen jullie allemaal een fijne zondag toe! Heb het goed en ontvang een warme en vooral vredevolle groet van ons. Wordt vervolgd......

Op Lekkum

 

Niet de brug bij Malmö maar die bij de Farø in Denemarken. 

Dinsdagochtend zijn we vertrokken nadat we eerst nog even een lekkere wandeling hadden gemaakt. Het is altijd even diep ademhalen wanneer je uit Denemarken vertrekt richting Nederland. Hamburg, Bremen, Oldenburg. Vooral die eerste twee steden daar heb je heel vaak file vooral wanneer je op werkdagen over de autobaan gaat. Ook deze keer was het raak. een lange file bij Hamburg waar we op zich nog redelijk doorheen scharrelden en een misschien nog wel langere file bij Bremen. We zagen op de andere weghelft, die van het tegemoetkomende verkeer, een ernstig ongeluk. Over een lang stuk was de gehele weg afgesloten. Bij het ongeluk waren twee vrachtwagens betrokken. Bij een van de twee zagen we de hele bestuurderscabine in elkaar geschoven. Dat zag er echt slecht uit en we vroegen ons af hoe het met de bestuurder is gegaan. De andere vrachtwagen stond in de berm geschoven met z'n opleggers, die cabine zag er nog redelijk uit. Wat een vreselijk gezicht! Met man en macht werd er gewerkt aan het vrijmaken van de weg. Politie, brandweer... alle hulpdiensten waren aanwezig. 

Aan het einde van de middag waren we Bremen voorbij. Ik had een camperplaats gevonden in de buurt van Oldenburg. Een plek waar je 's nachts kon staan op een verharde ondergrond, met stroom, water en afvoer voor 10 euro per nacht. Die plek is bij een hotel/restaurant en wanneer je daar ging eten vervielen de overnachtingskosten. Een heel mooi concept, keurige plaatsen, brandschoon en van alle gemakken voorzien. 

Wij gingen natuurlijk een hapje eten. Na een hele dag Duitse autobaan heb je het wel even gehad en heb je geen zin meer in eten koken. Het eten was meer dan prima en zoals zovaak in Duitsland was het ook meer dan genoeg :-)

Voor twee personen, er was ook groente hoor, die werd apart geserveerd

We kregen het natuurlijk niet op maar dat zal de bedoeling ook wel niet zijn geweest. We zaten er gezellig, het hele restaurant zat vol met voornamelijk mannen.

Op het camperplaats gedeelte stonden drie campers en nog iemand die in de personenauto lag te slapen, in totaal zijn er 12 plekken. Buiten het winterseizoen kun je er vuilwater lozen en ook je toilet en kun je ook schoonwater tanken, verder zijn er wc's en een douche (mannen en vrouwen gescheiden). alles heel netjes en schoon. 'Ripken' bij Oldenburg sitecode 92633.

Net als maandag hadden we dinsdag de hele dag prachtig weer. In de camper werd het zo warm dat ik mijn dikke winterplunje verwisselde voor zomergoed. 

Vandaag hadden we een rustige rit naar Lekkum. Daar staan we nu een aantal dagen. We hebben een autootje gehuurd om zo gemakkelijk een paar bezoekjes te kunnen brengen aan familie en vrienden in Friesland. We zijn niet ziek dus dat moet lukken. We liepen naar de autoverhuur in Leeuwarden en zagen daar een veld vol krokussen staan, zo mooi!

Over ziek gesproken..... Toen we daar in Stege op het parkeerterrein stonden, gevlucht voor de graafmachine, zag ik terwijl we aan ons ontbijt zaten een jonge zwaan eentje van vorig jaar denk ik, uit het water naar het muurtje lopen dat de scheiding vormt tussen land en water. Met die zwaan leek op dat moment niets aan de hand. Er liep een man langs met een klein hondje en toen dat hondje bleef staan om naar de zwaan te kijken liep de zwaan terug naar het water. Even later, misschien 10 minuten was ik buiten om de broodkruimels van de snijplank in het gras te strooien. Ik keek om me heen en zag die zwaan daar aan de kant in het water dobberen. Er zat geen leven meer in. Ik heb er een hele tijd naar staan kijken maar de zwaan bleef bewegingsloos in het water liggen helemaal in elkaar gevouwen, net alsof hij lag te slapen. Ik gooide nog een klein steentje naast hem in het water maar er gebeurde niets. Aan het einde van die dag toen we naar de camperplaats in Kalvehave reden zag ik daar opnieuw een jonge zwaan in het water liggen. Net zoals die eerste. Ook deze toonde geen tekenen van leven meer. Ik vermoed dat het slachtoffers zijn van vogelgriep. Ik heb gelezen dat zwanen, vooral jonge zwanen, zeer plotseling kunnen overlijden aan de gevolgen van deze ziekte. Ik maak me dan  ook ernstig zorgen over natuurlijk alle zwanen die hier zwemmen (en dat zijn er best veel) en ook over de kraanvogels die over dit gebied moeten vliegen. Vorige herfst zijn er al veel kraanvogels slachtoffer geworden van de vogelgriep en deze reis zou wel weer eens menige kraanvogel het leven kunnen kosten. Ik heb gelezen dat de eerste kraanvogel al in Zweden is gesignaleerd. In elk geval een teken van lente!

