dinsdag 31 maart 2015

Vi reser till Sverige för en Påsksemester.

Vanmorgen zijn we 2.30 uur opgestaan en om 3.00 uur vertrokken voor onze Paasvakantie in Zweden.
De zaterdag voor ons vertrek was juist de zomertijd ingegaan. Dat is goed te zien op de eerste foto's.
Wat hadden we slecht weer onderweg. In Nederland werd harde storm voorspeld, wij belandden in een sneeuwstorm toen we Scandinavië binnenreden. Gelukkig hadden we de winterbanden er nog om (Louis :))
.


Gelukkig bleef het niet de hele dag zo slecht. Toen we Zweden binnenreden sneeuwde het niet meer en hoe Noordelijker we kwamen, hoe beter het weer. Op de foto hiernaast rijden we langs het Vättern ern en hebben we prachtige blauwe luchten en zonneschijn.
 Voorbij Möltorp stonden twee kraanvogels in het land te grazen. We zijn even gestopt om ze te fotograferen.Iedere keer is dat een schitterend gezicht.






















Om 5 uur 's middags kwamen we aan en zijn we eerst, nog voordat we naar ons huis gingen, naar Monica's ICA gegaan om wat boodschapjes te halen. Daarna naar huis. Daar was gelukkig alles prima, de webcam hangt er gelukkig nog, we hadden al weken geen verbinding meer thuis, de verbinding is op de een of andere manier verbroken. Gerrit gaat het nog uitzoeken.



Wat doe je als eerste wanneer je hier thuiskomt, wel natuurlijk de post uit de brievenbus halen. Deze keer was dat leuk omdat een verrassing tegenkwamen.  POST uit Nederländerna.
Onze allereerste kerstkaart en nieuwjaarskaart op ons adres hier. WAT LEUK! Ik heb de kaart mooi op de radio in de keuken gezet.

Dit was echter niet de enige post die we in de brievenbus tussen de reclamefolders vonden. Er was zowaar een echte brief afkomstig van de havenvereniging uit Näs. Het is een uitnodiging om te komen klussen met als tegenprestatie lekkere warme korv (worst), door de vereniging verzorgd. Helaas zijn we er niet op de genoemde data. De adressering is leuk. Kijk maar eens goed.

Dat lijkt toch echt op Gerrit en Johanna maar dan net iets anders toch...
Na het uitpakken van de auto en het opruimen van onze spulletjes heeft Gerrit twee stoelen op de altan gezet. Het was zo mooi dat we buiten konden zitten voor ons eerste glaasje wijn met uitzicht over het Vångdalen. Wat een heerlijk moment.










Op het moment dat ik deze blog schrijf is is 6.24 uur, het is helemaal stil, ik hoor alleen in de verte de kraanvogels roepen.