zondag 5 november 2017

Van de innerlijke wekker naar het opfrissen van een woning.....

Vanmorgen liep de innerlijke wekker om 3.35 af. Klaar wakker! Uit bed, douchen en inpakken. De reis verliep als volgt:
vertrek 4.33 uur, Helsingör 8.23 uur, Rödby 10.47 uur. De planning was de boot van 10.45 uur te pakken. Dat had op zich ook best gekund (want we stonden om 10.33 uur bij het poortje) ware het niet dat er geen Bizz hokjes te vinden waren, we naar een normale kassa werden geleid waar een kassajuffrouw zat die geen haast had, niet met onze Bizz pas uit de voeten kon, toen opnieuw de kaartjes procedure moest starten, die met onze credit card moesten betalen zonder de Bizz korting wel te verstaan, ten tijde van het  in ontvangst nemen van het kaartje....voer de boot weg. Nu is een half uurtje wachten niet het allerergste maar we hadden er een beetje op gereden. Hamburg bereikten we om 13.40 uur en Bremen om 14.40, Groningen om 16.45 uur zodat we om 17.38 bij de Chinees stonden voor een menu A van 16.45 Euro.
Een klein beetje file bij Hamburg en evenzo bij Bremen. Al met al een uurtje wachttijd. Niet gek zeker gezien de afgelopen keren. We hebben een prima reis gehad, geen gekke dingen tegengekomen.
Nu hier de draad weer oppakken. We bemerken dat dit elke keer wat moeilijker gaat. Het is een psychologisch blok bestaande uit opzien tegen de reis terug, opzien tegen weer in het strakker ritme moeten van werk en zeker in de eerste dagen opzien tegen werk inhalen. Er zijn zo in dit laatste jaar grote verschillen in een week. Verschillen die te maken hebben met het strakke regiem kenmerkend voor de werkdagen en het losse ritme op de dagen waarop we nu niet meer werken. Die wisselingen is eigenlijk vermoeiender dan de hele week in een ritme doorbrengen. Luxe problemen natuurlijk, laten we welzijn.
De komende tijd zal omvliegen. We gaan een paar keer naar Rosmalen waar Femke en Louis een huis hebben gekocht, we gaan hen helpen met het opfrissen van de woning. Henk en Chang komen mee terug en ook dat brengt weer gezelligheid met zich mee. Genoeg te beleven!


De eerste file....

Een warm welkom thuis.....

Menu A



vrijdag 3 november 2017

betoverend.....

Toen we gisterochtend ons hoofd buiten de deur staken om met Arvid en Fynn te gaan wandelen zag het er buiten betoverend mooi uit.

We maakten een 7 km lange wandeling door het heerlijke weer. Na een half uurtje hadden we het zo lekker warm dat de jas uit kon.


Een stel nieuwsgierige pinken zag ons al van verre aankomen. Ze holden op een drafje naar de plek waar ze ons het dichtst konden naderen. Als tegenprestatie zijn we even blijven staan voor een praatje.
Na 1.5 uur wandelen kwamen we weer thuis aan. Daar ontdekte ik sporen in de oprit. Waarschijnlijk hebben we nachtelijk bezoek gehad van elanden. Overdag zien we ze niet maar al een aantal keren vind ik dit soort pootafdrukken in de oprit.


Gisteren overdag hebben we de dakgoten leeggehaald. Gerrit op de trap ik als grondanker.





Dinsdag zijn we naar Skövde geweest. Daar heb ik op een loppis nog een leuk olielampje gekocht.

Vanochtend was de wereld lichtjes wit gekleurd door de nachtvorst. Het heeft 2 graden gevroren. De lucht was onbewolkt blauw. Prachtig om te zien.