Warme en vredevolle groet van ons! Wordt vervolgd......

Hij schraapte het grind onder de camper vandaan....

Gisteravond sloot ik mijn blogpost af met dat we heel rustig stonden op de camperplaats in Stege (Møn). Een camperplaats naast het centrum van dit kleine stadje en gelegen aan de haven. We hebben er heerlijk geslapen, geen storm deze keer die ons uit de slaap hield, heerlijk.

Vanochtend vroeg, nou ja vroeg..... het was onderhand 7.15 uur, werd ik wakker van het gebrom van een kraan of een graafmachine. Ik liet het even voor wat het was en probeerde nog even door te slapen. Maar het gebrom en gekletter ging door. Ik dacht nog dat ze op het perceel naast onze camperplaats aan het graven waren geslagen en accepteerde het lawaai want ja, we stonden tenslotte in een stadje en dan kun je dit verwachten. Maar het leek me toe dat het lawaai steeds dichterbij kwam. Nieuwsgierig als ik ben besloot ik het rolgordijn een eindje te openen en wat schetst mijn verbazing....... ik kijk zo in het gezicht van de bestuurder van een graafmachine die er aan het werk was op twee meter van onze camper. Snel maak ik ook Gerrit wakker om even mee te kijken. 'Hij schept het grind onder te camper vandaan, was Gerrits reactie. Dat is toch ook een bak. Je gaat op een camperplaats staan en je ziet nergens dat dit niet kan, je koopt een kaartje en denkt dat alles in orde is en de volgende dag graven ze je camper uit! Gerrit is snel opgestaan, kleren aan, stekker uit de stroomvoorziening, snoer uitgraven want dat lag bedolven onder het uitgegraven grind, en wegrijden maar. Gelukkig is er vlakbij de camperplaats een groot parkeer terrein en daar hebben we Bosse neergezet. Ook geen verkeerde plek want dit was ons uitzicht.....

. 

Maar wat een gedoe toch weer. Hang even een briefje op of sluit de plek af met een lint maar niet zo! We moesten even bijkomen, eerst maar even douchen en aankleden en een ontbijtje klaarmaken. Daarna keerde de rust wel weer terug. Hieronder nog even wat foto's van de graverij.....

Hier stonden we op de eerste plek vanaf rechts, naast de houten wand van de omheining van de buitenplaats, daar waar je nu de bult grind ziet liggen.

de van grind ontdane camperplaats

de graafmachine in bedrijf

naar de parkeerplaats gereden, die zoals je ziet ook van alle gemakken is voorzien en met mooi uitzicht over zee (zie eerste foto)

Zo rond het middaguur hebben we Bosse weer nabij het centrum geparkeerd en zijn we de stad ingelopen. Niets nieuws voor ons want we zijn al menigmaal in Stege geweest. Het is een leuk, klein, Deens stadje. Vooral de omgeving van de kerk is heel mooi en authentiek.

de oude Latijnse School gelegen aan het plein bij de kerk

De kerk was open dus we zijn even naar binnen gegaan. Een juweeltje en waarschijnlijk pas gerestaureerd want alles zag er uit om door een ringetje te halen, prachtig...

Terwijl ik met bewondering naar het mooi geschilderde plafond stond te kijken hoor ik Gerrit zeggen: ' Ze hoeven hier niet veel te zingen'. Ik dacht waar gaat het over maar toen wees hij mij op het bord aan de muur, voor de preek twee liederen en na de preek eentje. Dat is idd niet heel erg veel. Maar ja er staat natuurlijk niet bij hoeveel coupletten.....

Na ons bezoek aan de kerk zijn we nog even door het stadscentrum gelopen. Helaas zie je ook hier dat de middenstand het moeilijk heeft. Elk jaar zien we winkels verdwijnen. Dat is jammer want het centrum wordt er minder levendig door. Aanvankelijk vulden de leegstaande winkels zich met een meer alternatief aanbod zoals verkoop van eigen gemaakt handwerk of tweedehands kleding maar nu blijven er vele panden leegstaan. Hoe moet dat verder, denk ik dan..... Ik deed er overigens nog wel een paar leuke ideetjes op.

Na onze stadswandeling dronken we thee en zijn we vertrokken. We besloten om weer op de camperplaats van Kalvehave te gaan staan. Dat is dan voor één nachtje want morgen vertrekken we richting Duitsland.