 Gezicht op de kerk. Het is op dit moment wat druk op het kerkhof. Dit weekend is het hier in Zweden 'allerzielen' er worden dan  bloemen met lichtjes op de graven geplaatst. Zojuist maakten we nog even het laatste rondje met de honden en zagen we in het donker allemaal lichtjes branden op de graven.
Ook vandaag weer lekker gewandeld in het mooie weer. Muts op en handschoenen aan. In het bos kwamen we deze plastic ton tegen onder een boom. Er zit niks in, wie zou dat laten staan en met wat voor doel?  Na de wandeling zijn we in Karlsborg nog wat boodschapjes gaan halen en heeft Gerrit de winterbanden van Suzanne op spanning gebracht. Zo is haar auto helemaal klaar voor de winter.
Voor het avondeten had ik lekkere broccoli stampot gemaakt met Falukorv. Fredrik kwam weer bij ons en ik dacht hem een oer Hollandse pot met een Zweeds tintje voor te schotelen. Hij vond het heerlijk. Overigens had Fredrik ook een verrassing voor ons meegebracht. Een heerlijke zelfgebakken kladkaka. Op zijn werk is het de gewoonte om op de vrijdag om beurten te trakteren op iets wat zelfgebakken is. Deze keer was Fredrik zijn beurt. De helft van de chocoladetaart had hij meegenomen naar zijn werk en de andere helft mee naar ons. We hebben er heerlijk van zitten smullen.



woensdag 1 november 2017

Een stil jubileum....

Het is al wat later op de avond wanneer ik eraan toekom de inhoud van dit blog te schrijven. De avond is opgegaan aan research. Waarnaar... Wel ik wilde graag een aantal foto's vinden waarop Gerrit staat afgebeeld in zijn beroep. Gerrit is huisarts en behalve zijn werk in de praktijk is hij daarnaast ook altijd werkzaam geweest in commissies en organisaties gerelateerd aan zijn vak. Echter wat schetst mijn verbazing....er is geen foto van hem te vinden op internet in zijn functie als huisarts. Ik vind Theo, ik vind Andre, ik vind Floor en Bram en Marco... maar geen Gerrit. Hoe heeft hij dat voor elkaar gekregen. Daarmee lijkt hij te bevestigen wat zijn huisartsbegeleider aan het opleidingsinstituut tegen hem zei tijdens een evaluatie... 'Gerrit, je bent een licht onder de korenmaat.' Een licht schijnt en wanneer je dit ergens onder zet schijnt het nog steeds maar wordt het niet gezien. Gerrit is een stille kracht, iemand die hard werkt, zich er verantwoordelijk voelt en niet niet graag in het centrum van de belangstelling staat en -op de voorgrond treedt. Na enkele uren zoeken ben ik maar gestopt en heb ik een foto genomen van mezelf eentje waar hij lekker relaxed op staat. 
Maar vanwaar die zoektocht en vanwaar de titel van dit blog. Wel vandaag hebben we een stil jubileum. Gerrit is vandaag, 1 november 2017, 35 jaar huisarts! Hij werd huisarts op jonge leeftijd 26 jaar. Het was een tijd waarin grote werkloosheid heerste onder huisartsen. Gerrit werd na zijn opleidingsjaar huisarts in Dokkum; daar heeft hij ook zijn opleiding gedaan bij Hans Engel. 35 jaar heeft hij met veel inzet en veel plezier zijn werk als huisarts gedaan. Ik had hem alle toeters en bellen behorende bij dit jubileum gegund, Gerrit zegt slechts aan het ontbijt: ' ik ben vandaag 35 jaar huisarts'. Voor mij de beste die ik me maar kan bedenken. Ik ben trots op hem!



P.S.
Het is donderdagochtend 2 november 6.10 uur. Greetje, momenteel weer even in Amerika, heeft me een berichtje gestuurd met daarin het resultaat van haar eigen zoektocht gestart na het lezen van mijn blogpost.
Dus in tweede instantie toch nog:

Ik weet van de events. De eerst 5 foto's zijn van recente datum. Het betreft een meeting georganiseerd de De Friesland. De bevolking van NO Friesland wordt geïnformeerd over de ontwikkelingen binnen de Sionsberg. Gerrit heeft hierin samen met zijn collega Theo veel energie in gestoken. Tijdenlang heeft het hun agenda bijna dagelijks gevuld.
De onderste foto is ouder. Die is genomen direct na de verhuizing van de huisartsenpraktijk naar de nieuwe locatie op het ziekenhuisterrein. Hier wordt er instructie gegeven aan huisartsen en ondersteunend personeel over de werking van de nieuwe ICT.











maandag 30 oktober 2017

Buiten koud en binnen heerlijk warm....

 Wederom een prachtige herfstdag. Toen we vanmorgen de eerste stap naar buiten zetten, deinsden we bijna weer naar binnen. Kouddddd! De buitenthermometer, die in de zon hangt, gaf 6 graden aan. De gevoelstemperatuur lag veel lager vanwege de straffe koude wind. Toen we vorige week uit Nederland vertrokken hadden we daar net nog een paar zomerse dagen gehad zodat ik sjalen, mutsen en handschoenen helemaal ben vergeten mee te nemen. Nu ik dit berichtje zit te schrijven, zo wat later op de avond, is het buiten -1 graden. Vannacht zal het nog kouder worden. Maar we klagen niet, zo hoort het weer te zijn. Heerlijk! Ook al vriezen de vingers er bijna af. Morgen gaan we naar Skövde en handschoenen en mutsen staan zeker op ons boodschappenlijstje.
Vandaag lekker de gehele dag buiten gewerkt. Nu ook de bladeren in de voortuin opgeruimd. We hebben vandaag zeker wel 15 containers van 300 liter bladeren opgeruimd net zoveel als vorige week zaterdag. Wanneer de wind nu wat gaat liggen hebben we de komende dagen weinig blad in de tuin.

Overigens buiten koud en binnen heerlijk warm. Onze Karl-Johan werkt op top capaciteit en doet het prima. De keuken blijft de gehele dag zo ongeveer op 21 graden Celcius. Gerrit stookt hem een keertje in de ochtend, ongeveer 5 stukjes hout en 's avonds voordat we gaan eten nog een keer. In de tijd daar tussen geeft onze Karl-Johan de verzamelde warmte gelijkmatig af. Onze radiatoren in de keuken blijven koud, die hoeven dus niets te doen. Vaak hebben we de keukendeur ook nog even openstaan zodat de warmte het huis kan intrekken. Een gevolg van het stoken van de Karl-Johan is dat de warmte van de värmepump, die afgesteld staat op 21 graden omdat Suzanne in haar appartement ook warm wil zitten, blijft circuleren. Omdat hier in ons deel van het huis de meeste thermostaatkranen op 13 graden staan wordt de warmte afgegeven in het appartement van Suzanne en in de kelder. In de kelder was het met 18 graden heerlijk warm. Maar natuurlijk ook wat zonde dat daar zoveel warmte naartoe gaat. De oude verwarmingselementen in de kelder hadden geen (thermostaat)kraan zodat we die niet konden regelen. Dat heeft Gerrit nu veranderd. Hij heeft bij de loodgieter een nieuwe kraan gekocht en we hadden er ook nog eentje liggen, die twee kranen zitten nu op de elementen in de kelder zodat we die weer op 13 graden kunnen afstellen.