We maakt en er een prachtige zonsondergang mee....

de haven in winterrust

ons uitzicht op de brug naar Møn

en vanuit de camper over een deel van de haven 

zo staan we op de kade van de haven.

met rechts de haven en links deze gebouwen. Er lopen voortdurend mensen in en uit maar wat erin is gehuisvest wordt ons niet duidelijk.

Wel zo hadden we zomaar een dag vol belevenissen. Genoeg voor vandaag! Heb het goed en ontvang een warme en vooral vredevolle groet van ons en wordt vervolgd.....

 

 

 

De eerste trip van dit jaar

De lange winterse periode laten we nu achter ons, letterlijk en figuurlijk. Wat was het mooi buiten. Het heldere licht van deze winter met sneeuw doet je werkelijk heel goed. Het maakt dat je een vrolijk en opgeruimd gevoel krijgt. Vorige week hadden we van de ene dag op de andere weer plus temperaturen en dan is de sneeuw en het ijs ook weer heel snel verdwenen. Overal waar je keek zag je water druppelen en stromen. De vogeltjes fladderen weer en beginnen al te zingen over wat het voorjaar hen gaat brengen. Ineens is de sfeer buiten een geheel andere.

Toen onze oprit sneeuwvrij was, dat duurde ongeveer drie dagen, zijn we Bosse klaar gaan maken. Ik heb de buitenkant afgespoeld en Gerrit maakte de techniek klaar voor vertrek. Ja... we gaan weer op pad. Zaterdag 28 februari zijn we vertrokken. We gaan naar Nederland maar niet linea recta, we maken eerst een tussenstop in Denemarken. Dat doen we meestal, we vinden naast Zweden een Noorwegen ook Denemarken een heel mooi land. Meestal gaan we naar Møn, omdat dit op de route ligt en omdat het er heel erg mooi is.

Zo heel vroeg in het jaar is het wel even zoeken naar plekken waar we met de camper kunnen staan. We hebben een harde ondergrond nodig om niet weg te zakken in de blubber. We vinden een prachtige camperplek bij Kalvehave vlak bij de brug naar Møn. Die plek is bij de haven. De meeste boten liggen op de wal op de plekken die in de zomer worden gebruikt voor camperplaatsen. Daar kunnen we dus niet staan. Maar waar we wel kunnen staan is op de parkeerplaatsen die men in de zomer gebruikt voor het stallen van de auto bij een bezoek aan de boot. Ook prima. Het servicegebouw is afgesloten, één toilet is geopend. Douche hebben we zelf aan boord, dat is dus geen probleem. We kunnen ook grijs- en zwart water afvoeren en schoon water tanken. Meer heb je eigenlijk ook niet nodig.

's Nachts hebben we erg onstuimig weer. Bosse staat bijna te dansen op de kade, wat een wind hebben we dwars op de camper. De storm houdt wel een paar uur aan. Ik ben maar even m'n bed uitgegaan en heb wat zitten lezen tot het ergste voorbij was. Daarna kon ik gelukkig nog een paar uurtjes slapen.

Bij het ontwaken vanochtend scheen de zon volop. Na ons ontbijt, waarbij Henk en Chang en Emke telefonisch ook even aanschoven uit China, hebben we een prachtige wandeling gemaakt. Wanneer je hier de camperplaats afloopt kom je direct uit op een wandelpad langs de zeekust. Hoever dit pad precies gaat kan ik je niet vertellen, wij zijn op een gegeven moment omgekeerd en weer teruggelopen. 

Tijdens deze wandeling zagen we op zonovergoten plekjes de eerste sneeuwklokjes en de winterakoniet (Eranthis)

toen we na onze wandeling weer terug in de camper waren besloten we over de brug naar Stege te rijden. Daar wilden we bij de Brugsen een paar boodschapjes halen. Gerrit ging er ook even tanken, pff duur hoor, de diesel in Denemarken. Omgerekend 2 euro per liter. Dat is een heel verschil met wat we er in Zweden voor betalen. Gerrit vroeg zich zelfs af of ze hier in Denemarken 'het kwartje van Kok' er ook maar even bij-op hadden gedaan 😂

We reden ook nog even over het eiland. Wat mooi weer (en ook het weer was mooi). Het weidse dat overgaat in de zee, dat vind ik zo prachtig. Net als dat je wanneer je op de hoog gelegen wegen rijdt of loopt, je aan beide kanten van het eiland de zee kunt zien. Op een warme zomerse dag wandelend over die wegen voel je dan de koele zeebries en dat is heerlijk. Maar vandaag was het koel genoeg! En de zeebries van vannacht was gelukkig weer tot rust gekomen.

We hebben Bosse op de CP in Stege neergezet. Ook hier aan de haven en op verharde ondergrond en met gesloten servicehuis. Net als in Kalvehave kochten we een ticket uit de automaat voor 100 DK. We staan hartje centrum, lekker rustig en met uitzicht op de haven. Morgen gaan we door Stege wandelen.

Tot zover, heb het goed en ontvang een warme en vredevolle groet van ons, wordt vervolgd.....