zondag 29 oktober 2017

Vogeltjes op de overloop en een heerlijke wandeling met erg mooi weer

Vandaag is het zondag, een dag die door het verschuiven naar de wintertijd een uurtje langer duurt. Het is vandaag een prachtige dag, de zon schijnt heerlijk, de lucht is blauw en het is koud. De winter komt eraan dat is aan alles te merken. 
Dat uurtje verschil met de wintertijd komt er bij ons aan alle kanten bij. We blijven 's ochtends wat langer liggen, nemen even wat meer tijd voor ons ontbijt, maken heel rustig de wandeling, nemen extra tijd voor fika. Je zou zeggen de dag vliegt voorbij en toch is dat niet zo. Elke keer wanneer we op de klok kijken valt de tijd mee. Hoe is dat mogelijk, hebben jullie dat ook op deze dag?
De mooie dag lokt ons naar buiten, zo achter het raam lijkt het lekker warm te zijn maar wanneer we de neus buiten de deur steken bemerken we dat de winterjas geen luxe is, Fredrik zet zijn muts al op, wij zijn deze vergeten evenals de handschoenen. 
Het ritje naar Tivedens National Park is schitterend. We zijn onze wandeling begonnen bij Vitsand. Vitsand ligt er zo bij wanneer we er aankomen. Werkelijk schitterend!
Vitsand
Onderweg ...
De wandeling is prachtig. In dit mooie weekend zo diep in de herfst zijn er zelfs nog mensen die met een tent in het Tivedens National Park kamperen. We zien de tentjes staan. Het zal erg koud zijn maar ook wonderbaarlijk mooi en heerlijk stil.



Dit is de kampeer omgeving met mooie vuurplek en een utedass of buiten wc.






 Prachtig dat rendiermos zo op de stenen.
De onderkant van de boom
en de bovenkant....die heeft een steuntje gevonden bij de buren.
Rond 15.00 uur zijn we weer thuis, vlug even wat boodschapjes bij de ICA en dan een lekker kopje koffie drinken met een kanelbulle erbij.

 Gisteren, zaterdag, was het ook heerlijk om buiten te zijn. Gerrit en ik hebben samen in de tuin gewerkt. Het is herfst en tijd om de bladeren te harken. Bovendien moest eigenlijk het gras ook nog eens gemaaid. Beide hebben we gecombineerd. De bladeren vermalen met het maaien, zo verteren ze beter en je vermindert het volume van de bladeren. Het kon allemaal nog net voordat de vorst zijn intrede doet. Al met al heb ik lopend achter de handmaaier meer dan 10.000 stappen in de tuin gelopen. Gerrit heeft het stuk aan de zijkant van ons huis gemaaid met de zitmaaier, echter daarmee is het lastiger de bladpulver ook in de opvangbak te verzamelen, hij moest het met de hand nog aanharken. Met de handmaaier gaat dat veel beter. We hoeven nu slechts nog het stuk tuin aan de voorkant van ons huis, daar waar de twee beuken staan. Het stikt er van de beukenootjes die door de eekhoorntjes ook al zijn ontdekt. Elke dag springt er wel eentje door de voortuin. We moeten goed opletten wanneer we Arvid en Fynn loslaten in de tuin, ze vliegen er zo op af en dat willen we natuurlijk niet.
En nu nog even over de vogeltjes op de overloop. Dit vertrek hebben we destijds als eerste gerenoveerd. Dat moest ook wel want het zag er erbarmelijk uit doordat het er in het verleden had gelekt. Alle wanden hebben we toen wit gesausd en in het grote deel een nieuw plafond aangebracht.
Grenzend aan het grote deel van de overloop het deel dat onze TV ruimte is geworden, ligt nog een kleinere ruimte. Hier was een melkwit gelakt schroten plafond, ook dat heb ik nu wit geverfd. De wand achter het oude kastje met het lampet stel erop, daarop heb ik vogeltjes behang geplakt. Dat vind ik zo schattig. Slechts een klein hoekje en het staat heel mooi. Zo begint voor ons elke nieuwe dag met vogeltjes, het kan niet mooier toch?



vrijdag 27 oktober 2017

Boetegeld, nieuwe gordijnen en een heerlijke wandeling door het bos....

Boetegeld.....
Een poosje geleden, ergens in september, kregen wij een boete opgelegd van een dikke 600 euro. Ik heb de reden van deze boete destijds beschreven in mijn blog lees hier. De boete had te maken met de problemen die we ondervonden met het op naam krijgen van de auto die we voor Suzanne hadden gekocht. We hebben de boete natuurlijk eerst netjes betaald, wetende dat deze foutief was opgelegd. We hebben bezwaar aangetekend en zijn in het gelijk gesteld en konden het geld terugontvangen. Denkend vanuit onze Nederlandse referenties verwachtten wij dat het geld, na het opvragen van een bankrekeningnummer, aan ons teruggestort zou worden. Wat schetst onze verbazing dat wij van Suzanne te horen kregen dat we een soort cheque hadden ontvangen die we konden inwisselen bij de ICA, COOP, Hemköp, Willys etc. Winkels waar wij nu niet direct voor 600 tot 700 euro gaan besteden. Bovendien had Suzanne bij het openen van de enveloppe ook nog eens per ongeluk de cheque mee gescheurd. Zorgelijk als ik ben dacht ik al dat we het geld, toch een flink bedrag, gedag konden zeggen. Die cheque daar zaten we dus een beetje mee in onze maag. Bovendien zat er een verloop datum op en die kwam met rasse schreden aangesneld. We moesten dus iets. Dus de stoute schoenen aangetrokken en op naar de ICA in Töreboda, hier in het dorp hebben we ook een ICA echter dat is een kleine winkel en we verwachtten dat dit bedrag daar een probleem zou gaan geven. Dus naar Töreboda en beleefd aan de  kassörska (kassajuffrouw) gevraagd of we die
cheque bij haar konden verzilveren. Zij moest dit even overleggen met haar collega en die zag er helemaal geen probleem in. Vlot spuwde de kassa de dik 600 euro uit met aftrek van 30 SEK administratiekosten. Een beetje beduusd, doch erg opgelucht stonden we na een paar minuten weer bij onze auto. Zo gaat het hier met het terugontvangen van foutief opgelegde boetegelden van (overheids) instanties, in Zweden waar al het geldverkeer zo ongeveer elektronisch verloopt.



Tijdens ons vorig verblijf hier had ik gordijnen gemaakt voor de gerenoveerde tussenhal. Toen was het niet meer gelukt ze op te hangen omdat we eerst moesten bedenken hoe we een rails aan het plafond zouden kunnen bevestigen en omdat we de benodigde materialen ervoor ook niet hadden. Nu wel en vandaag heeft Gerrit de rails gemonteerd en kon ik mijn gordijnen gaan ophangen. Wel ze staan mooi al zeg ik het zelf. De kleur van de overgordijnen past prachtig bij het nieuwe behangetje, de lengte van de gordijnen is evenals de breedte ervan, perfect.





 Net door het raam heen, wanneer je dus op de gordijnen bent uitgekeken als lezer, zie je die hele dikke laag bladeren, afkomstig van de twee 200 jaar oude beuken in de voortuin, op het gras liggen. Die moeten we nog gaan opruimen, maar dat terzijde.
Vanmorgen na de koffie was het prachtig weer met mooie blauwe luchten. Tijd voor onze wandeling. Die voerde ons deze keer door het bos en oh wat rook het daar lekker en wat was het er mooi. Heerlijk om daar te wandelen. Na het bos hadden we nog niet genoeg van het buiten zijn en zijn we ook nog even langs de zagerij in Fräckestad gelopen. Elke keer wanneer we daar lopen hopen we de zagerij eens in bedrijf te zien. Zoveel geluk hebben we nog niet gehad. Wat ons vandaag wel opviel is dat de houtzager al helemaal is voorbereid op de komende kerst, kijk hij heeft de lampjes al voor het raam staan in zijn kantoor. Je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn.


En warempel er staan ook nog een aantal Lupines,  echte diehards. Het zullen de laatsten zijn die er nog bloeien, de temperatuur is namelijk al lekker aan het zakken, 's nachts zo richting vriespunt.